Καλοκαιρινό παραμύθι 2012


Ας ξαπλώσουμε απόψε σε μια άμμο χρυσή και ας κοιτάξουμε τα αστέρια που λαμπυρίζουν στη θάλασσα χωρις να περίμένουμε κανέναν ήλιο…καμία άλλη μέρα.. Ας κοπανάμε τις πατούσες μας μεταξύ μας και ας πίνουμε από την ίδια μπύρα που πια μόνο παγωμένη δε θα είναι…ας βαφτίσουμε ένα κύμα και ένα καβουρι πονηρό που σκαρφαλώνει βραδιάτικα στο διπλανό μας βράχο…και ας φωνάξουμε δυο τρεις πυγολαμπίδες να μας δείξουν το δρόμο για το αυτοκίνητο που αφήσαμε ανάμεσα σε κάτι δέντρα..

Ας κοιμηθούμε στο πάτωμα απο το μεθύσι και ας ενώσουμε τα 2 μας χέρια σαν φίλοι καλοί και ας πούμε καληνύχτα και ας λαμπυρίζει ήδη ο ήλιος στις γρύλλιες..Ας μας φέρει το μεσημέρι νηστικούς στο άδειο ψυγείο..και ας πάρουμε λίγα παξιμάδια με λάδι και ρίγανη και ας καθίσουμε νυσταγμένοι αγκαλιά στο μπαλκόνι ή στον κήπο με τις βοκαμβίλιες.  Ας ποτίσουμε τα λουλούδια και ας ρίξουμε ο ένας στον άλλον νερό τσαλαβουτώντας στο χώμα και ας κουνήσει την ουρά του ο σκύλος του γείτονα…Ας γεμίσουν τα χαχανητά μας το άδειο χωριό και ας μας δει η γιαγιά που πάει για την εκκλησία και ας κρυφογελάσει γλυκά γιατί ξέρει…

Ας αφήσουμε μια Αθήνα σκληρή εκεί πίσω να πολεμάει τη δραχμή ή το ευρώ την ανεργία..τις απολύσεις και τις μειώσεις και ας πούμε για λίγο πως είμαστε ζωντανοί και τυχεροί…και ας κοκκινήσουνε τα μάγουλά μας από τον ήλιο του μεσημεριού.. και ας βουτήξουμε ξανά και ξανά στην απέναντι θάλασσα… και ας ρουφήξουμε το παγωμένο μας φρεντάκι κάτω από μια χορταστική ψάθινη ομπρέλα και πάνω στην ξαπλώστρα ας σχεδιάσουμε το επόμενο χαμόγελό μας με μια ιστορία..

Ας πούμε οτι είμαστε μόνοι εδώ. Και οτι κανένας δε μας περιμένει εκεί πίσω. Και οτι τίποτα δε μας θέλει εκεί πίσω. Κι ας δούμε τι χτύπο κάνουνε τα δάχτυλά μας στη σιωπή του αλμυρού ανέμου και ας γελάσει δυνατά ο ένας στον άλλον με τα μάτια. Ας σταματήσει ο χρόνος που τα πήρε όλα δικά του και τα εξαφάνισε..ας φύγει αυτό το γκρίζο παλτό που πλέον μας πνίγει..ας γίνουμε άλλοι…ας δούμε ο ένας στα μάτια του άλλου έναν άλλον! Ας δούμε οτι είμαστε συγκάτοικοι σε μια τόση δα καλύβα με μια μπανανιά απέξω και ένα κοτέτσι…Ας δούμε τι θα κάνουμε από το μηδέν της ευτυχίας…στο άπειρο..και ας μείνουμε στο άπειρο να λέμε λόγια αγάπης απλά και όμορφα..

Ας κλείσουμε για λίγο τα μάτια..και ας δούμε κόκκινες νύχτες και μικρά σ’αγαπώ να σκορπάνε μέσα στο δωμάτιο και να κουκουλώνονται σαν παιδιά που παίζουν μέσα στα σεντόνια..ας μη γίνει το αύριο ποτέ..ας μην έρθει ποτέ το αντίο..ας μη ρωτήσει κανείς και τίποτα.. Ας μείνουμε εδώ χωρίς γιατί και επειδή..χωρίς πρέπει και μη χωρίς ζαλάδες..

Ας γίνουμε αυτοί που θέλουμε απόψε και ας φτιάξουμε με το σώμα μας ξαπλωμένοι δίπλα δίπλα μια καρδιά…και ας γράψουμε μέσα της όσα δεν είπαμε ποτέ.. Ας φύγει η άνοιξη αυτή και ας αφήσει μόνο τα λουλούδια της και καμία άλλη ανάμνηση… Ας μείνουμε σε χρώμα θαλασσί και ας αλείψουμε το μυαλό με ιώδιο και αλάτι…και ας πούμε το καλοκαίρι οτι είμαστε εμείς και καμιά εποχή.. Ας πιστέψουμε πως θα γίνουνε όλα..ας βουτήξουμε σε νέες θάλασσες και ας διαγωνιστούμε για το πιο μεγάλο μακροβούτι και ας ακούγονται τα Σε πέρασααααα δυνατά και τα πλατς από τις αγκαλιές μέσα στο νερό…και ανάσες λαχανιασμένες γεμάτες αγάπη…

Ας έρθει ο ιούνης εξωτικός..ας μην έχει μόνο εκλογές και φόρους και κακές φτωχικές μας στιγμές.. Ας μην έχει σταυρούς και χειρότερες σκέψεις.. Ας μας πάρει το επόμενο πλοίο σε ένα νησί και ας μην πούμε σε κανένα που είμαστε ας γίνουμε απόψε οι ήρωες των παραμυθιών που ζητάμε και ας φτιαξουμε το μια φορά και ένα καιρό..και ας βάλουμε δράκους και μάγισσες να τους διώχνουν εκείνους τους αταίριαστους της δικής μας ευτυχίας..ας κρυφτούμε στο μικρό μας μυστικό και ας γίνουμε μυστικοί παραβάτες απόψε…

Advertisements