Σσσστ….

Η κυρία Δ. δε βγαίνει από το σπίτι της οταν βρεχει. Δεν φεύγει απο το σπίτι της ούτε οταν έχει συννεφιά ούτε όταν το δελτίο καιρού έχει ανακοινωση αλλαγής  καιρού και ας έχει ηλιόλουστη μέρα. Δε μπορεί τη βροχή. Τη φοβάται.  Πόσες φορές την έχουνε πάρει φίλοι ή συνάδελφοι τηλέφωνο για να βγούνε βόλτα έξω.. μια βροχερή μέρα..και έχει πει πόσες δικαιολογίες και πόσα όχι για να μη βγει…Ο χειρότερος φόβος της να πιάσει βροχή την ώρα που είναι έξω. Δεν ξέρει γιατί φοβάται τη βροχή. Ξέρει μόνο οτι πνίγεται και στην ιδέα μόνο του παραπάνω φόβου…Πέρασαν 10 ολοκληρα χρόνια μέχρι να βρεθεί σε έναν ψυχολόγο…όταν έφτασε σε σημείο απελπισίας…ανακάλυψε λοιπόν..το εξής..Μια μέρα που την πιάσανε οι πονοι και ήταν να γεννήσει..ο άντρας που έλειπε απο το σπίτι …δε σήκωνε τηλέφωνα δε μπορούσε να τον βρει…Δοκίμασε πολλές φορές..δοκίμασε στο μαιευτήριο..τίποτα..γέννησε μονη της και δύσκολα περιμένοντας να ανοίξει η πόρτα και να έρθει ο άντρας της. Τίποτα. Μία μέρα μετά ανακάλυψε οτι ο άντρας της την απατούσε για αυτό και ήταν εξαφανισμένος. Εκείνη τη μέρα…έβρεχε καταρρακτωδώς.. Αρχισε να θεραπεύεται..βρήκε την αιτία…έλυσε τον ανεξήγητο φόβο…

Ελληνικός λαός.  Νοέμβρης του 2011. Φοβάται. Αόριστα. Δεν ξέρει τι φοβάται. Γιατί δεν ξέρει τι θα έρθει. Δεν καταλαβαίνει τι θα έρθει..δεν μπορεί να καταλάβει τι νόημα έχει ένα δημοψήφισμα..μπλόφα…δε μπορεί να καταλάβει ποιος κινεί ποιον. Μα πιο πολύ φοβάται το μετά. Φοβάται να μείνει χωρίς δουλειά, φοβάται να μείνει χωρίς λεφτά…φοβάται να μείνει χωρίς σπίτι…φοβάται την πείνα…αλλά δεν ξέρει πότε…εάν…και γιατί…Φοβάται γενικώς.Φοβάται στο δρόμο…φοβάται τα ψώνια…φοβάται να επιλέξει κάτι πιο δραστικό…φοβάται να αντιδράσει..φοβάται να επαναστατήσει..φοβάται φοβάται φοβάται. Και ένας κρυμμένος αόριστος φόβος τον έχει τρελάνει. Θέλει να ξέρει..συζητά…προσπαθεί να ακούσει απο πληρωμένες ειδήσεις..να καταλάβει…να ξέρει τι θα ρθει…Αυτο φοβάται πού δεν ξέρει τι θα ρθει και από τι πρέπει να προφυλαχθεί…

Η  κυρία Δ. λοιπόν είχε μεγαλύτερες ελπίδες να θεραπευθεί. Στην απελπισία της πήγε σε κάποιον να τη βοηθήσει. Γύρισε προς τα πίσω και βρήκε μια φοβία. Εδώ?  Πόση ελπίδα έχουμε? Εχουμε βασικά ελπίδα να βρούμε τι φοβόμαστε? Και να το ξορκίσουμε? Να το πατήσουμε και να το νικήσουμε?

Αν λοιπόν δεν ξέρουμε τι φοβόμαστε…και έχουμε έναν αόριστο φόβο καταστροφής..για τα πάντα..τη χώρα μας εμάς…αν φοβόμαστε λοιπόν χωρίς να ονομάζουμε κάν το φοβο μας…μήπως αυτό είναι ένα πολύ εύκολο πλέον τέχνασμα για να μας οδηγεί ο καθένας όπου θέλει…? Φοβόμαστε να μείνουμε χωρίς βοήθεια όχι γιατί ξέρουμε τις εναλλακτικές μας..απλά γιατί μάθαμε να φοβόμαστε χωρίς τη βοήθεια..και να πιστεύουμε οτι αλλιώς απειλούμαστε.. Φοβόμαστε οποιαδήποτε επανάσταση γιατί κοίτα τι έπαθαν οι άλλοι….και εκείνος που πέθανε..και έχουμε παιδιά..εγγόνια.. Αν φόβόμαστε τόσο…δεν είναι εύκολο να στραφεί και ο ένας ενάντια στον άλλον?  Ο φόβος λοιπόν παραλύει..ιδίως όταν είναι απροσδιόριστος..όταν γεννιέται εύκολα απο τα ΜΜΕ απο ανακοινώσεις κυβερνητών..απο απειλές για δραχμές απο απειλές για φτώχεια και εξαθλίωση..από από από…..

Πανέξυπνο παιχνίδι των μεγάλων αυτών μυαλών…μας σιώπησαν γεννώντας φόβο…που δε μπορούμε να νικήσουμε γιατί δεν ξέρουμε καν πώς γεννήθηκε…και ποιος είναι… μας λύγισαν και θα μας χωρίσουν κιόλας..Παλεύουν δυσκολότερα οι χωρισμένοι φοβητσιάρηδες λαοί….και δεχονται πανεύκολα οποιαδήποτε πειραματική ζωή…

Θα σιωπήσουμε? Θα φοβηθούμε?

Ε ΟΧΙ!  Δε το δέχομαι!  Αρνούμαι να ζω σε ένα καθεστώς φόβου..

 

Advertisements