Υπεροψία

2011 έτοιμο να φύγει …και ένα 2012 γεμάτο απο φόρους και μειώσεις μισθών και απολύσεις είναι στα πρόθυρα.. Κόσμος ταλαιπωρημένος. Κόσμος άνεργος. Κόσμος σε ψυχολογικο και οικονομικό αδιέξοδο. Παιδιά πεινασμένα. Παιδιά χωρίς δυνατότητα εκπαίδευσης και νέοι που κρατάνε το πτυχίο τους παραμάσχαλα και συνειδητοποιούν το φιάσκο εκείνου του τεράστιου όμορφου λόγου των καθηγητών στην ορκομωσία τους και τα κλαπ κλαπ των απο κάτω.. Μόνο τα κλαπ κλαπ μείνανε και καμιά αγγελία. Ομορφο-φτιαγμένα βιογραφικά με στήλες με σημειώσεις…με τέλειο φορμάτ…..ώρες στην καριέρα…αναμονή τεράστια..και μια βαλίτσα που ετοιμάζεται προς άγνωστες χώρες με άδεια την τσέπη. Να κάνουν τι? Να γυρέψουν τι…? Αδιέξοδα…Αδιέξοδα..στεναχώρια..απελπισία..αδικία..

Κι έρχεται και στο παραλίγο 2012… ο βουτυρωμένος φαφλατάς ο 25αρης  και κάτι, που νοικιάζει το σπίτι με τα λεφτά του μπαμπά...και δηλώνει εργένης με το ταπεράκι της μαμάς και τα σιδερωμένα τα ρούχα απο την υπηρεσία του σπιτιού… και μου μιλάει για τη ζωή. Και κρίνει. Και κατακρίνει. Και έρχεται να σου πει για το σύνταγμα οτι το βρωμισαν οι αγανακτισμένοι, κι έρχεται να κρίνει ανθρώπους που η ζωή τους στάθηκε άδικα και δε μπηκανε στα μεγάλα πανεπιστήμια και στα κολλέγια και …δε φάγανε ποτέ σε μεγάλες τραπεζαρίες..και δεν τρώνε καλά με το μαχαίρι και το πηρούνι..και φοβούνται να σε κοιτάξουν στα μάτια και να φωνάξουν και περπατάνε με σκυμμένο το κεφάλι..τρομαγμένοι…για όσα έρχονται… Και έρχεται να σου πει οτι την ξέρει τη ζωή αλλά δεν τον νοιάζει καν αν μειωθεί ο μισθός του σε μια δουλειά που τον έχει χώσει ο μπαμπακας του γιατί έτσι κι αλλιώς τα πάγια έξοδα του τα πληρώνει άλλος..

Ποιος πονοκέφαλος να τον πιάσει? Ποιος εφιάλτης απόλυσης να τον κάνει να ξυπνήσει στο βράδυ? Ποιο κεφάλι να κρατήσει σκυμμένος σε ένα τραπέζι με λογαριασμούς μπροστά που δε μπορεί να πληρώσει? Ποια παιδιά να κοιτάξει με χαμηλωμένο βλέμμα από ντροπή  που δε μπορεί να τους δώσει …ευκαιρίες…και όνειρα? Ποια πόδια πονεμένα και χέρια γρταζουνισμένα να δει απο μια άχαρη δουλειά που κάνει για να ζήσει? Ποιο καρδιοχτύπι να νιώσει για φίλους και συγγενείς που πονάνε…που είναι αβοήθητοι αν συναναστρέφεται με..ευγενείς κύκλους..και τρώει σε κέτερινγκ των 90 ευρώ?

Πώς γινεται γαμώτο μου αναρωτιέμαι. Χτες μίλαγα με μια κοπέλα για τα παιδιά που δεν κάνουν εμβόλια και δε τα δέχονται στα σχολεία μας…μαζέψαμε μακαρόνια και όσπρια για έλληνες άπορους που τα δάνεια τους σκεπάσανε και οι απολύσεις τους διέλυσαν. Πώς γινεται γαμώτο μου..να υπάρχει αυτή η βπ πλευρά και όχι μόνο…η βουτυρωμένη με το σεις και το σας..με αυτή την καραμπινάτη υπεροψία για όλους? Που δεν ιδρώσανε για τίποτα…που δε μάθανε τι σημαίνει να κινδυνεύεις να χάσεις το σπίτι σου? Που δε γεύονται καν την ευτυχία όντας απλά πιο τυχεροί να ενισχύσουν εκείνους που το έχουνε ανάγκη? Την ομορφιά της αλληλεγγύης της συμπαράστασης? Αυτή που σε κάνει να κοιμάσαι γλυκά χωρίς ενοχές και χωρίς τύψεις?

Ναι θα σου πω εγώ η ίδια που αναρωτιέμαι θα σου πω…..γιατί δεν έχουνε ενοχές και τύψεις!!  Γιατί  σε αυτό στηρίχτηκαν όλοι. Στην  μη ενοχική πλευρά αυτών των βολεμένων. Και επομένως και στην μη επαναστατική μορφή στη χώρα που θα έκλεινε το ψαλίδι πριν προλάβει να κάνει το πρώτο του χρατς. Γιατί φαντάζεσαι τι θα γινόταν…αν όσοι είχανε χρήματα τα δίνανε σε εκείνους που δεν είχαν? Οσοι είχανε να φάνε να δίνανε σε εκείνους που δεν είχαν? Δεν αναρωτιέσαι που δε γίνεται ποτέ αυτό? Και μη μου τρίψεις στη μούρη για τα ωραία τους κοσμικά φιλανθρωπικά γκαλά ε? Δεν ψαρώνω..

Εκεί λοιπόν στηρίζονται όλα. Στην υπεροψία που δίνει η δύναμη του χρήματος…της «καλοζωίας»..της  εύκολης ζωής.. Στην υπεροψία οτι κάτι μικρά γεννήθηκαν εκεί μέσα..και βάλε τα δίπλα -γαμώτο – με αυτά που γεννήθηκαν μεσα σε φυλακές…και σε κρύα σπίτια.. Στην υπεροψία που δίνει η θέση…η κληρονομιά της βρωμιάς…της παγαποντιάς… Ετσι φτιάχνονται οι ψαλίδες. Ετσι στηρίζονται οι οικονομίες. Ετσι γίνονται πιο δυνατοί οι δυνατοί…και πιο αδύναμοι οι αδύναμοι. Με αυτά τα ανήθικα τυπάκια που μάθανε να αποκτούν «δύναμη» χωρίς κόπο. Που μάθανε να είναι υπερόπτες…

Υπερόπτες βολεμένοι βουτυράτοι Ελληνες. Ράτσα που θα μας φάει… θα μας διαλύσει. Ανισορροπία τρελλή και πλέον ολοφάνερη όπου κι αν βρεθείς. Τραμπάλα χωρίς νοημα…μας έχουνε ανεβάσει πάνω και γελάνε δείχνοντάς μας… Θέαμα γίναμε..και πέφτει ένας ένας…και ας είμαστε εμείς οι πολλοί…πώς ανατρέπεται η βαρύτητα έτσι?

Νεύτωνά μου…ακούς?
Η υπεροψία σε κάνει βαρύτερο…

Advertisements