Ξεκολέισον…πλζ..

Κάτι θα πρέπει να κάνεις. Δεν ξέρω τι ακριβώς αλλά κάτι πρέπει να κάνεις..δε γίνεται…! Δηλαδή πώς να σου το γυρίσω το κεφάλι …να πάρω φόρα να σου κάνω μια γυριστή…να σε σβουρήξω?  Να σε πάω πάνω κάτω σα φραπέ? Νεσκαφέεεε φραπέεεε… (η διαφήμιση ντεεεε) .. Κάπως πρέπει να σου το δώσω να το καταλάβεις…

Πάμε μαζί ένα τυχαίο στόρι θες?
Μια ωραία μέρα έχεις κανονίσει βόλτα. Και έχεις σκεφτεί πού θα πάς με την παρέα σου..πού θα καθίσετε..τι θα πιείτε..τι θα φάτε…και πού μπορεί να πάτε μετά να περπατήσετε…Στο μυαλό σου έχεις ήδη το φρεντάκι σε εκείνο το τραπεζάκι το όμορφο που είχες περάσει πριν λίγες μέρες και το είχες δει και το μόνο που φανταζόσουν ήταν εσένα και την παρέα σου να κάθεστε να λιάζεστε με τα ονειράκια σας  και τις ιδέες σας…  Μετά σκέφτηκες τι τέλεια βόλτα θα ήταν σε εκείνα τα στενά τα ωραία με τα παλιά τα σπίτια..και τις γιαγιάδες που καλησπέριζαν όποιον πέρναγε σα να τανε χωριό..Μούρλια σου λέω μούρλια…  Στη δουλειά…ήδη φαντάζεσαι εκείνο το Σαββατάκι…ολα πηγαίνουνε στραβά αλλάααααααααααα έχεις μια τέλεια βόλτα το μεσημέρι του Σαββάτου..Καιρός προβλέπεται αίθριος..τι άλλο θες..

Το Σάββατο ξυπνάς με κέφι..κάνεις όλες τις δουλειές..έχεις ιδρώσει από τα σούπερ μάρκετ..και τα λοιπά..και κάθετί που μαζεύεται ή πάει στραβά πάει πέρα…και καπακώνεται από τη βόλταααααα… Και χτυπάει το τηλέφωνο από έναν από την παρέα..και σου λέει οτι μπορεί λίγο αργότερα…και του λες οτι θα χάσετε τον ήλιο…αλλά εντάξει δεν πάει και πολύ πέρα…σε πείθεις μεγάλωσε η μέρα μια χαρά…  Μετά από λίγο χτυπά και δεύτερο τηλέφωνο και η μία φίλη δε θα έρθει γιατί κρύωσε και λιώνει στον πυρετό… και αρχίσεις και τσιτώνεσαι λίγο και μου ιδρώνεις…και κάνεις κάτι βιαστικές κινήσεις στο σπίτι…και λίγο πετάς κάτι νευράκια από εδώ κι από εκεί..αλλά τελικά λες δεν πειράζει και ντύνεσαι και ετοιμάζεσαι..και κάθεσαι και χαζεύεις αηδίες στην τηλεόραση μέχρι να έρθει η ώρα να φύγεις..

Παίρνεις το αυτοκίνητο..πήγε πιο αργά από όσο έλεγες και δε βρίσκεις εύκολα να παρκάρεις. Οι υπόλοιποι το ίδιο.. Τηλεφωνιέστε οτι δεν βρίσκετε πουθενά…αρχίζετε τους γύρους και παρκάρετε αρκετά μακριά σε αντίθετες κατευθύνσεις.. Με τα πολλά φτάνετε στο μαγαζί.. Πήχτρα…Ωραία τέλεια τραπέζια και ήλιος πάνω τους και λουλούδια και λοιπά…αλλά πλέον έχουνε όλα γεμίσει και κανένα δε φαίνεται να αδειάζει…Απογοήτευση…δεν παλεύεσαι..αν δεν έλεγε ο ένας οτι θα αργήσει…αν είχατε ξεκινήσει νωρίς..και τι έλειπε και εκείνη που έμενε κοντά και θα έπιανε τραπέζι..και τα λοιπά και τα λοιπά..Εχεις κατεβάσει μούρη κάτω..οι υπόλοιποι σε βλέπουν και προσπαθούν να σου αλλάξουν το κέφι αλλά εσύ δεν ακούς και κανένα.. Αν χαλαστείς χαλάστηκες..

Αποφασίζετε να πάτε αλλού για καφέ…όλα γεμάτα…τριγυρίζετε στα στενά να βρείτε κανένα κρυμμένο καφέ…αλλά τίποτις.. Σημασία δε δίνεις στις γιαγιάδες που καλησπερίζουν και στα όμορφα στενά… Δεν ήταν έτσι στο μυαλό σου. Νιώθεις κουρασμένη και θέλεις καφέ..και χαλάρωση..τόσες μέρες στη δουλειά ξεπατώθηκες σου αξίζει λες.. και μουτρώνεις περισσότερο..και η παρέα πλέον αποφεύγει να κοιτάζει τα σκοτεινά σου βλέμματα…και ψάχνει για καφέ.. Ανακαλύπτουν ένα καφενείο μια σταλιά…μέσα σε ένα στενό…και από κούραση κάθονται όλοι.. Κουβέντα δε λες..ούτε γελάς με τη γιαγιά που παίρνει την παραγγελία ίδια η γιαγιά με τους γαλλικούς φουντουκ..και τα λοιπά στην τιβι..

