Καθρέφτη καθρεφτάκι μου…

Καθρέφτης.
Χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα.. Σπάνιο και αριστοκρατικό αντικείμενο κάποτε μόνο για λίγους και όχι μόνο..μιας και του αποδόθηκαν μαγικές δυνάμεις.. ένα από τα σκοτεινά και αποδεικτικά αντικείμενα ύπαρξης …φοβερών μαγισσών.. Αργότερα ως γυάλινος γίνεται φυλαχτό και ως βενετσιάνικος  κόστιζε μια ολόκληρη περιουσία..!
Οι άνθρωποι μάθαμε να ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας και να ορίζουμε την εμφάνισή μας από αυτό το γυάλινο αντικείμενο. Μάθαμε να ξεχωρίζουμε τις εκφράσεις μας..να αναγνωρίζουμε απο τα δύο μας το είδωλό μας και να επιμένουμε όσο μεγαλώνουμε να το κοιτάζουμε όλο και περισσότερο. Αλλοι στα φανερά άλλοι στα κρυφά..κανείς δε ζει χωρίς αυτή τη ποσότητα γυαλιού σπίτι του…

Ενας καθρέφτης είναι ικανός να μας πει πόσο όμορφοι είμαστε? Ενας καθρέφτης είναι ικανός μέσα από τα δικά μας μάτια να δώσει τη σωστή απάντηση στο συνεχές ερώτημά μας?  Είμαστε όμορφοι?  Αρέσουμε στον κόσμο? Θα αρέσουμε στον κόσμο? Πλησιάζουμε και κοιτάζουμε τις όποιες φυσικές ατέλειές μας. Το μάτι το περίεργο..τα σπυράκια του άγχους μας..το πιο φουσκωτό μάγουλο..την κοιλιά που πετάει…τα φρύδια..τα μαλλιά όλα… Τόσο κοντά μα τόσο κοντά …μας κοιτάζουμε λες και ο υπόλοιπος κόσμος κοιτάζει με τον ίδιο τρόπο. Είμαστε πεπεισμένοι για την ασχήμια μας..και πολλοί από εμάς..δεν ακούνε τους άλλους όταν τους λένε πόσο όμορφοι είναι και οτι κανείς δεν κοιτάζει την όποια ατέλεια έχουμε..αλλά ένα σύνολο πραγμάτων.

Θα έχεις παρατηρήσει τον σούπερ αντικειμενικά όμορφο άνθρωπο…που έχει χαζές εκφράσεις ή που τα λόγια του είναι τόσο ψυχρά.. θα έχεις δει πόσο γρήγορα ο οποιοσδήποτε καθρέφτης γίνεται ανούσιος και άστοχος…δε μπορεί.. Και δε θα πω οτι η αντικειμενική ομορφιά  δεν ανοίγει πόρτες..και τα πάντα…δε ζω σε τέτοιο ψεύτικο κόσμο..να πω οτι οι άνθρωποι με παραμορφωμένο πρόσωπο έχουνε την ίδια τύχη με τους ανθρώπους που γεννήθηκαν πιο τυχεροί… Η κοινωνία είναι άδικη. Εχει ταμπού και πολλές παγιες απόψεις που δύσκολα αλλάζει κανείς…

Παρόλα αυτά είναι άδικο στην ταμπέλα αυτής της κοινωνίας να συνοδεύεις τη ζωή σου από αυτά τα…στατιστικά των ανθρώπων που δεν ξέρουν να βλέπουν…και να μη σκέφτεσαι όλους εκείνους που έχουνε μάθει να βλέπουν με τα μάτια της ψυχής και όχι μόνο με τα μάτια ενός καθρέφτη. Ενας άνθρωπος γίνεται όμορφος από τις εκφράσεις του..απο την καρδιά του..από τον τρόπο που αγαπάει..από αυτό το λαμπύρισμα των ματιών του όταν σε ακούει με ενδιαφέρον..από το γέλιο που θα σου χαρίσει απλόχερα..και όσο πιο γελαστός είναι τόσο πιο όμορφος γίνεται. Δε μπορεί κανείς να με πείσει οτι ένας γελαστός – εεεε γνήσια γελαστός εννοω ε?? – είναι άσχημος άνθρωπος!!! Σε πείραζε ποτέ η χάλια οδοντοστοιχία του Βέγγου και το άδειο του κεφαλάκι απο μαλλιά? Για μένα ήταν ένας από τους πιο όμορφους ανθρώπους!!! Βρήκες  εύκολα τόσο γνήσιο χαμόγελο? Είδες ποτέ άνθρωπο να δακρύζει έτσι αγνά σε μια απονομή? Ενιωσες για πολλούς όπως με εκείνον την ανάγκη να βρεθείς δίπλα του και να τον αγκαλιάσεις? Να του πεις πόσο σημαντικός υπήρξε στη ζωή σου και ας ήταν σε ένα χαζοκούτι βαλμένος??

