Κρουαζιέρα του διαδρόμου…

Εχω μία φίλη που τώρα θα γελάει με την καρδιά της. Ναι και όμως στο μυαλό μου …μη μου φωνάζεις και μη με πειράζεις…μου ρθε η Αλκηστις ….γέλα όσο θες. Και μια κρουαζιέρα του διαδρόμου ήρθε στο σπίτι  και ταξιδεύει..
Δεν ξέρω ποιος την κάλεσε. Ισως μια ανάγκη ίσως τίποτα.  Κατι ένα βραδινο μπαλκόνι..κάτι ένα πολύ φωτεινό αστέρι που ξεχωρίζει πιο πολύ από όλα..κάτι όσα μου ψιθυρίζει.. Κάτι που το ψάχνω εκείνο το νησί με τα κοράλλια και τη χρυσή αμμουδιά…Κάτι που τη ζητάω αυτή τη χίμαιρα να έρθει στο φως… Κάτι που θα θελα πολύ ένα ταξιδάκι ηρεμίας σε εκείνο το νησί…Και δεν ξέρω αν με νοιάζει που η νύχτα τα πήρε τα κουπιά…να σου πω και την αλήθεια ίσως να το προτιμώ να τα πάρει εκείνη. Κάθε νύχτα παίρνω το κουπί εγώ και είτε την ξενυχτάω τη βάρκα μου είτε την τριγυρίζω γύρω από το ίδιο σημείο και την πιάνει ναυτία… Κούραση κι αυτή η βάρκα πήγαινε έλα…ίδια κρουαζιέρα…του τρόμου έγινε όχι του διαδρόμου!!!

κλείσε λοιπόν κι εσύ τα μάτια και ακούμπησε όντως γλυκά στην κουπαστή. Τα καινούρια ψέματα μπορεί να είναι καινούριες αλήθειες, ο χρόνος ο καλύτερος οδηγός. Ασε μια νύχτα σαν κι αυτήν την ανοιξιάτικη να πατήσει ένα pause σε όσα σε αγχώνουν..σε φοβίζουν…σε κάνουν να θυμάσαι… Πες οτι θα αλλάξουν όλα και ας μην το πιστεύεις.  Είναι σαν το χαμόγελο.. Καμιά φορά χαμογελάμε χωρίς να το πολυ νιώθουμε και τελικά βλέπουμε οτι στην πορεία είναι πολύ αληθινό το γέλιο μας.. Ετσι και η ζωή…μπορεί να κουράζει και να θες να τα κλείσεις για λίγο τα μάτια…μπορεί να σε έχει στεναχωρήσει φορές…μπορεί να είπες σιγά και τι θα αλλάξει πια…αλλά τελικά σε εκπλήσσει εκεί που λες ότι όλα πάνε στραβά… και χάλια..εκεί που έχεις βυθιστεί σε ένα κενό και δε μπορείς να σε βρεις..εκεί γίνεται ένα τσικ και κάτι καινούριο σε βγάζει από τη ρουφήχτρα της θάλασσας που έπεσες …

Κάποιος εκεί ψηλά μου ψιθυρίζει φωτίζοντας οτι η ζωή έχει δύσκολα αλλά είναι όμορφη. Εχει λύπες αλλά έχει και πολλές χαρές. Εχει ζόρι και απογοήτευση αλλά έχει και τεράστιες δυνάμεις και ανατροπές που αλλάζουν τα πάντα. Μου λέει οτι μπορεί να λες οτι δε μπορείς άλλο αλλά τελικά ανακαλύπτεις οτι έχεις απεριόριστες αντοχές..και ακόμα κι όταν έχεις ανακαλύψει πηγή ευτυχίας και λες τι άλλο περισσότερο μπορεί να ζήσω τότε έρχονται νέες ευτυχισμένες στιγμές. Μου λέει οτι η εναλλαγή συναισθημάτων και στιγμών είναι αναγκαία για να ζήσουμε το όμορφο να χαρούμε το απροσδήκητο να χάσουμε το μυαλό μας από μια ανατρεπτική χαρά. Κάποιος εκει ψηλά που τα έζησε όλα και από την καλή και από την ανάποδη μου λέει πως δεν υπάρχει πιο όμορφο δώρο από τη ζωή που ζούμε…απο το ανοιγοκλειμα των ματιών απο την απλή αναπνοή μας … ε…όσο να ναι τον πιστεύω…

Ας το γλυκοφιλήσουμε λοιπόν το όνειρο…πειράζει?

Τα μάτια κλείστε γλυκά ακουμπήστε στην κουπαστή.
Το χρόνο αφήστε καινούρια ψέματα να φανταστεί.
Είναι μια νύχτα  μια τρελή βραδιά
που λάμπουν τ’ άστρα λάμπει κι η καρδιά
και κάπου απέναντι είναι το νησί
που ‘χει κοράλλια κι η αμμουδιά χρυσή
κι αυτό τ’ αγέρι πώς, γλυστράει σαν χελι πώς, και φέρνει σήμερα
μια τέτοια χιμαίρα  ξανά στο φως.
και τι μας νοιάζει πια αφού κι η νύχτα πήρε τα κουπιά
τα μάτια κλείστε και δώστε στ’ όνειρο, τρελά φιλιά.

Advertisements