Οταν πίνετε πια κάτι καφέδες μην πω..έχει φύγει ο ήλιος..έχει σκοτεινιάσει..και απότομα κάνει και λίγο κρύο..Βόλτα δε θέλει κανείς..Κάτι το παρκάρισμα..κάτι το περπάτημα για καφέ…κάτι ο ίδιος ο καφές..έχουνε γίνει όλοι πτωματάκια..πού ο παλιός καιρός με τις πολλές δυνάμεις..Λένε για καμία ταινία και ποτάκι σε σπίτι… και ένας από εκεί έχει και τη φαεινή ιδέα να πάνε στην κοπελιά που ναι άρρωστη να της κάνουν παρέα.. Και εκεί που θα έπρεπε να το γυρίσεις το μάτι το μυαλό και ότι άλλο θες…το μόνο που σκέφτεσαι είναι «και αρρώστησε…και δεν ήρθε να μας βρει νωρίς το τραπεζάκι..και βγαίνει από πάνω και δεν έγινε πάλι ο,τι είχα σχεδιάσει»

Θεε μου!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  Σταμάτα τον παραλογισμό τώρα!! Τι σου φταίει η άμοιρη άρρωστη οεο?  θες να σου πω εγώ τι σου φταίει??? Ε θα στο πω..

Που λες ο φίλος στο πάει πιο αργά ….και τελικά αν σκεφτόσουν λίγο μετά την ακύρωση και της άλλης φίλης,  θα άλλαζες το μέρος σε κάτι που να έχει μετρό και να αποφύγουνε όλοι το παρκάρισμα… Θα έβρισκες ένα εξίσου γοητευτικό σενάριο ήλιου σε κάποιο άλλο τραπεζάκι και θα φτάνατε ναι μεν πιο αργά αλλά χωρίς ταλαιπωρία.. θα είχατε τελικά λίγο χρόνο να περπατήσετε οπουδήποτε…σιγά μωρέ μόνο αν δεις στενά με γιαγιάδες περνάς καλα? αν μη τι άλλο ο κόσμος έχει πλάκα παντού και έχει πλάκα να τον παρατηρείς..! Μετά…χαρούμενη και χορτάτη…μπορεί να ήσουν η ίδια που θα σκεφτόταν την άρρωστη φίλη και θα αποφάσιζες εσύ και όχι οι άλλοι να πάτε να τη δείτε…

Με έπιασες ναι? Μη χαλάς έτσι φαιά ουσία..Μη χαλάς επίσης τη μέρα σου νιώθοντας οτι σε βρήκανε όλα τα κακά του κόσμου όταν τελικά εσύ από λίγες αναποδιές…δεν αποφασίζεις να περάσεις καλά..και να δεις τι είναι ουσιαστικό και τι όχι…τι μπορεί να σε κάνει να περάσεις τέλεια και τι όχι. Αν έβγαζες λοιπόν από το μυαλουδάκι σου…εξαρχής το οργανωμένο σενάριο…μήπως…λέω μήπως…(τι μήπως..αλλά έστω..για να μη σε πληγώσω..το παίζω μαλακή..) δε θα στράβωνες τα μούτρα..και θα πέρναγες ένα σούπερ…αυθόρμητο και μη αναμενόμενο Σαββατιάτικο απόγευμα?

Και επειδή σε συμπαθώ σου δίνω και έξτρα εναλλακτικά τιπς  (και όχι τσιπς) στο παραπάνω σενάριο :

  • Καθυστέρηση φίλου και μεταβολή ώρας? Πήγαινε νωρίτερα στο νέο σημείο συνάντησης και περπάτα μόνη σου…κάνε κάτι χαλαρωτικό δικό σου..κοίτα τα χαντράδικα..αγόρασε φτηνά σκουλαρίκια για σένα ή για την άρρωστη φίλη(στο δεύτερο κερδίζεις πόντους!!)
  •  Μένετε στο αρχικό σενάριο βόλτας? Επειδή δε θα βρείτε με τίποτα τραπέζι..τους λες να παρκάρουν όλοι μακριά από την ίδια μεριά να περπατήσετε αργά αργά στα στενά να καταλήξετε στο μαγαζί να πάρετε καφέδες στο χέρι και πακέτο φαγητάκι για όποιον πεινάει και να συνεχίσετε να βολτάρετε…στην πρώτη πλατεία που θα βρείτε θα καθίσετε με το φίλο ήλιο σε κάποιο παγκάκι ή πεζούλι..

Εχουμε μία λάθος λογική. Δε σε στήνω μόνο εσένα στον τοίχο. Να ζούμε το μέλλον στο παρόν μας ακόμα και στις μεγαλύτερες χαζομάρες.  Και όταν αυτό δεν γίνεται έτσι όταν έρχεται..γιατί δεν περνάνε όλα από το χεράκι μας..κατεβάζουμε τα μούτρα μας κάτω..δείχνοντας οτι δε μπορούμε να προσαρμοστούμε καθόλου εύκολα… Στενόμυαλοι καμιά φορά…πεισματάρηδες..καταλήγουμε οι σκοτεινοί και μουρτζουφληδες τύποι της παρέας..που μας φταίνε όλα..και τίποτα…και που για άλλη μια φορά κατσαδιάζουμε την άδικη μοίρα μας…

Συμπέρασμα?
Ξεκολέισον πλιζζζζζ  και να δεις πού θα περνάς πολύ πολύ πολύ καλύτερα την κάθε σου μέρα (όχι μονο το Σαββατο εεεε)

αυτά.

Advertisements