θέλω να σε πείσω οτι βλέπεις λάθος. Θέλω να σε πείσω οχι να πετάξεις το καθρέφτη έξω…αλλά να τον χρησιμοποιήσεις σωστά! Μπορείς να κάνεις γκριμάτσες όταν πλησιάζεις και βλέπεις πόσα νέα σπυράκια έβγαλες..μπορείς την κοιλιά που γέμισες από τη λαιμαργία σου να τη φουσκώσεις με μια βαθειά εισπνοή και να φουσκώσεις τα μάγουλα λέγοντας πως έγινες ο Αη Βασίλης της νέας χρονιάς με ένα Χο χο χοοοοοοο και μετά να πλησιάσεις και να πεις δυνατά στον εαυτό σου «Σταμάτα να τρως και θα ξεφουσκώσεις!!» . Θέλω και εσένα που είσαι μια χαρά και βλέπεις οτι έχεις γίνει 500κιλών να σε πείσω οτι κάτι συμβαίνει και βλέπεις λάθος..και να σε κάνω να το παραδεχτείς..αλλά κάποια πράγματα δε μπορώ να τα κάνω μόνο εγώ…Μπορώ μόνο να στο πω. Και αν θες με ακούς.  Θέλω να πείσω τον οποιονδήποτε πως ο καθρέφτης αυτός εκεί που έχει είτε στο δωμάτιο είτε στην τουαλέτα του δεν είναι ο καθρέφτης του είδωλου που βλέπει ο κόσμος ο υπόλοιπος. Και πως ο,τι δείχνει στον άλλον είναι ότι αναδύει ο καθρέφτης της ψυχής του..

Εκείνη η κακιά η μάγισσα φταίει…που ανυπομονούσε να ξεπεράσει την καλή και γλυκειά χιονάτη???
Σε παρακαλώ…δές το καλύτερα το παραμύθι. αν απομονώσεις την κακία της…θα δεις οτι η κακιά η μάγισσα αντικειμενικά ήταν πιο λάγνα και πιο γοητευτική και αριοστοκρατική από τη μικρή και άβγαλτη Χιονάτη. Εχεις σκεφτεί λοιπόν γιατί ο καθρέφτης απαντούσε πάντα θετικά για τη Χιονάτη? Μμμμ…για φαντάσου..ήταν  η ψυχή και η καλοσύνη που όριζαν τη γνήσια ομορφιά.. ηταν αυτό που κέρδιζε το κάθε παιδάκι που άκουγε το παραμύθι..ήταν αυτό που κερδίζει πάντα αλλά καμιά φορά το ξεχνάς…

Ο καλύτερος λοιπόν καθρέφτης …(εεε εσύ εκεί που κάθεσαι και νομίζεις οτι όλοι οι υπόλοιποι είναι τέλεια φτιαγμένοι είναι ομορφότεροι από εσένα)…είναι της ψυχής και καλά θα κάνεις να γελάς και να δίνεις ο,τι διαθέτει αυτή η ψυχή χωρίς τσιγκουνιές ….για να καταλάβεις πως το να πετάξεις τον άλλον καθρέφτη  κάτω και να τον πατήσεις με τα εγωιστικά γεμάτα αυτοπεποίθηση πόδια σου …δε θα φέρει απολύτως..καμιά….γρουσουζια!!!

😉

Advertisements