Είσαι σίγουρος οτι δε σε νοιάζουν οι εκλογές?

Στο κορίτσι που βλέπω τυχαία στο δρόμο ταξιδεύει η ματιά μου. Δεν την ξέρω και μάλλον πως δε θα γνωριστούμε και ποτέ σε αυτή τη ζωή. Περαστικές ματιές η μία στην άλλη. Και όμως το κλικ μου την κράτησε μαζί του. Αυτό το κλικ της απορίας..της ανησυχίας…για αυτά τα μάτια όλο όνειρα και παιχνίδι.. Την κοιτάζω και δεν ξέρω γιατί αλλα κάτι η στάση του σώματός της κάτι η σοβαρότητά της εκείνη τη στιγμή με κάνει να βλέπω πως τα παιδιά που θα γεννηθούν σε αυτόν τον τόπο είναι αναγκασμένα να γεννιούνται πιο ώριμα από ότι εμείς.

Γεννιούνται σε οικογένειες που δεν τα βγάζουν πέρα, είναι παιδιά της κρίσης και η κρίση στο σπίτι τα επηρεάζει αρνητικά..τους πετσοκόβει τα όνειρα…χαμογελάνε λιγότερο γιατί νιώθουν μια ανησυχία..ακούνε για μια χώρα με δακρυγόνα με «επικίνδυνο» κέντρο.. που δεν κάνει να κυκλοφορούν μόνα τους, σπάνια κατεβαίνουν στην Πλάκα..να τριγυρίσουν στα στενά…στην Ερμού…στα μαγαζιά…σε δρομάκια όμορφα και αγαπημένα κτίρια..αφού πλέον όλα έχουνε διαυλυθεί..αφού πλέον μπορεί κάποιος να σε κλέψει ανά πάσα στιγμή. Γεννήθηκαν σε ένα κόσμο που ακούνε για πολλούς κλέφτες..για πολλή βία, για άδικο..για χρέη.. για εκλογές που δεν έχουνε κανένα νόημα…

Γεννήθηκαν σε οικογένειες που δεν έχουνε επαναστάτες. Που ο φόβος επικρατεί. Σε σπίτια με τηλεοράσεις που σπείρουν την άγνοια…και ο,τι άλλο θες.. Γεννήθηκαν για να πληρώσουν χωρίς να έκαναν τίποτα. Γεννήθηκαν για να ψάξουν αργότερα να πάνε κάπου αλλού…αν είναι τυχερά και μείνουνε στην πατρίδα τους στα επόμενα χρόνια… Αν είναι τυχερά και μπορέσουν να πάνε σχολεία..αν είναι τυχερά και έχουνε φαγητό να φάνε..

Παιδικές ψυχές….που πεινάνε..το προσωπικά μεγαλύτερό μου μαρτύριο….που δε μπορώ να ανεχτώ. Παιδιά που δεν έχουνε ένα πιάτο ζεστό φαί κάθε μέρα….το καταλαβαίνεις αυτό που σου λέω?? Στο 2012…!!  Παιδιά που δεν έχουνε τη δυνατότητα να μορφωθούν… Σίγουρα είναι προσευχή η στάση του σώματός της…. Τα παιδιά είναι αθώα…σκέφτονται πιο λογικά…με την καρδιά και το μυαλό μαζί… δε δέχονται να πεινάει ο διπλανός..στεναχωριούνται. Εχουνε ακόμα αυτό το απλό συναίσθημα του δεν είναι καλά ο δίπλα μου πονάω και εγώ..ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ…και θα προσευχηθώ για εκείνον…

πόσο εύκολα χωράνε στις προσευχές τους χιλιάδες κόσμο…πόσο εύκολα χωράνε στην καρδιά τους τα πάντα… Πόσο εύκολα τους πληγώνουμε την καρδιά τους… Πόσο εύκολα γίναμε εμείς αυτοί που  δε θα τα αφήσουμε να ζήσουν όπως τους πρέπει…

Στις εκλογές που έρχονται, εσύ που λες οτι δε θα γίνει τίποτα…οτι η ψήφος σου δε θα φέρει καμιά αλλαγή…που λες να μην ψηφίσεις καν ή να ρίξεις λευκό…ή εσύ που έχεις βολευτεί απο κανά μπάρμπα και δε σε νοιάζει τι κόμμα θα ψηφίσεις…ένα απο τα βασικά χρώματα….εσύ που σου τάξανε…εσύ που έμαθες να ψηφίζεις μονόχρωμα…ΣΚΕΨΟΥ.  Βάλε καλά στην εικόνα σου αυτή τη φωτογραφία…σκέψου…αν θες εκείνο το κορίτσι να κλαίει που δε μπορεί να κάνει αυτό που ονειρεύεται…δες το να κλάιει που παρατά τη χώρα του..ή που δεν έχει να φάει..δες το να το ποδοπατούν για λίγα χρήματα…δες το να βολεύεται με τα λιγοστά όνειρα…δες το να τριγυρνά με ρούχα δανεισμένα…με φωνή χαμηλωμένη…χωρίς να μπορεί να διεκδικεί τίποτα.. και αν όλα αυτά σου φαίνονται υπερβολικά…τότε μάλλον πως δε ζεις σε αυτόν τον πλανήτη και δεν αντιλαμβάνεσαι τι παιχνίδι παίζεται…και προς τα πού μας πάνε…

Ακόμα κι έτσι…ακόμα και αν δεν πείθεσαι…θα γίνω ένα τετράγωνο κουτί…η TV σου…και θα σε τρομοκρατήσω κι εγώ με τη σειρά μου για το άυριο που δεν έχει μέλλον…και θα σου κάνω υπνοπαιδεία.. ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΝΑΣΤΕΙΕΣ….ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ …ΑΠΟ ΟΣΟΥΣ ΦΑΓΑΝΕ……αν θες να λες οτι κάτι έκανες..έλα στις 6 Μαίου και δώσε μια άλλη απάντηση….μην πιστεύεις στις δημοσκοπήσεις…είναι το πιο εύκολο δόλωμα στην άσκηση ομαδικής ψυχολογικής βίας…

Advertisements