101 τρόποι ή απλά ένας να παραμείνεις παιδί…

Τα Χριστουγεννα είναι η καλύτερή μου γιορτή. Τέλος. Και ναι, είμαι σαν όλους τους άλλους που τους αρέσει να στολίζουν να γεμίζουν το σπίτι με κόκκινα χρώματα να τραγουδάνε χριστουγεννιάτικα..να ακούνε κάλαντα..να ετοιμάζουν (όσο μπορούν) χριστουγεννιάτικα γλυκά και λοιπά και λοιπά. Στα Χριστούγεννα νομίζω οτι ξυπνά σε όλους μας μια παιδική μορφή κρυμμένη. Αυτή που δυστυχώς ή ευτυχώς εγώ την έχω να τριγυρνά στο σπίτι με χέρια και πόδια και κατακόκκινη μορφή ολόκληρο το χρόνο…και δυστυχώς ή ευτυχώς είναι αόρατη για τους περισσότερους…

Το καλύτερό μου στα Χριστούγεννα είναι οι οικογενειακές και φιλικές συγκεντρώσεις. Αυτή η αποχή από τη δουλειά των περισσότερων ή έστω η αναμονή λίγων ημερών χωρίς πολλές σκοτούρες..η χαλάρωση στο χώρο εργασίας για όσους δεν είναι τυχεροί να μείνουνε σπίτι..η εορταστική ατμόσφαιρα…μας κάνει όλους ιδιαιτέρως ευχάριστους ακόμα και τους πιο ανάποδους χαρακτήρες..Αναμένουμε την παραμονή των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς…σχεδιάζουμε ρεβεγιόν, ψάχνουμε για δωράκια και περιμένουμε τα δικά μας. Παίζουμε, γελάμε και χιονίζουμε όλοι τα στοματά μας – που σταματημό δεν έχουνε αυτές τις μέρες-  ..με χορταστικούς  αχνιστούς κουραμπιέδες με συνταγές από όλα τα μέρη. Ναι, ξαφνικά θυμόμαστε όλοι μας ότι είμαστε από χωριά και μιλάμε για παραδοσιακές συνταγές..για ήθη και έθιμα..αναβιώνουμε και κάποια..θυμόμαστε πώς έφτιαχνε το κρέας στο φούρνο η γιαγιά..πώς κάνει η θεία τα μελομακάρονα..και λοιπά και λοιπά.

Τα Χριστούγεννα λοιπόν μου αρέσουν γιατί νομίζω οτι βρίσκω τις ιδανικές μέρες για  «να μοιάσω» με τους άλλους να μη νιώθω οτι είμαι από άλλον πλανήτη που ενίοτε συναντώ και κάποιους φιλικούς εξωγήινους σαν κι εμένα στο δρόμο μου και παίρνω 2-3 ανάσες απαλλαγμένες από την ασφυκτική μοναξιά μου.  Μια τέτοια λοιπόν μέρα..που μαζευτήκαμε πολλά «παιδιά» στο σπίτι..και παίξαμε όλων των λογιών τα παιχνίδια και χαχανίσαμε όσο δεν πάει..κάποιος φιλικός εξωγήινος (φιου είναι από εκείνους που  με καταλαβαίνουν όλο το χρόνο) μου έφερε ένα τέλειο μικρό δωράκι… ένα τόσο δα βιβλιαράκι με το οποίο ενθουσιαστηκα ήδη με τον τίτλο. «101 καλοί λόγοι για να είσαι παιδί».  Μπεατρίτσε Μαζίνι, αν και δηλώνει Ιταλίδα ξέρω σίγουρα ότι είναι μια δικιά μου φιλική εξωγήινη! Ήδη της έχω δώσει χρώμα και μορφή στα προσωπικά μου παραμύθια.

Δε θα μπορούσα – ή μάλλον θα μπορούσα..εσείς δε θα μπορούσατε – να γράψω και τους 101 λόγους που με έκαναν και χαμογέλασα μαζί της. Θα μπορούσα να αναφέρω λίγους όμως για να μπείτε στο κλίμα…
Ο 4ος  ας πούμε μου θύμισε το παλιό μου σπίτι   «Μπορείς  να ζωγραφίσεις τους τοίχους του σπιτιού, που έτσι όλολευκοι είναι βαρετοι!» . Οντως τους έβρισκα και εγώ και η αδερφή μου βαρετούς τους τοίχους πίσω από τις κουρτίνες. Μάλλον για αυτό και τραβάγαμε τις κουρτίνες συχνά..χαχα…

Ο 29ος » Οταν δεν τα καταφέρνεις μπορείς πάντα να πεις ‘ Ναι αλλά εγώ είμαι μικρός’ » και ο 30 ος » Οταν θέλεις να κάνεις κάτι οπωσδήποτε ‘Τώρα πια είμαι όμως μεγάλος’ «. μου θυμίζουν τόσο πολύ τα μικρά μου ανιψάκια και εμένα μαζί. Το να χρησιμοποιήσεις την ηλικίας σου ΟΠΩΣ ΘΕΣ είναι όντως έξυπνη κίνηση!!!  Τελικά μικροί είμαστε πιο εξυπνοι…σίγουρα..

Δε θα σας κουράσω. 101 λόγος και τελειώνω.
«ΕΙΣΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΜΕ  ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ»

Θαυμάστε την πράσινη φίλη μου με την λουλουδάτη μακριά φούστα και το κίτρινο πουλόβερ με τα αστέρια.. (ουπς να πάρει το είπα..) Μπεατρίτσε.  Το ξέρει το μυστικό των παιδιών. Ξέρει γιατί γελάνε πολύ…γιατί απολαμβάνουν περισσότερο από τους μεγάλους..ξέρει γιατί είναι αυθόρμητα..γιατί δίνουνε αγκαλιές σε απλές στιγμές…ξέρει….και με έκανε περήφανη χωρίς να την ξέρω καλά καλά…

Αλλάζω τον τίτλο και σου λέω. Ενας και μόνο τρόπος να παραμείνεις αν θες και εσύ παιδί.
«Να συνεχίσεις να είσαι ευτυχισμένος με το τίποτα»

Μπορείς?
Σε προκαλώ…

Advertisements