10…9..8..7..6..5..4..3..2..1…

Στο μυαλό μου έχω τρεις τέσσερις…μμμ μπορεί και πέντε τώρα που το σκέφτομαι που αν τους ρωτήσεις τι τους άφησε το 2011 θα σου πούνε να πάει στα κομμάτια και να μην ξανάρθει ποτέ τέτοια χρονιά.  Και όχι απλά δε θα διαφωνησω μαζί τους αλλά δε θα έχω και τίποτα απολύτως να πω. Κάποιες φορές αρκεί αυτή η σιωπηλή συγκατάβαση. Ηταν σίγουρα μια άσχημη χρονιά και δε θέλω με τίποτα να πιστέψω οτι διανύουμε μια εποχή που κάθε πέρσι και καλύτερα από όλες τις απόψεις. Η χρονιά αυτή στέρησε σε πολλούς, τρόμαξε, φόβισε, εκνεύρισε και απογοήτευσε… Συμφωνώ…

Δεν ξέρω λοιπόν τι είναι αυτό που θα διώξει τις κακές αναμνήσεις και τους φόβους. Ούτε καν από τι είναι φτιαγμένο το υλικό που χαρίζει ελπίδα και αισιοδοξία. Είναι σα να με ρωτάς πότε μπορείς να νιώσεις ευτυχισμένος. Στην ερώτηση αυτή δε μπορώ να σου δώσω μια συγκεκριμένη απάντηση. Μπορώ να σου πω οτι μπορείς να νιώσεις ευτυχισμένος με ένα τρυφερό φιλί, ένα χέρι στο δικό σου ή στον ώμο σου, με μια λέξη, ένα γραπτό μήνυμα ένα γλυκό follow ή like για να γίνω πιο μοντέρνα…μπορεί επίσης να είναι ένα δυνατό γέλιο σε ένα οικογενειακό τραπέζι, το ποίημα ενός μικρού μπόμπιρα ανεβασμένου πάνω σε ένα τραπέζι, μια κίνηση μπαλέτου μιας μικρής πεντάχρονης τσαχπίνας, το γκλιν γκλιν από τα τρίγωνα παιδιών με πολύχρωμους σκούφους και χειλάκια παγωμένα, το σοκολατένιο στόμα κάποιου γεράκου που απολαμβάνει ένα λαχταριστό απαγορευμένο γλυκό, η μυρωδιά του τσίπουρου ή της τσικουδιάς με χειροποίητους μεζέδες,  το χρατς πάνω σε ένα γυαλιστερό και ήσυχο  χιονισμένο τοπίο, το χριτς χρατς από το περιτύλιγμα κάποιου απρόσμενου δώρου, η προσπάθεια να βρει μια παρέα τη παντομίμα ενός δύσκολου τίτλου, το γέλιο εκείνου που τον κάνεις με οποιονδήποτε τρόπο……………… να νιώθει οτι είναι σημαντικός στη ζωή σου….

Μπορεί λοιπόν το 2011 να ήταν ένα πολύ άσχημο έτος. Αλήθεια ήταν.  Το ξέρω. Ηταν βαρύ και ασήκωτο. Και ηλίθιο. Και ανάποδο. Και εκνευριστικό. Και κυρίως μαύρο. Να πάρει.  Πολύ μαύρο… Γαμώτο..

Το υλικό της ευτυχίας δε θα στο πω. Το ξέρεις. Είναι δικό σου. Το δικό μου είναι άλλο. Ξέρω όμως το υλικό από το οποίο είμαστε φτιαγμένοι. Μπορούμε από ένα άσχημο χρόνο να συνέλθουμε να πάρουμε τα πάνω μας και να κάνουμε νέα όνειρα με μεγαλύτερη μαγκιά και αυτοπεποίθεση και στο διάολο που λέγεται τύχη,  μοίρα και ότι άλλο θες…να του βγάλουμε τη γλώσσα και να του δώσουμε τη μεγαλύτερη και τη πιο δυνατή γροθιά μας για να ξέρει οτι δε θα τον αφήσουμε να μας ξαναστερήσει τίποτα όσο κόντρα και να μας πηγαίνει.  Το υλικό μας είναι λοιπόν περίεργο και αξιοθαύμαστο.  Ξέρουμε να συνερχόμαστε από τα δύσκολα και να στεκόμαστε στα πόδια μας και να χαμογελάμε και πάλι…

Προσωπικά λοιπόν …και ακόμα πιο προσωπικά…και από τα βάθη της καρδιάς που συντονίστηκε με την ανάποδη μέτρηση από τώρα…θα ευχηθώ στο 2012 να πάρουμε το αίμα μας πίσω…να βρούμε όσα χάσαμε..να κερδίσουμε όσα δεν κερδίσαμε πέρσι, να ζήσουμε όσα δε ζήσαμε, να διεκδικήσουμε όσα μας κλέψανε, να βρούμε επίσης τις δυνάμεις εκείνες που δε θα μας αφήσουν έρμαια καμιάς κατάστασης. Θα ευχηθώ να είμαστε μαχητές όπως μας αρμόζει. Και ονειροπολοι για να έχουμε στόχους και γελαστοί για να τρομάζουμε τους γύρω μας και ήρεμοι για να προκαλούμε και αισιόδοξοι για να μην τα παρατάμε…

Καλή χρονιά…κι ας έχει οικονομικές δυσκολίες..και ας πιάσουμε πάτο… Σημασία έχει να γνώρίζουμε οτι νιώθοντας και δίνοντας αγάπη…μπορούμε να ανακαλύψουμε όλες τις μυστικές συνταγές ευτυχίας…και να προχωράμε στη ζωή μας με το κεφάλι ψηλά …

Πάει το παλιό 11….ουφ…

Advertisements