13 remember?

Θα σου πω να αράξεις…να πιάσεις θέση καλή…να δεις από το παράθυρο αν έχεις εκεί που κάθεσαι…να δεις κάτι όμορφο στον υπολογιστή…να διαβάσεις κάτι ευχάριστο…να κάνεις μία θετική σκέψη. Σήμερα είναι λέει Τρίτη και 13. Για μένα ο συνδιασμός του 13 με οποιαδήποτε μέρα δε μου λέει κάτι… 13 γεννήθηκε ένα γλυκό αγοράκι…και ξανά 13 μια κούκλα…13 επίσης μια γλυκειά προσωπική ανάμνηση….13 σαν σήμερα…πριν λίγα χρόνια σήκωσα το κεφάλι μου ψηλά…και με όλη μου τη δύναμη της καρδιάς και της ψυχής μου βουρκωμένη και αναστατωμένη είπα ένα  τεράστιο  ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! Και σε αυτό το 13αρι θα ακουμπήσω το άρθρο αυτό  με αφιέρωση μέσα από την καρδιά μου και ένα γερό…. ποτέ ξανά!

Προσωπικά για μένα είναι εκνευριστικό να ξεχνάς. Αλήθεια. Και όταν συμβαίνει σε μένα την ίδια …όπως πριν λίγες μέρες.. σπάζομαι και νευριάζω. Οχι δε με πειράζει να ξεχάσω κάτι μικρό. Θα με πειράξει όμως αν συμβεί κάτι στη ζωή μου…ο γνωστος ίσως διάολος… και ξεχάσω όσα θεωρώ εγώ σημαντικά. Και όχι απαραίτητα στα 32 μου να τα θεωρώ σημαντικά…αλλά να ήταν σημαντικά στην ηλικία που τα έζησα. Μαζεύω το μυαλό μου και του κάνω ασκήσεις. Δεν το κάνουν πολλοί. Και δεν ξέρω το γιατί πράττουν έτσι. Το να κουβαλάς αναμνήσεις δεν είναι βάρος. Είναι δύναμη. Η γνώση δεν είναι δύναμη?? Οι αναμνήσεις δίνουν γνώση. Θυμάμαι εκνευριστικά. Μου το λένε πολλοί. Θυμάμαι ατάκες…λέξεις..εικόνες…και καμιά φορά μήνες μετά…συνδέω όσα είχα ακούσει και με ξένισαν ή μου προκάλεσαν ενδιαφέρον σε κάποιους ανθρώπους και βρίσκω με ένα μαγικό τσαφ το κομμάτι από ένα δύσκολο παζλ..αυτό της ψυχοσύνθεσής τους..που μου έλειπε..  Αλλες φορές θυμάσαι εικόνες ευχάριστες που σε έκαναν να γελάσεις ή να ξεκαρδιστείς..ή να νιώσεις στιγμιαία ευτυχισμένος! Το να ξεχάσεις τι σε έκανε ευτυχισμένο στιγμιαία..μπορεί να πιστεύεις οτι δεν είναι και κάτι σοβαρό…όμως μπορώ άμα θέλω να σε πείσω..οτι ο δρόμος που τραβάμε όσο μεγαλώνουμε…ειναι τόσο περίεργος και άπληστος καμιά φορά που μας τρώει αυτά τα λεπτά ευτυχίας.. Και να σου πω οτι αν δεν άφηνες το μυαλό να ξεχάσει όσα του αρέσουν ή το γεμίζουν…οτι τότε θα μπορούσες να έχεις κάθε λεπτό μια απλή συνταγή ευτυχίας…για τα δύσκολα..

Στο 13αράκι του Μαρτίου  που ξημέρωσε λοιπόν…και δε θα σου πω και πολλά για αυτή τη μέρα…θα σου πω…οτι έχω μάθει τι είναι σημαντικό και τι όχι….και οτι αυτη η μνήμη που συνδέθηκε με αυτή τη μέρα…με κάνει να αγαπάω τη ζωή…να μη μένω σε μικρότητες..να συγχωρώ …να μετανιώνω…να δίνω την αγάπη μου χωρίς τσιγκουνιές…και να γεμίζω από συναισθήματα γεμάτα και αληθινά. Αλίμονο αν κάποιος μου έκλεβε αυτή τη μνήμη!!  Θα ένιωθα λιγότερη και δε θα ξερα γιατί.  Θα ήμουν πιο μετρημένη και δε θα ξερα γιατι…Θα ήμουν λιγότερο δοτική και εκδηλωτική και πάλι δε θα ξερα γιατί… Καποια πράγματα μας σημαδεύουν και καλό είναι να μην τα ξεχνάμε. Η εικόνα εκείνης της μέρας θα μου δίνει πάντα τα καλύτερα χαστούκια στον παραλογισμό μου…και είναι αυτή που θα με κάνει να λυγίσω σε οποιοδήποτε πείσμα απέναντι στους ανθρώπους που αγαπάω και τους κακιώνω καμιά φορά…

Σταμάτα λοιπόν να συνδέεις αριθμούς και μέρες με προκαταλήψεις..και αν θες τη γνώμη μου…συνέδεσέ τους καλύτερα με εικόνες και μνήμες από τη ζωή σου..και συντήρησέ τα. Κάνε επαναλήψεις..μέχρι να κατακήσεις τη γνώση των στιγμών. Να ξέρεις τι ήταν αυτό που σε έκανε να περάσεις κάποτε καλά…για να το αναπαράγεις. Να ξέρεις τι ήταν αυτό που έκανε κάποιον δίπλα σου  να νιώσει πιο κοντά σου ώστε να θυμάσαι να πλησιάζεις με τη δύναμη αυτής της γνώσης για να τον κερδίζεις..για να κερδίζεις και εσύ μαζί του… Να ξέρεις τι ήταν αυτό που σε διέλυσε..σε έκανε να πονέσεις..και να θυμάσαι τι έμαθες από αυτό…Μην προχωράς με κενά μνήμης…το ξέρω οτι μπορείς και καλύτερα…

Μάθε να αναπαράγεις οποιαδήποτε μορφή αγάπης. Οποιαδήποτε λεπτομέρεια ευτυχισμένης ζωής. Μάθε να μην ξεχνάς τα γέλια τα μικρά…και τις τοσοδούλες στιγμές που έδωσες και πήρες…που πήρες και έδωσες… Μάθε να κρατάς και εκείνες τις περίεργες και ζαλισμένες μέρες με απογοήτευση και γεύση πίκρας ή αηδίας. Αν νομίζεις οτι είναι χάσιμο χρόνου να τις ζεις και κανένα κέρδος να τις κουβαλάς..κάνεις λάθος. Τα μεγαλύτερα μαθήματα μας…τα παίρνουμε από εκείνες τις απαίσιες στιγμές που μας φταίγανε όλα..Τη μεγαλύτερη ανακάλυψη του εαυτού μας την κάνουμε απο την κακή του περίοδο όχι την καλή… Αφησε τον εαυτό σου λοιπόν να μεταφέρει όσα πρέπει στο τώρα από το παρελθόν του και στο μέλλον από το τώρα του…μην τον κάνεις ανάπηρο στην πραγματική ευτυχία…

Οσο για τις προκαταλήψεις στην άκρη πλιζ…. Αν δω μια μαύρη γάτα…την πλησιάζω και τη χαιδεύω..αν περάσω κάτω από μια σκάλα το βρίσκω διασκεδαστικό…κτλ κτλ..

Το πιάσαμε ή να κάνω επαναλήψεις λίγο αργότερα για να μου θυμηθείς?
🙂

 

Advertisements