Share a smile…

15 Μαρτίου,  μία εβδομάδα πριν την επίσημη έναρξη της άνοιξης και ο ήλιος επιτέλους μας βρήκε. Και εσένα και εμένα. 15 Μαρτίου και μια νέα άνοιξη..έρχεται μετά απο έναν βαρύ μνημονιακό χειμώνα…και όχι μόνο..  Λίγες μέρες πριν την επισημότητα σου λέω να βγάλεις κανά ρούχο από τα ανοιξιάτικά σου και να πακετάρεις κανά παλτό…κανά μάλλινο…δε θα σου χρειαστεί πια…παρά τις βροχές που μπορεί να εμφανιστούν… Κοιτάζω το Μαρτάκι της μικρής μου αγάπης που έβαλε και στα 2 χέρια και χαμογελάω… Πλέξιμο 2 χρωμάτων χαρακτηριστικό…άσπρο της αθωότητας…και κόκκινο της αγάπης..  Πώς το διάβασα κάπου προσφάτως? ΑΓΑΠΑΤΕ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ. Χα χα… Να και κάτι που μπορεί να παρέχεται δωρεάν και παρόλα  αυτά το έχουμε κάνει πολυτέλεια…φόβο…ο,τι θες..

Λίγες μέρες πριν την παγκόσμια ημέρα ποίησης. Κοίτα που δεν την ξεχνάω..Πέρσι τον λάτρεψα το χρόνο…της ποίησης..μιας και έβλεπα παντού στιχάκια του Οδυσσέα μου.  Σε μετρό…απολάμβανα στις οθόνες…στις αφίσες μέσα…τα όμορφα ανοιξιάτικα δίστιχά του… Φέτος θα φιλεξενήσει η Αθήνα το Νικηφόρο Βρεττάκο…μια άνοιξη διαφορετική όπως της πρέπει..να είναι διαφορετική.. Του ανθρώπου που αναζητούσε έναν «μικρότερο κόσμο«…μιαν ακτή να μπορέσει να φράξει με δέντρα και καλάμια….ένα κόσμο χωρίς μηχανές και στρατιώτες και όπλα..  Πως μέσα στους λυγμούς των ποιητών ..έλεγε γλυκά….δε θα πάψει να υπάρχει ποτέ ο παράδεισος…

Ναι αυτή η άνοιξη θα να διαφορετική..Αντε άρχισε να πακετάρεις και να ξεπακετάρεις. Και μην πακετάρεις μόνο ρούχα ε?  Ελα μαζί μου και κάνε το ίδιο…Τριγύρνα στο σπίτι σου και δες…κοίτα την ψυχή σου και άκου…πόσα σκόρπια φθαρμένα συναισθήματα έχεις γεμίσει το χώρο..πόσες μπερδεμένες αναμνήσεις.. πόσα λόγια που πέταξες ή που δε βρήκαν την άκρη… Τι? Θα τα πάρεις μαζί σου και σε αυτήν την άνοιξη…Οχι οχι και πάλι οχι. Κούτες κατευθείαν φιλαράκι μου….ούτε να το συζητάς.. ούτε κατά διάννοια να τα μεταφέρεις και εδώ. Ο,τι έγινε έγινε! Ο,τι πόνεσε πόνεσε! Ο,τι θύμωσε θύμωσε! Over…game over! Το έχουμε ξαναπεί…από το 0. Ορισε νέο σημείο μηδενικό…ΜΗΔΕΝΙΣΕ!  Ξέχασε μέρες…ημερομηνίες..λόγια…μήνες..οτιδήποτε δεν πρέπει να θυμάσαι..ξέχασέ το…οτιδήποτε δεν έφτασε εκεί που ήθελες να φτάσει είχε το λόγο του..παράτα το!!  Οτιδήποτε κοιτάει μπροστά ή μάλλον καλύτερα εδώ στο ΤΩΡΑ είναι αυτό που θα πρέπει να σε απασχολεί…

Μπορεί να λένε ότι όλα είναι ένας κύκλος…όμως εγώ πιστεύω στους διαφορετικούς ομόκεντρους που χαράζει η ζωή μας..και ένας ομοκεντρος  κύκλος δεν έχει ποτέ την ίδια ακτίνα με κάποιον άλλο..εκτός κι αν πατήσει πάνω του.. Τι πάλι έβαλα τα γυαλιά? Ε οχι!! Ελεος! Δεν κάνω μάθημα..εγώ παίρνω μάθημα.. Παίρνω συνεχώς μαθήματα από τη ζωή..από τα λάθη μου…από τις ανώφελες αναμονές καμιά φορά..από τους λάθος ανθρώπους..από τα προσωπικά λάθη που οδηγούσαν σε αδιέξοδα..ή σε αδιέξοδες σκέψεις ή σε πολύ κακή αμερικανιά φαντασίας.. Η άνοιξη όμως είναι ικανή να ανθίσει νέες διαδρομές..να ταξιδέψει αλλού το νου να του δώσει ελπίδα..και δύναμη..αρκεί να αφεθούμε ελέυθεροι…σαν τα μικράκια που ξέρουν…

Σου βάζω λοιπόν τη μουσική απο τη Μαριέττα.  Αμέ… Και στο λέω We will fly high  😉
Don’t be afraid to look behind  ….share a smile and then just walk, don’t run ….It’s the right time!!!

Advertisements