Με πιστεύεις?

Το πρωταπριλιάτικό μου ψέμμα με κάνει να νιώθω σα μικρό  παιδί…σκανταλιάρικο και γελαστό…

Θα μου πεις μάλλον τότε πως λες πολλά ψέμματα και όχι μόνο μια μέρα και θα σου πω υπερβάλλεις!  Πότε όμως ένα ψέμμα είναι καλύτερο από μια αλήθεια? Και υπάρχει αυτή η στιγμή που υπερέχει? Υπάρχει ψέμμα που επιβάλλεται να ειπωθεί?   Σαν τα παιδιά γυρεύουμε τη δικαιολογία να κρυφτούμε. Τη δικαιολογία οτι είμαστε μικρά…που τότε οποιοδήποτε ψέμμα δικαιολογείται..εξηγείται..παραβλέπεται. Κυρίως το τελευταίο..

Όχι δεν ξέρω να σου πω εγώ πότε πρέπει το ένα και πότε το άλλο. Τελευταίως έμαθα οτι και το πρέπει είναι μια ατελείωτη μπούρδα οπότε κλάψτα…δε μπορώ να σε βοηθήσω.  Αν έχω πει?  Ναι έχω πει. Γυρίζω πίσω και  θυμάμαι.. κάποια δεν έπρεπε να ειπωθούν κάποια δε θα τα άλλαζα ούτε τώρα. Το ψέμμα όταν δίνεται μπορεί να έχει σκοπό μια τέλεια έκπληξη…έναν απώτερο ευγενικό σκοπό…ή όταν η αλήθεια μπορεί να στοιχειώσει ή να σκοτώσει κάθε όνειρο…. ή όταν ξέρεις οτι ο άλλος απέναντι δεν μπορεί να σηκώσει μια τόσο σκληρή αλήθεια. Τότε όμως..το ψέμμα θα έλεγα οτι δεν είναι η καλύτερη επιλογή. Καλύτερα να σκάσει πάνω του η αλήθεια να τον πλακώσει..και μετά να δει τι θα κάνει για να βγει ζωντανός..πιο ζωντανός από πριν…ο άνθρωπος απέναντί σου..

Ο Πινόκιο ο καημένος κουβάλαγε τη μαρτυριάρα μυτούλα…τον δικό του ανιχνευτή αλήθειας…πόσο δύσκολο και επίπονο..να μπορούνε όλοι να καταλαβαίνουν πότε λες αλήθεια και πότε όχι.. Ζευγάρι που τσακώνεται..και πετάει τα δε σε αγαπάω πια..από εγωισμό..θα γινόταν αυτομάτως αστείο αν μύτες μεγάλωναν…Στη δουλειά..δε θα μπορούσες να γίνεις διπλωμάτης με όσους αντιπαθείς..σε μια φιλία θα φαινόταν πόσο πολύ καταπίνεις κάποια πράγματα και από τι προστατεύεις καμιά φορά.. Και πόσα άλλα θα φανερωνόντουσαν…Μια ταχύτατη ροή αναγκαστικής ειλικρίνειας..τι θα προκαλούσε αλυσιδωτά? Γελάω και φαντάζομαι διάφορες καταστάσεις…Εχω κάποιες δικές μου που τώρα θα ήτανε χιλιομπλεγμένες..

Μην ξεγελιέσαι με ένα ευχάριστο παραμύθι και ήρωα και τη νεράιδά του όμως… Το ψέμμα φέρνει ψέμμα…χρυσος κανόνας..Νομίζεις οτι με το να καπακώσεις μια αλήθεια..θα τη γλιτώσεις..θα προχωρήσεις σφυρίζοντας μα έχε στο νου οτι δεν είσαι κανένα 4χρονο για να τη βγάλεις καθαρή… Κάπου θα ξεκουκουλωθείς και ποιος σε πιάνει!

Ο Απρίλης μπαίνει με ψέματα.  Περίεργος μήνας. Ψεύτικος? Στη μέση της άνοιξης..στο μέσο μιας ερωτικής εποχής. Τυχαίο? Τυχαίο που οι έρωτες φτάνουν σε ένα μοναδικό crescendo μια τέτοια εποχή? Μήπως οι έρωτες που γεννιούνται τέτοια εποχή είναι πιο επικίνδυνοι? Μήπως η άνοιξη με τα λουλουδάκια της και τα αρώματά της και όλα γεννάει συναισθήματα για πράγματα ψέυτικα…η ένταση του ήλιου…μιας εποχής που ομορφαίνει..παραπλανεί και προκαλεί πάθη..και παραλύει το μυαλουδάκι που δε βλέπει την αλήθεια?  Ή που καμιά φορά λέμε εμείς ψέμματα σε εμάς προκειμένου να ζήσουμε κάτι μεγαλύτερο δυνατότερο μια εποχή που ταιριάζει γάντι?

Η καλημέρα του Απρίλη είναι σαν καληνύχτα.  Το καλό μήνα…σαν κακό μήνα…το ψέμμα πάει κι έρχεται.. Η μυστήρια άνοιξη σα πονηρή θεά Αφροδίτη..που τα θέλει όλα δικά της.. Σκαρώνει τα ψέμματα και μετά θα στο σκάσει το πρωταπριλιάτικο γέλιο!!   Θα στο πω όμως και το άλλο.. Πειράζει? Μμμ..ίσως και να μην πειράζει… Και εκει μπαλατζάρω στην άποψή μου για το ψέμμα και το πόσο βλάπτει σοβαρά την υγεία ενός καθαρού μυαλού… Αν για ένα ψέμμα ξεσηκώσεις κύματα συναισθημάτων…φτάσεις κάπου ψηλά..μικρύνουν όσα σε βαραίνουν…δεις χρώματα που δεν είχες δει ποτέ ξανά…παίξεις σαν μικρό άβγαλτο παιδάκι…κυνηγήσεις ακόμα και το άπιαστο μιας και νιώθεις πως όλα τα μπορείς..αν λέω αν…λειτουργείς πιο ανάλαφρα..πιο αισιόδοξα..πιο χαρούμενα επειδή πάτησες γερά την οποιαδήποτε αλήθεια και παραμύθιασες το μυαλό…μήπως..λέω μήπως..το ψέμμα είναι ικανό να προκαλέσει όμορφες αλλαγές πάνω μας..και να μας δώσει ένα μεγαλύτερο βαθμό αντοχών?

Απρίλης…μπήκε…έφτασε… Νομίζω πως θα αρκεστώ σε αλήθειες μόνο στη ζωή μου…
Ή μήπως σου λεω ψέμματα? Πρωταπριλιά?  Καλό μήνα? τι θες να σου πω?

Μικρό παιδί είμαι τι περιμένεις..Λίγος καιρός μου έμεινε για να φυσήξω το κερί των 4
Ή των 5? Μμμ..δε θυμάμαι…
Με πιστεύεις?  🙂

Advertisements