Θάλασσά μου…

Γυρίζω, ταξιδεύω, γνωρίζω, συζητώ, σκέφτομαι, αγαπώ, μισώ, νιώθω, θυμάμαι, νοσταλγώ, κλαίω και περιστρέφομαι. Ζζζζντουπ! Και πάλι εδώ. Εγώ κι αυτή. Όχι όποια κι όποια. Αυτή εδώ! Σημείο αναφοράς. Σύνολο εικόνων πραγματικών και φανταστικών. Στο σημείο αυτό. Το ψηλό το θεόρατο βράχο των παιδικών μου ματιών. στον πύργο των εφηβικών μου στιγμών, στο μικρό παραμέρισμα της ενήλικης πλέον ματιάς μου. Εγώ και αυτή και μια σχέση δεμένη με νερό και αέρα, με ηρεμία και φουρτούνα, αφρούς και πέταγμα ψαριών και κρυστάλλινα ασημένια πεταρίσματα του ήλιου πάνω της και βαθειά χρυσαφένια γλυκά του φεγγαριού και της συνοδείας του.

Καλέ μου Ποσειδώνα και τρίαινα θαυματουργή, γοργόνες μυστικές και δελφίνια ακροβάτες… ο χορός σας είναι ο ασημένιος χορός της ψυχής μου. Οι εικόνες σας το ταξίδι της σκέψης μου στο καλό και στο ώριμο, στο βαθύ και στο ίσιο… Στη φουρτούνα σας η μεγαλύτερη ηρεμία στον παράξενο δρόμο μου…

Θάλασσά μου εσύ. Στο αίμα που κυλά μυρίζω αρμύρα και το αλάτι σου γιάνει τις αόρατες πληγές…πονάει και θρέφει…κι αλλάζει το δέρμα και αφήνει σημάδι ανεξίτηλο για να θυμάμαι πως και τούτο το τράυμα το άντεξα και το νίκησα… και τώρα γελαώ που φαινότανε δύσκολο και πολύ μα ήταν πανεύκολο και λίγο και εγώ η πολύ…εγώ η δυνατή..!

Advertisements