ο,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα

Κατεβαίνω στον κήπο και σου κόβω ένα λουλούδι και σου λέω για δες ωραίο δεν είναι και μου λες αδιάφορο και ξενερώνω.  Με πηγαίνεις σε δάσος με τεράστια δέντρα και πηγές και ποτάμια και μου δείχνεις ένα βράχο άγριο και μου λες δες τον ωραίος δεν είναι και σου λέω το ποιο και σε ξενερώνω..

Το τι είναι όμορφο για τον καθένα είναι εντελώς ξεχωριστό. Το τι χαρίζει ομορφιά το τι εμπνέει ομορφιά..το τι γεννάει ομορφιά είναι τόσο ιδιαίτερο. Συνήθως η ομορφιά για μένα πηγάζει από αυτό που αναβλύζει εσωτερικά μέσα μου όταν αγγίζω κάτι που μου το προκαλεί…είτε με τα μάτια είτε με τα χέρια..είτε με άλλες αισθήσεις .. Σε μπέρδεψα?  Το αδιάφορο λουλούδι του κήπου μου για σένα μπορεί να είναι όντως ένα αδιάφορο λουλούδι..ουτε πολύ χρωματιστό ούτε πολύ καλοσχηματισμένο ούτε πολύ μυρωδάτο…μα εγώ θυμάμαι τις μέρες που το πότιζα για να βγει…τις μέρες που συζήταγα με τους γειτόνους πώς πρέπει να ποτίζω και που ο μικρός απέναντι του παππού γείτονα έκανε σκανταλιές με ένα κουνέλι αξιαγάπητο… Μπορεί για σένα ο βράχος εκείνος να είναι το άγριο σημείο που σε προσδιορίζει μέσα στο όμορφο δάσος..μια ανάγκη αγριάδας που εγώ δεν την κατέχω και δεν τη βλέπω. Για μένα είναι ένας απλός βράχος..

Ελα πες μου τον θυμήθηκες κι εσύ ε? Δεν είναι μόνο ιδέα μου… Ναι το μικρό πρίγκιπα αυτόν…Που το λουλούδι του κατάφερε να καταλάβει κάποτε πόσο ξεχωριστό και μοναδικό ήταν ανάμεσα σε πλήθος κόκκινων τριαντάφυλλων… Η μοναδικότητα πάει και στην ομορφιά.. Η μοναδικότητα στο τι βλέπουμε εμείς όμορφο… Κάθε άνθρωπος μια άλλη ματιά..κάθε σκέψη διαφορετικά δεμένη…κάθε τόπος..κάθε άνθρωπος διαφορετικά αγαπημένος..

Ενα τοπίο μπορεί να αγαπηθεί και να μισηθεί.Ένας άνθρωπος το ίδιο.  Πόσες φορές έχεις συμπαθήσει ανθρώπους που οι γύρω σου έχουνε κακοχαρακτηρίσει? Εντάξει δεν είναι τόσο συχνό αλλά δεν είναι και σπάνιο. Και πόσες φορές έχεις αγαπήσει έναν τόπο που για άλλους είναι αδιάφορος. Ετσι πάει.. Και το κόλπο λοιπόν σε μια ορατή ή αόρατη ομορφιά…στο αν θα κερδίσει ή θα χάσει δεν είναι η αντικειμενικότητα της ομορφιάς..αν αυτό νομίζεις… Είναι τα συναισθήματα που θα δεθούν…οι στιγμές που θα ζήσεις…και οι αναμνήσεις που θα πάρεις μαζί σου.  Αυτό που σου βγάζει ο άλλος δίπλα σου…αυτό που σου βγάζει ένα τοπίο..ή αυτό που γεννάς εσύ σε ένα τοπίο ανάλογα με αυτό που ζεις..τη στιγμή.. Εχω στο νου μου αδιάφορα τοπία…που με κέρδισαν γιατί δέθηκαν με ανθρώπινες εικόνες ζεστές…που κάθε βράχος ή γωνιά απέκτησαν ένα διαφορετικό νόημα…έχω επίσης στο νου μου ανθρώπους που στο στοίχημα της ζωής έπαιξαν σωστά..και κέρδισαν ένα συναίσθημα δικό μου..ή τουλάχιστον έπαιξα εγώ καλά…και κέρδισα..

Μην ψάχνεις την ομορφιά. Μην προσπαθήσεις επίσης να κλέψεις την ομορφιά που βλέπει ο άλλος. Μην προσπαθήσεις να καταλάβεις επίσης γιατί ο καθένας βλέπει διαφορετικά το ίδιο πράγμα που βλέπεις εσύ. Μην αναζητάς καλούπια…μην προσπαθείς να μοιάσεις σε πράγματα που γεννιούνται μοναδικά μέσα σου.  Αγάπα όσα σε κάνουν να τα αγαπήσεις χωρίς δικαιολογίες…χωρίς να έχεις ανάγκη να τα αγαπήσει κανείς άλλος…

Αχ Ελυτάκο μου…
Ο ουρανός μου είναι βαθύς κι ανάλλαχτος.
Ο,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα. Ο,τι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του πάντα..

Advertisements