Βασανίζομαι…

Ελα..Γράψε. Μη φοβάσαι. Καιρός μούρλια δε βρίσκεις? Τι το συζητάς? Όλα τέλεια. Μια χώρα – η δική σου ντε..πού κοιτάς? –  ετοιμάζεται..βάζει τα καλά της για να ξεπουληθεί στην Ευρώπη και να γίνει μια χαρά το στέκι για όλους εκτός από εσένα. Μαζί της ξεπουλιέσαι και εσύ. Βήμα βήμα..χαράτσι χαράτσι. Και σφίξε το ζωνάρι..και μάθε στα λίγα..και ακόμα πιο λίγα..και φου ανάσα..και χτύπα την πέτρα και ντάνγκα ντούγκα….και άλλη μία…και άγχος..και τρόμος και όλο το πακέτο..

Πες το καλέ! Ντρέπεσαι? Γιατί ντρέπεσαι βρε? Πες το. Δεν έχεις ιδέα πόσο πάτο?  Πάτος λέμε. Πιο κάτω δεν έχει. Εσύ και ο υπόνομος. Άλλοι το λέρωσαν..το βρώμισαν άλλοι βουτάνε. Ετσι πάει. Ακούς για ψαλίδα.  Και απορείς. Μια ζωή μια ψαλίδα που μεγαλώνει και πολλοί που τη γλιτώνουν. Εσύ μονίμως από τη μεριά τη κοφτερή αυτής της αόρατης ψαλίδας  που απορείς ποιος την κρατάει..συνέχεια… Μα καλά στραβός είσαι? Ησουν? Δεν έβλεπες?  Πώς το λένε..αν δεν κοιτάς εκεί που πας θα πας εκεί που κοιτάς. Ετσι είναι. Και εσύ δεν κοιτούσες ευθεία. Σε στρίβανε? Εστριβες.

Κι αυτές οι ειδήσεις ε? Και το χαζοκούτι? Και οι εφημερίδες? Και όλα? τρόμος..Φοβάσαι τόσα χρόνια για αυτήν την κρίση..Και τώρα τι φόβος…Αν δε γίνει το ένα το άλλο ..αν δε φέρεις τη σάρα και τη μάρα να σε ελέγξουν δε μπορείς..πάει φινίττο. Σε έπεισαν..Και εκείνους που δεν τους έπεισαν? Ευκολοοοο….Μια επανάσταση είναι πολύ εύκολο να ρουφηχτεί πλέον..Λίγα χημικά..ένας θάνατος..και να ο τρόμος..να ο φόβος..και σπιτάκι γρήγορα..τσουπ…άσε τους να τα λύσουν…εσύ έχεις οικογένεια..υποχρεώσεις…τα πάντα..ο,τι είναι να γίνει θα γίνει λες..

Ετσι όμορφα όμορφα..αλλάζουμε σχήμα. Κι εγώ και εσύ….Τσάμπα πατριωτισμός και ιστορία. Τσάμπα. Τώρα θα μαστε τα αλβανάκια της Ευρώπης και μη χειρότερα.  Τα εύκολα χέρια. Η εύκολη γη.  Εύκολα όλα. Για τους άλλους όχι για σένα. Εσύ δουλειά και μισθοί πενιχροί. Και ανάσα γιοκ. Και το παιδί σου? Και το εγγόνι σου? Μη σκέφτεσαι!! Αυτή είναι η λύση! Μη μου πέσεις και από καμιά ταράτσα.. άστο..δεν πετυχαίνεις και κάτι..απλά στατιστικά ανεβάζεις..και κάνεις τους ψυχολόγους της Ευρώπης να χαίρονται με τα πειραματάκια τους….

Εχει νόημα λες καμιά φορά? Ποια σου λέω? Η αντίδραση? Ξέρω κι εγώ…Δεν έχει??

Εγώ ξέρω οτι αν έρθει κάποιος και σε χτυπήσει.. και σε πονέσει αντιδράς.  Δεν κάθεσαι!
Αν ξανα απλώσει χέρι να σε πονέσει..του το σταματάς ή τουλάχιστον προσπαθείς…δεν τον προσκαλείς στο σπίτι σου για καφέ…ή μάλλον για φιλοξενία αορίστου χρόνου και του ζητάς και να σε βαράει..πού και πού όλο και περισσότερο να συνηθίσεις..

Και βασανίζομαι. Και εγώ. Και εσύ. Τι στο διάολο…έτσι θα παμε? θα βουλιάξουμε άνευ όρων? Μόνο με όρους που βάζουνε οι μικρές μας μαριονέτες?  δεν υπάρχει λύση? ούτε αντίδραση? Θα αφήσουμε τα πάντα να καταρρέουν..μαζί και εμείς και τι θα λέμε…πω πω τι παθαμε? Θα καταπατείται ολόκληρο σύνταγμα και θα λέμε ..δε μπορούμε να κάνουμε κάτι? Μα δεν είμαστε πιο πολλοί? ή μήπως είμαστε λίγοι?   θα μου πεις οι βολεμένοι επαναστάτες..είναι καινούρια κατηγορία επαναστατών..Επαναστατούν στα λόγια..στην ώρα του καφέ…στο εστιατοριο με το ακριβό κρασάκι…Επαναστατούν και αυτό που με τρελαίνει είναι οτι έχουνε άποψη για όλα τα πολιτικά δρώμενα..γνωρίζουν κόσμο..καταστάσεις…και θεωρούν οτι οι αγανακτισμένοι είναι μια στημένη συμμορία…που σκοπό έχει να κάνει το κράτος μας να καταρρέυσει…ένας λάθος τρόπος έκφρασης λένε μερικοί ένας τσάμπα κόπος…

Τσάμπα κόπος?
Βασανίζομαι λέμε. Εσύ?

Advertisements