Καφεδάκι?

Την απλότητα μου δίδαξε το νησί μου. Η Κρήτη μου.  Το να χαιρετάς κατεβαίνοντας το στενό τους ανθρώπους που ξέρεις ή δεν ξέρεις. Το να χαμογελάς δίνοντας το χέρι σου. Το να ρωτάς τι κάνεις και αν είσαι καλά. Να λέω την καλημέρα μου και την καληνύχτα μου και το αγαπημένο καλό μας ξημέρωμα..  Ένα όμορφο Ωρα καλή σαν περνάω το κατώφλι οικείου σπιτιού…ένα Πάντα με το καλό να σμίγουμε ευχάκι όταν τσουγκράμε τα ποτήρια και χίλιες δυο δικαιολογίες για να τα τσουγκράμε κάθε πέντε λεπτά…

Ναι την απλότητα μου τη δίδαξε το νησί μου..ο πατέρας μου…δηλαδή και πάλι το νησί μου. Αφού η Κρήτη είναι εκείνος. Και εγώ εκείνος. Μου έμαθε να κοιμάμαι στο πάτωμα ακουμπώντας το κεφάλι σε μια πέτρα…και φοιτήτρια να κάνω τη συγκάτοικό μου να γελάει με τον πανεύκολο τρόπο που κοιμόμουν οπουδήποτε… Εκείνα τα δέκα λεπτά τα μεσημεριανά που έλεγα θα κοιμηθώ για λίγο και το έκανα και σηκωνόμουν  φρέσκια. Ναι την απλότητα μου την έμαθε το νησί μου.

Εμαθα να χαίρομαι. και ναι δε λέω..περάσαν και θα περάσουν στιγμές που θα ξεχάσω την απλότητα της χαράς. Ολοι παθαίνουμε προσωρινές αμνησίες. Αλλά είναι μόνο από χτυπήματα…και σαν μικρή διάσειση…επανέρχεται σύντομα η καλοδουλεμένη και απλη ανάμνηση… Και το διαφορετικό επιτέλους (ταραταταν) στην ηλικία μου είναι οτι πρόσθεσα ένα τέλειο..φρέσκο ακόμα και μωράκι ΞΟΥΤ! όταν πλησιάζει το χτύπημα που πάει να μου τη στερήσει…Δεν ξέρω αν σε μπέρδεψα..αλλά μόνο έτσι μπορώ να στο περιγράψω. Φαντάσου ένα φίλο που όταν σε βλέπει οτι πάς να μιζεριάσεις σου δίνει ένα δυνατό χαστούκι για να συνέλθεις…! Και ναι όλοι έχουμε ανάγκη από φίλους…να παίρνουν αυτο το ρολάκι..Αλλά θα πρέπει να καταλάβεις..οτι το πιο σημαντικό είναι να καταφέρεις το φίλο αυτό…να τον γεννήσεις εσύ…και να τον ορίσεις εσύ…και να είσαι εσύ που θα τον βάζεις να σου φωνάζει όταν βλέπεις οτι στερείσαι τη χαρά..την αισιοδοξία..την ελπίδα..την ομορφιά μιας απλής καθημερινής στιγμής και πνιγεσαι με κολλήματα και αδιέξοδα που δεν είναι αδιέξοδα…

Ναι την απλότητα την έμαθα και την καλλιεργησα στο νησί μου. Η Κρήτη έχει απλούς ανθρώπους. Μπορεί να μας λένε ο,τι θες..μην αρχίσω το ξέρεις οτι μπορώ να γράψω έκθεση..για το νησί μου….αλλά είμαστε απλοί. Εμαθα να τριγυρίζω ξυπόλητη να γεύομαι ένα άγουρο καρυδάκι…να βουτάω σε μια θάλασσα διαμαντένια..και να μη θέλω τίποτε άλλο. Να κάθομαι σε μια αυλή και να λέω πως έχω τα πάντα…Εμαθα πως οι μικρότητες είναι για τους μικρούς..και δεν εννοώ γα παιδιά…Εμαθα τα μου πες σου πα..να τα πετάω..και όταν τα βλέπω σε ανθρώπους να πετάω εκείνους. Και ναι αναγκάστηκα κάποτε και το έκανα και σε μια παλιά «κολλητή»΄φίλη.  Δε μπορώ να μάθω σε κάποιον..οτι το να είναι κτητικός σε μια σχέση είναι η μεγαλύτερη ασφυξία. Απλά έμαθα να πορεύομαι στη ζωή μου…και απλές φιλίες έκανα..και απλά λόγια τους έλεγα από καρδιά..απλή…

