20ο και φινάλε

ε..στο έχω δείξει κατά καιρούς. Τον αγαπάω τον Ελύτη. Τέλος.  Κάποια στιγμή τον γνώρισα (ας είναι καλά κάτι χαρτάκια με μαρκαδόρους…), τον διάβασα, έγινα συλλέκτης όλων εκείνων των ομορφων βιβλίων σε γκρι ή πράσινες ή μπλε απαλές αποχρώσεις, έσκιζα προσεκτικά σελίδα τη σελίδα με έναν χάρακα και βούταγα στα λόγια του… Για κάποιους είναι αράδες με μπερδεμένες λέξεις. Για μένα είναι απίστευτος λόγος…λέξεις ολόσωστα βαλμένες..σε ένα παζλ που μου αρέσει να φτιάχνω με τις εικόνες του… Ετσι λοιπόν θα ξεκινήσω με όμορφα λόγια…αυτά που αρμόζουν σε ένα καλωσόρισμα..

«Είσαι νέος -το ξέρω- και δεν υπάρχει τίποτε.
Λαοί, έθνη, ελευθερίες, τίποτε.

Όμως είσαι. Και την ώρα που φεύγεις με το ‘να πόδι σου έρχεσαι με τ’ άλλο
Ερωτοφωτόσχιστος

Περνάς θέλεις δε θέλεις

Αυλητής φυτών και συναγείρεις τα είδωλα
Εναντίον μας. Όσο η φωνή σου αντέχει.
Πως
 της παρθένας το τζιτζίκι όταν το πιάνεις
Πάλλονται κάτω απ’ το δέρμα σου οι μυώνες
Ή τα ζώα που πίνουν κι υστέρα κοιτούν
Πως σβήνουν την αθλιότητα: ίδια εσύ
Παραλαμβάνεις απ’ τους Δίες τον κεραυνό
Και ο κόσμος σού υπακούει. Εμπρός λοιπόν!

Από σένα η άνοιξη εξαρτάται. Τάχυνε την αστραπή
Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι...»

Οι αμυγδαλιές στο πείσμα ενός μπερδεμένου καιρού άνθισαν. Η άνοιξη ήρθε. Αυριο πατά ο Μάρτης το πόδι του. Ανοίγει ένας καιρός..όπως ανοίγουν τα λουλούδια…όπως πρέπει να ανοίγει η ψυχή μας. Ο Οδυσσέας στο λέει ότι όλα είναι στο χέρι σου! Το αν θα πολεμήσεις…για να αλλάξεις τον κόσμο σου…το αν θα παλέψεις για να πετάξεις από πάνω σου ό,τι νοσεί.  Η άνοιξη έρχεται για να σε βοηθήσει να ανθίσεις μέσα σου όσα περιμένουν να ξεμπουμπουκιάσουν…Αν δεν τα περιποιηθείς θα τα χάσεις..και άντε τράβα πάλι να περιμένεις μια ολόκληρη χρονιά για να βρεις τα νέα σου μπουμπούκια…

Πρέπει δεν υπάρχει. Οσα έβαλες σε μια πρέπει γραμμή θα πρέπει να τα ανασυντάξεις. Νέες παρατάξεις. Εδώ σε θέλω. Τι διαόλους πήγες και έβαλες στα θέλω σου και τα μασκάρεψες?  Πέτα τα! Πέτα τις μάσκες! Μπορείς? Πέτα τις ταμπέλες…του έτσι είμαι εγώ…τις ταμπέλες έτσι λειτουργώ…έτσι έκανα πάντα…έτσι σκέφτομαι…έτσι θεωρώ.. Πέτα τις! Τα έτσι είμαι εγώ είναι για τους ΔΕΙΛΟΥΣ!! Για εκείνους που δεν αναποδογυρίζουν για να ισιώσουν μέσα τους! Για εκείνους που δε θέλουνε ή δε μπορούν να πατήσουνε τα λάθη τους κάτω… Μη γίνεσαι ίδιος με τη μάζα! Τη μάζα των ανθρώπων που στο όνομα μιας πεισματάρικης άρνησης να δούνε κατάματα τα λάθη τους και τις λανθασμένες συμπεριφορές τους,  σε ποτίζουν με ψέμματα επιλογών και τσιτάτα ζωής και φιλοσοφίας! Πιάσου από εκείνους τους ανθρώπους που σκέφτονται..πριν μιλήσουν…που αφουγκράζονται όχι μόνο τη δική τους ψυχή αλλά και τη δική σου…Πιάσου απο ένα σώμα στέρεο..όρισέ το εσύ ..δεν ξέρω εγώ να στο δείξω..για να μπορέσεις να ξεσκίσεις με φόρα τα πρέπει σου μένοντας ακέραιος!!

Μάθε χώνεψε…δεν ξέρω τι πρέπει να κάνεις για να το κατακτήσεις αλλά κάντο…και πίστεψε πια οτι το να αλλάξεις τη ζωή σου είναι δικαίωμα αλλά και υποχρέωση. Βρες λοιπόν 2-3 πραγματάκια που συντελούν στην άνοιξη της ζωής σου..που σκοτώνουν έναν άρρωστο χειμώνα με τα μικροβιά του…και στον πυρετό που σε σκλαβώνει..πες του οτι δε θα αφήσεις μικρόβιο για μικρόβιο πάνω σου…Οσα και όσοι σε αρρώσταιναν για κάποιο λόγο στη ζωή σου πρέπει να εξαφανιστούν. ..τέρμα..πώς το λένε…

Δώσε το φινάλε που θες. Δε θα στο πω εγώ. Αν το θες μελό…αν το θες σιροπιασμένο..αν το θες κακό και άχαρο..εκδικητικό…αν το θες αδιάφορο…όπως το θες…δε με νοιάζει απλά κατάλαβέ το και νιώσε το είναι φινάλε. Και όχι μιας ταινίας που συνεχίζεται. Φινάλε απο εκείνα που κλείνει η αυλαία και δεν ξανανοίγει. Τα ρολάκια τελείωσαν. Ο θίασος αποχωρεί. Με καταλαβαίνεις? ΦΙΝΑΛΕ…έλα σαν κι εμένα…που είμαι στο τσακ να τραβήξω τις κουρτίνες.  Που λέω τις τελευταίες μου ατάκες…που περιμένω το κλαπ κλαπ…το the end…

Να σου πω και κάτι? Δε με νοιάζει το κλαπ κλαπ….σημασία έχει οτι τραβάω τις κουρτίνες…οτι  δε θα γίνω ένας φώσκολος να τρενάρω ατάκες ρόλους κλπ…για να ικανοποιήσω τον οποιονδήποτε αφελή θεατή. Στη ζωή μου δε χωράει παράταση…και please…όχι επαναλήψεις….

Η Ανοιξη ήρθε. Και όχι όπως λέει και ο Μίλτος δεν έχω χρόνο…για βλακείες θα συμπληρώσω εγώ..  😉

Advertisements