2 λέξεις…

Οχι. Αν με γυρίσεις πίσω σε εκείνη την ανυπομονησία του πώς θα ναι το δέντρο που θα στηθεί στο Σύνταγμα, θα σου πω πως με άφηνε παγερά αδιάφορη. Οταν μάλιστα είχε βγάλει και ο Μήτσος  ο ωραίος εκείνη τη σιδεριά..εκεί να δεις γέλια.  Πέρναγα απο την πλατεία και έβλεπα τον κόσμο να φωτογραφίζεται στο πιο ψηλό άχαρο δέντρο της πόλης και κρατιόμουν να μην πω κάτι.  Είμασταν αστείοι. Σπιτάκια..αγιοβασίληδες..κάτι άσχετα διακοσμητικά..όπως πέρσι πρόπερσι…κάποιες μικρο εκδηλώσεις και ίσως κάποιο καρουζέλ… Δεν κάναμε και κάτι σοβαρό. Ούτε κάτι που να δείχνει οτι είμαστε άνθρωποι τουλάχιστον.  Φαμφάρες με στολίδια είμασταν..και μη οργανωμένες εκδηλώσεις για τα μικρά που παθαίνανε σύγχυση με τους πολλούς πακιστανούς αγιοβασίληδες…

Οχι λοιπόν αν με ρωτήσεις αν μου άρεσε όπως στόλιζαν το Σύνταγμα θα σου πω τράβα ρώτα κάποιον άλλον γιατί μέρες που είναι κρίμα να αρχίσω να λέω διάφορα… Αλλά να…περνώντας αυτές τις μέρες και απο εκεί…βλέποντας αυτά τα τενεκεδάκια να κρέμονται στα δέντρα…με βρήκε μια μικρή ελεγχόμενη θλίψη. Αν μου έλεγες οτι ήταν μια προσπάθεια κάποιων να διακοσμήσουν θα σου έλεγα μαζί τους.  Οι κατασκευές εξάλλου μου αρέσουν περισσότερο από τα αγοραστά ετοιμα αξεσουάρ.  Προσπάθησα να τα δω λίγο πιο καλά. Κάποια είναι βαμμένα με σχέδια και άλλα με κορδέλες.  Προσπάθησα να το δω λοιπόν σαν μια προσπάθεια να αποφύγουμε τις ακριβές βλακείες*. Ισως κάπου αλλού αν τα έβλεπα αυτά τα τενεκεδάκια λέω θα τα θαύμαζα. Μπορεί σε κάποιο πάγκο κάποιου παζαριού..ή σε κάποιο τραπέζι με παιδάκια και μεγάλους με χειροτεχνίες..

Τριγυρίζω το μάτι στην πλατεία.  Ενα μεγάλο δέντρο στολισμένο με μπλε λαμπάκια λίγο άχαρα βαλμένα. Τουλάχιστον λέω δεν είναι σιδεριά. Και φαίνεται όμορφο και το πρωι όχι μονο το βράδυ. Και τριγυρω τα δέντρα με κίτρινα λαμπάκια. Στη μέση της πλατείας 3 δέντρα πλαστικά με διαφορετικά χρώματα.   Μια κοπέλα φωτογραφίζεται στο πιο τακτοποιημένα στολισμένο σημείο. Στα τρία αυτά δεντρα. Παίρνει πόζα και γελάει. Γελάω και εγώ…

Θετικά λοιπόν. Τενεκεδάκια κατασκευές, δέντρο που δεν ειναι σιδερένιο, φωτάκια διάφορα και στη μέση ο χώρος…φωτογράφισης. Ολα καλά ε?  Θα έπρεπε λοιπόν εγώ η περίεργη που έτσι κι αλλιώς δε μπορούσα τους υπερβολικούς στολισμούς και τους πολλούς αγιοβασίληδες..κλπ…να περνάω ήρεμη από την πλατεία με πιο ανάλαφρο περπάτημα..

Μα έλα που είπα και άκουσα και απο άλλους μια λέξη που χόρευε από πριν… Παρακμή..
Μμμ… Δεν είναι λοιπόν οτι μου άρεσαν ποτέ τα μεγάλα τα στολίδια. Ηταν οτι μπορούσαμε να τα έχουμε. Ήταν οτι τότε δε σκεφτόταν κανείς πόσα λεφτά κάνει κάτι..αλλά τι ειναι αυτό που θα αγοράσει.. Κάπως έτσι ήταν όλοι..όχι μονο αυτή η πλατεία..που στόλιζε ο κάθε…εμπνευσμένος…δήμαρχος.  Το δικαίωμα να μπορούν να υπάρχουν σιδερένια δέντρα..και σπιτάκια με γλυκά…και καρουζέλ. Η ομορφιά μιας πόλης που βάζει τα καλά της τέτοιες μέρες.. και ας μη μου άρεσαν οι επιλογές της. Και ας διαφωνούσα με την κατάχρηση. Κατάχρηση ε? Αναρωτιέμαι και πάλι..

Στο ένα χέρι ακουμπώ τη μια λέξη..  Κατάχρηση.
Και στο άλλο μια άλλη λέξη.. Παρακμή

Η εικόνα μιας χώρας το πριν και το μετά με 2 λέξεις…

* ..αργήσαμε λίγο να το δούμε έτσι…αλλά ποτέ δεν είναι αργα.. Και η ιδού η προσπάθεια της μείωσης του κόστος κτλ..
http://www.cityofathens.gr/christmas/ και κάτι δειλά ανθρώπινα μηνύματα…και μια μεγαλύτερη ένωση. Ουφ..έπρεπε να φτάσουμε ως εδω ρε παιδιά???

 

Advertisements