Στο σώμα αυτό λοιπόν έμαθα να είμαι απλή. Το ταλαιπώρησα..όπως και την ψυχούλα μου…αλλά είναι πιο όμορφα μέσα από λάθη και αηδίες να ανακαλύπτεις την απλότητα του να είσαι και να φέρεσαι όπως έμαθες…όπως σου αρέσει. Και απο εκεί και πέρα ορίζοντας αυτόν τον άξονα..να πεις και στους άλλους με τον τρόπο σου οτι είτε θα μετατοπιστούν σύμφωνα με το νέο σου σύστημα αξόνων είτε θα μείνουν σε μια λάθος θέση που δε ταιριάζει στην απεικόνισή τους..

Στο νέο μηνάκι σου έχω μια ευχή πέρα από τα ψέμματα… Την ευχή να ανακαλύψεις την απλότητα του δικού ΣΟΥ εαυτού…αυτό που τον κάνει να νιώθει λες και είναι σε διακοπές ανέμελος με τη σαγιονάρα και το καφέ στο χέρι σε κάποια αμμουδιά..Να βρεις τα κομμάτια που συνθέτουν τη χαρά τη δική σου και όχι εκείνη που σου καλουπώνουν …ούτε εκείνη που προσπαθείς να μοιάσει με των άλλων γιατί δεν είναι δική σου χαρά! Σου εύχομαι στο μήνα αυτο…ένα μήνα αγάπης..και ανάτασης..να αναστήσεις τα κομμάτια που σε ορίζουν και τα έκρυβες.  Να μη σε νοιάξει αν δεν ταιριάζεις πουθενά και αν οι άλλοι δίπλα σου δε σε καταλαβαίνουν ή απομακρυνθούν από εσένα.. ισως να προσπαθούν να μετατοπιστούν στο συστηματάκι που σου ανέφερα και ακόμα δεν σταθεροποιήθηκαν σε ένα σημείο και νιώθεις οτι τους έχεις χάσει. Εξάλλου δεν είναι και τόσο κακό… να αλλάζουν θέση οι γύρω σου..ούτε τόσο τρομακτικό… αν εσύ πρέπει να αλλάξεις για σένα και μόνο. Πίστεψέ με…τελευταία έμαθα οτι όταν αλλάζεις..οι υπόλοιποι σέβονται την αλλαγή σου..και ενώ μπορεί να περάσουν απο ανασφάλειες και απορίες και θυμούς…και ο,τι άλλο θες..σε αφήνουν να κάνεις μια τέλεια μετατόπιση και ακολουθούν…

αν για κάποιο λόγο χάσεις κάτι από όσα είχες…μια επαφή μια επικοινωνία..οτιδήποτε…για κάποιο λόγο η μετατόπιση δεν της ταίριαζε…και μπορούσε να επιβιώσει σε ένα μόνο σημείο που όμως ΔΕΝ ταίριαζε σε εσένα!  Tough Luck…πες λοιπόν στο σημειάκι…που κάποτε μπορεί και να μετανιώνει για την άρνησή του να αλλάξει θέση…

Με την απλότητα που κυλά απόψε στο αίμα μου…θα σου τραγουδήσω ζεστά κι αγαπησιάρικα…
σ όποιον αρέσουμε για τους άλλους δε θα μπορέσουμεεεεεεεεεεεε

και θα σε περιμένω γελώντας να μοιραστούμε το νέο σύστημα αξόνων μας σε ένα απλό τραπεζάκι με λουλούδια και τέλειο καφεδάκι..

Αυτα…

Advertisements