Shiny happy people


7 και κάτι και το ξυπνητήρι του έξυπνου κινητού μου χτυπά με το Public Pervert και κανενα drag προς τα κάτω..για να ξαναχτυπήσει..Απλή μηχανική κίνηση που έμαθα από το πανεπιστήμιο και τα φοιτητικά μου χρόνια να κάνω στο τότε ουαου κινητό μου Nokia 3310.  Κλικ και χτύπα μετά από  5 λεπτά.  Για άλλη μια φορά με πήρε ο ύπνος με τους φακούς στο σαλόνι πείθοντας τον εαυτό μου οτι σε λίγο θα παω μέσα να κοιμηθώ σαν άνθρωπος.

Το λαπτοπ στο τραπέζι έμεινε με το Fb ανοιχτό ένα Add New Post μισοτελειωμένο στο wordpress και το youtube έχει τελειώσει απο ώρα μια playlist με Ψαραντώνη κρυφοθαυμάστρια ή μήπως και λίγο φανερή…Μία στο τόσο τον θυμάμαι. Είναι ή δεν είναι τρελός? Είναι ή δεν είναι ψωνισμένος?  Εγώ πάντως με αυτό το μαλλί και το μούσι και τη φωνή όλο τρέλα με τη χροιά τη μοναδική χαμογελάω και νιώθω άρα ποσώς που με ενδιαφέρουν τα σχόλια και τα συμπεράσαματα. Ε και?  Δίπλα το λαπτοπ της εταιρείας και ένα task must do/ asap ..κτλ.. Μαλλί ανταριασμένο..κλικ στο μελωδία fm να ακουστεί μουσική στο χώρο..μια πορτοκαλάδα στο χέρι και ένα πήγαινε έλα  σε ντουλάπες μπάνια κλπ. Κλείνω το Fb με τις κοκκινες ειδοποιήσεις και αναρτήσεις. Σχόλια για τα ματ και τους άστεγους, παρακολούθηση του δικτύου αλληλεγύης, φωτογραφίες από τον Πυργο του πειραιά, άντε καμιά φώτο από το νησί και μια ευχάριστη «κοπί τη πίτα» του φίλου Παναγιώτη του ..δυνατού.. που κατάφερε να κάνει 24ωρη τη τηλεφωνική υποστήριξη..

ΚΑΛΗΜΕΡΑ . Ναι έτσι. Κοκκινη.

Μπιμ μπιμπ το αυτοκίνητο περιμένει. Λαπτοπ, τσάντα με σνακς και φρουτα, κινητα κλειδια μυαλα όλα στη σειρά. Check! Παμε.  Οξω απο γκαράζ, μουσική διαπασών και παραμιλητό.  Μπήκε φλεβάρης. Λεφτά λιγότερα. Χαράτσια Φλεβάρη. Δευτερη δοση συνδρομής στο γυμναστήριο που αποφάσισα παρά την κρίση να αρχίσω έτσι για το «γαμώτο δε θα μας κάνουν ο,τι θέλουν » και  μια καταγραφή στο πόσα πρέπει να γίνουν στο ΣΚ. Μια αόρατη λίστα ξεδιπλώνεται σε κάθε φανάρι. Πως βλέπεις σε κάτι tech εργα από το μέλλον? Σαν ενα αλλο ρομποτ-γκερλ βλέπω τη λίστα μου και σε κάθε τι που θυμάμαι..κάνω μια γραμμή και ένα μπιμπ στο εντερ.  Λίστα ναι..χρόνος όχι. Κάποτε τρελαινομουν με όσα δεν είχα προλάβει. Τώρα μεταλάσσομαι. Λέω να αρχίσω νέα λίστα. Με όσα έχω προλαβει να κάνω. Κάθε φορά να μου λεω και μπράβο και να κάνω και πάρτυ. Θα φτιάξω και προσκλήσεις αμέ!

Φανάρι της Αττικής και στο τζάμι χτυπάει ο νέος μου φίλος.  Σαν ντάουν για λίγο. Εχω πακέτα χαρτομάντηλα στο αυτοκίνητο απο εκείνον. Χρήσιμα λέω πως είναι σιγά. Πώς γινεται όμως όταν χρειάζομαι χαρτομάντηλο να μη βρίσκω? Ο Μέρφυ μου μέσα. Γελάω. Και νατο το πρώτο μου γέλιο. Γελάει και εκείνος. Που να ξερες..λέω..απο μέσα μου.. Με ρωτάει πώς τα παω..μη σου πω σε ποια γλώσσα και του λέω δύσκολα  και εκείνος κοιτάζει στον ουρανό ψηλά…σα να μου λέει Εχει ο Θεός.. Ο φίλος  μου ο φιλόσοφος.  Τον κοιτάζω καθώς ξεκινάω απο τα μπιμπ του πίσω στο 1/100 του δευτερολέπτου που άναψε πράσινο.  Είναι ο ίδιος που με είδε να ανοίγω το παράθυρο και να δίνω το κουλούρι στο φίλο μου με μάτια γουρλωμένα ποιος ξέρει πόσο παράξενο θα του φάνηκε.  Μ’αρέσει!  Απομακρύνομαι και με βλέπω εκεί στη δικιά του θέση με πακέτα χαρτομάντηλα και να κοιτάζω τον ουρανό και εκείνον μέσα να μου λέει δύσκολα. Εύκολη εικόνα. Δε μου φαίνεται περίεργη.. Το αναποδογύρισμα των ρολων.

Δουλειά, λίστες, δόσεις. λεφτά, κρίση παρακρίση, επίτροποι, χαράτσια, σκ που δε φτάνει, δουλειές της βδομάδας, εκκρεμότητες, στομάχι που τρέμει και τσουπ το κομμάτι που απο σειρά τυχαιων συζητήσεων έσκασε στο λαπτοπ.
από τους Porn Orchard – Christmas sucks.  Και εκεί που λες λόγια χάλια…και μιζέρια..και λοιπά..εγώ βάζω τα γέλια! Ανάποδος άνθρωπος.  Εγώ που λατρεύω τα Χριστούγεννα ακούω το κομματάκι Φλεβάρη μήνα λίγο πριν τις απόκριες και ξεκαρδίζομαι. Οχι ρε….δε θα σας αφήσουμε…όχι…όλους εσάς…που πάτε να ρουφήξετε την ενέργειά μας… Οχι και πάλι όχι. Γεννήθηκα αισιόδοξο άτομο και μεγας χάχας. Αει σιχτίρ, το γέλιο μας δε μπορεί να μας το κλέψει κανείς…γνωστή μου ατάκα..χρόνια τώρα..

Ξεροκατάπημα…στην κλασικ ντέι μου…και ναι…το    γ  ε λ  ι  ο     μας δε θα μας το κλέψει   κ α ν ε ί ς  !!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΒΡΕ ΟΥΣΤ!!!!

p.s.   http://www.kala-nea.gr/archives/27734  – καμιά φορά θέλουμε και ένα μικρό Ουπς ε?

Advertisements