77

η ηλικία των 77 με ανατριχιάζει. Δε μπορώ να σου πω περισσότερα απλά το αναφέρω οτι με ανατριχιάζει με βουρκώνει με τσιτώνει με κάνει να μουδιάζω. Είναι πολλά όσα γεννιούνται στο μυαλό μου… είναι πολλά που μπορει να σκεφτώ είναι πολλά που μπορεί να με κάνουν να βάλω ακόμα και τα κλάματα.

Δεν ξέρω τι να πιστέψω προσπαθώ να μη βλέπω μία μεριά..αλήθεια…. η μία μεριά κάνει κακό..τελευταίως το μαθαίνω κι αυτό.. Ιδίως όταν μαζεύονται όλα τα ΜΜΕ και όλες οι εφημερίδες και στρέφονται όλοι προς ένα γεγονός τρομάζω αμέσως. Συνήθως κάτι που πρέπει όντως να φανεί στο λαό κρύβεται… Αυτή τη φορά ακούστηκε…και ακούγεται.. Το κάνει ο κόσμος να φαίνεται λέω?  Ή μάλλον δε μπορεί να κρυφτεί από τον κόσμο? Αρρωστος ή όχι? Εχει σημασία? Τρελλός ή όχι? Ολοι λίγο πολύ στο ίδιο κλουβί…είμαστε…κελί πάρτο όπως το θες..Αρα…αφήνω λίγο την αλήθεια τα ΜΜΕ και λοιπούς στην άκρη..και κλείνω τα μάτια…διάβασε και κλείσε τα μάτια μαζί μου…δες την εικόνα μου σε παρακαλώ το έχω ανάγκη να τη δεις μαζί μου… να τη βιώσεις..όπως τη βιώνω εγώ να μοιραστούμε μια θλίψη να την ξορκίσουμε…

στο μυαλό μου μη με ρωτήσεις παίζει η εισαγωγή ορχηστρικά από τον Ερωτόκριτο..λίγο πολεμική λίγο απόμακρη… Βλέπω ένα όπλο…μία σφαίρα να φέυγει αργά…ένα ποτάμι αίματος και έναν άνθρωπο που πέφτει σιγά σιγά στο χώμα… Ανατριχιάζω…νιώθω οτι είμαι σε πόλεμο αμέτοχη..νιώθω τον πόνο της σφαίρας σαν ένα γιατί μονάκριβο…νιώθω την ντροπή ενός ανθρώπου που δε μπορεί να σέρνεται..που δε μπορεί να πεινάει…ενώ δουλευε χρόνια και χρόνια…Θέε μου αυτό το slow motion ενός 77χρονου ανθρώπου που πέφτει σιγά σιγά στο γρασίδι..κι αυτός ο κρότος..από τη σφαίρα με   μουδιάζουν σου λέω. Βλέπω τον κόσμο να βάζει τα χέρια στο πρόσωπό του..να τρέχουν..προς τα εκεί..να φοβούνται..και ολόκληρο το κέντρο να ξεσηκώνεται..και δες παραλογισμό σκέψης…βλέπω τον Αγνωστο Στρατιώτη να σηκώνεται από εκεί που είναι ξαπλωμένος και να κοιτάζει δακρύζοντας…Τον βλέπω να ψελλίζει..σχεδόν ψιθυριστά και αδύναμα…. Γιατί δεν κάνετε πια κάτι?

Κι ύστερα διαβάζω ένα γράμμα…που ρωτάει το ίδιο…γράμμα από γραμματάκια ενός 77χρονου ανθρώπου που έζησε…είδε…αντιμετώπισε..μεγαλύτερες φτώχιες..αλλά μάλλον όχι τέτοιο ρεζιλίκι και κατάντια… Λυπάμαι και στεναχωριέμαι μέσα μου βαθειά και θυμώνω…Και τα στρατιωτάκια της ψυχής μου δεν ξέρουνε σε ποιο μέτωπο να πάνε…Σε κείνο το μέτωπο που λέω μην αφήνεις την κατάσταση της χώρας σου να σε ρίχνει κάτω…ή σε εκείνο το μέτωπο που θρηνώ για έναν άνθρωπο που ποτέ μου δε γνώρισα και λυπάμαι για ο,τι έγινε και  θα γίνει… Ποιο πόλεμο να κάνω λοιπόν απόψε πες μου…διάλεξέ μου στρατόπεδο…είμαι άμαθη σε πολέμους..

θέλω λοιπόν να μην πω περισσότερα. θέλω να αφήσω ένα λουλούδι από την ψυχή μου σήμερα σε εκείνη την 77χρονη ψυχή που αγαπάω και ας μη γνώρισα. Και ας πούνε πολλά για έναν άνθρωπο που έφυγε…εγώ την τηλεόραση την έχω κλειστή το ξέρεις… Επίσης δε δίνω σημασία…πιστεύω ο,τι θέλω να πιστέψω…ο,τι μου δίνει το κούφιο το μυαλό μου ως γραμμή…

Θέλω να σου πω ακόμα και έτσι να μη μου τρομάξεις. Να καταλάβεις τι ειναι να σου λέω να μην πας όπου παει η μάζα…να καταλάβεις τι σου λέω όταν λέω να μείνεις ψύχραιμος..να μην πανικοβληθείς…να αντέξεις τα δύσκολα…να βρεις διεξόδους… να σκεφτείς οτι είσαι καλά..γερός και οτι έχεις ανθρώπους…Θέε μου πόσους ανθρώπους…που σε αγαπάνε και να νιώσεις ΤΥΧΕΡΟΣ. Γιατί αυτή η τύχη θα σου δώσει το ΟΚ…που θα γνέψει και ο φιλαράκος του Μνημείου για να κάνεις κάτι…γιατι κάποια στιγμή θα κάνεις κάτι και το ξέρω..ή μάλλον θα κάνουμε κάτι μαζί..εσύ και εγώ…με πιασμένα τα χέρια με ενωμένες τις φωνές και την ίδια ακριβώς εικόνα στο μυαλό..

Οταν δε θα διαφέρει αυτή η εικόνα στο μυαλό…όταν δε θα αφήσεις το χέρι σου από το δικό μου…όταν θα φωνάζουμε μαζί δυνατά και συγχρονισμένα…τα όπλα θα τα γυρίσουμε αλλού και όχι σε δικά μας κεφάλια…οι σφαίρες θα πέφτουν στη σωστή μεριά…και θα σκοτώσουμε χωρίς αίμα…όσα ήρθανε με το έτσι θέλω να μαραζώσουν μια πανέμορφη χώρα…για την οποία δηλώνω υπερβολικά περήφανη που γεννήθηκα πανω της…και κουνιέται μέσα μου η γαλανόλευκη ψυχή μου ..σαν παλμός..και σαν εμβατήριο..

καλό ταξίδι…στο γεράκο που χάσαμε…

και που σαι… σου φυλάω επόμενο άρθρο..διαφορετικό..γελαστό και ανατρεπτικό γιατι σήμερα..δε θέλω να βάλω τέτοιο φινάλε στη μέρα…μου το απαγορεύω..

αυτά

Advertisements