Σπάσε τις πια!

6 Μαίου. Πλησιάζει και το ερώτημα Τι θα ψηφίσεις τριγυρίζει.  Πεσμένα μούτρα ηθικόν προς τα κάτω. Κανένα κόμμα..πράσινο μπλε κόκκινο δεν πείθει για κάτι. Και κάποιοι άλλοι φαίνονται πως είναι παρακλάδια… Σημείο 0 της χώρας μας. Σημείο που ο ορίζοντας δείχνει ένα απέραντο χάος…  Θεωρίες…δημοσκοπήσεις..και λοιπά για μένα προσωπικά δεν ξέρω για σένα στον κάδο. Εχω χάσει και όλες τις πολιτικές διαφημίσεις ..και τους ηθοποιούς που τριγυρίζουν από κόμμα σε κόμμα και τους διάφορους διάσημους… Λυπάμαι δεν ξέρω πού είναι…δε με νοιάζει.

Οταν δεν πιστεύεις σε κανέναν τι κάνεις?  οταν ξέρεις οτι κανείς από δάυτους δε θα σώσει εσένα αλλά το τομάρι του που θα του γεμίσει χρυσάφι και θα πάει εσένα και εμένα κάτω από το 0 τι κάνεις? Τι περιμένεις?  Σε μια χώρα στην άκρη ενός άδικου Ζαλόγγου τι κάνεις? Τραγουδάς το έχετε γεια βρυσούλες? Φωνάζεις το Μολών λαβέ και ορμάς? Απορώ.. Ποια είναι η στάση του σύγχρονου Ελληνα? Πως μπασταρδεύτηκε η επανάσταση με την τρομοκρατία και γεννήσανε παθητικότητα? Τι στο διάολο φάρμακα ποτίζουν απο κει πάνω? Πώς γίναμε δούλοι των ειδήσεων που μας πουλάνε? Πώς πέφτουμε συνεχώς μέσα στο πείραμα της ομάδας?

Δεν πιστεύω τίποτα. Δεν δέχομαι τίποτα και όμως είμαι στο κενό. Δεν πιστεύω το διπλανό μου. Εχει εξαντληθεί η υπομονή μου. Συνεχώς πεινάνε γύρω μου περισσότερα άτομα..συνεχώς ακούω για ανθρώπους που μόλις απολύθηκαν ή που ψάχνουν μήνες και μήνες για δουλειά. Δεν πιστεύω οτι θα φτιάξει τίποτα. Στην γειτονιά μου ένα σχολείο που εδώ και 2 χρόνια χτίζεται…αναρτούν προϋπολογισμούς και μένουν στη μέση και εκεί που λες λεφτά δεν υπάρχουν δίπλα από το άχτιστο σχολείο ξεκινά ένα άλλο έργο με μεγάλο προϋπολογισμό κι άλλο ένα δίπλα…έργα που δεν ολοκληρώνονται. Αηδία…αηδία..  Τα παιδιά στριμώχνονται σε ένα σχολείο..που δε χωράνε..οι δάσκαλοι λίγοι…για να γεμίζουν όλοι αυτοί οι φιόγκοι τα μεγάλα τους στομάχια…

Να ψηφίσω ποιον?  Να δώσω την ελπίδα μου στο οτι κάτι θα αλλάξει σε ποιον?  Να πιστέψω οτι μπορώ να αλλάξω κάτι? Πρέπει να το πιστέψω. Ακόμα και αν δεν πιστεύω σε κανέναν πρέπει να φέρω μια ανατροπή…γίνεται? Μπορώ? Να δώσουμε όλοι μαζί μια μούτζα (όχι λευκό..όχι άκυρο είπαμε…) σε όλους αυτούς που κρατήσανε δυναστείες και φάγανε καλά..τουμπανιάσαν…και μια μούτζα σε όσους είναι ίδιοι απλά φορέσανε μάσκες για να φανούν διαφορετικοί…

Σαπίλα. Μην την αφήσεις. Σπάσε τις αλυσίδες σου. Αυτή η πόρτα που αφήνεις κλειστή μπορεί να ανοίξει..

 

Advertisements