Σε παίζουν με τις λέξεις, σύνελθε ψάρι!

6 Ιουνίου…αρχές καλοκαιριού..11 μέρες πριν τις εκλογές. Δεν βλέπω και πολλά από όσα γίνονται. Ούτε ακούω. Δεν παρακολουθώ την πολιτική στην τιβι…οπότε ο πολιτικός κόσμος όπως λανσάρεται χειροκροτείται ή αποδοκιμάζεται είναι για μένα ένας άγνωστος κόσμος. 6 Ιουνίου..προσπαθώ να μετρήσω τις αυτοκτονίες..εκείνες που δυστυχώς πέτυχαν και εκείνες που πικρόχολα λέει ένας εξορισμένος κατ’ανάγκη  φίλος μου δυστυχώς απέτυχαν.

Στα τελευταία χρόνια άκουσα και είδα όλα τα παράλογα. Ως κρητικιά ξέροντας πώς πέρασαν οι δικοί μου την Κατοχή, όταν άκουσα να λυποθυμά παιδί σε σχολείο του Ηρακλείου επειδή η οικογένειά του δεν είχε να φάει έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Μετά, όλα τα άλλα με την αύξηση των παιδιών που πεινάνε..κάτι πιλοτικά προγράμματα σίτισης..μουφες…οι άστεγοι που αυξήθηκαν..ένας χειμώνας που μας πλήγωνε όλους για το κρύο που θέριζε συνανθρώπους μας…άνθρωποι σε αδιέξοδα..όλα ερχόντουσαν ως απανωτές μαχαιριές. Και μαχαιριές όχι μόνο στην καρδιά αλλά και στο δημιουργικό μυαλό όλων…μαχαιριές στα όνειρα..στα μελλοντικά πλάνα.. Ζευγάρια μείνανε από το πουθενά χωρίς έσοδα…το όνειρο για ένα παιδί πήγε..μετά..κάποτε…ζευγάρια με δάνεια σε σπίτια και παιδιά…δεν κοιμουνται τα βράδια..τις μέρες τσακώνονται χωρίς να ξέρουν το γιατί.. Παιδάκια ψήφισαν χρυσή αυγή..γιατί ..γιατί..εδώ τους κλέψανε το μέλλον και έτσι αντιδρούν..Τι να πεις σε ένα παιδάκι που θα περάσει με το σούπερ διάβασμά του σε μια σχολή εκτός ΑΘηνών που οι γονείς δε θα μπορούν να το συντηρήσουν; Τι θα πεις σε ένα παιδί που θέλει να σπουδάσει κάτι έξω…κάτι από αυτά που δεν υπαρχουν εδώ…σε εμάς τους στενόμυαλους και ανοργάνωτους…που κρατάμε ιστορικά τη μεγαλύτερη και σπουδαιότερη παιδεία…

6 Ιουνίου 2012….και κάτι φίλες ψάχνουν από εδώ κι απο εκεί να βρουνε φάρμακα πανάκριβα…χωρίς να τα πληρώσουν από την τσέπη τους…Αδεια φαρμακεία…άδεια νοσοκομεία…άδεια σχολεία…όλα στο μείον..όλα ανοργάνωτα..όλα χτυπημένα…Κάποτε θα φαινόταν η σαπίλα..κάποτε θα πετύχαινε το σχέδιο…κάποτε όλα θα πηγαίνανε ρολόι…για φούντα..

Καθημερινά βρίσκω τρόπους να μειώσω τα έσοδα. Να βρω έναν καλό δρόμο να μην περνάω απο Αττική οδό αλλά και να μην καταναλώνω πολύ  βενζίνη..να μην έχει και κίνηση και φτάσω αργά.. Να πάρω στιγμαίο καφέ μαζί μου..να μην αγοράζω…Μαζέματα στο σπίτι με φίλους..βόλτες σε πάρκα…μπύρες ποτά κομμένα..μπαλκονάδα η άγια. Και δε με χαλάει προσωπικά. Ετσι κι αλλιώς δεν ήμουνα και ποτέ αυτής της καθημερινής μπαρόβιας κατάστασης.  Πάντα οι απλές στιγμές σε σπιτάκια ή σε ήσυχες γωνιές κερδίζανε μέσα σε πολλές επιλογές. Ομως να..είναι που με πειράζει που πλέον δεν έχω το περιθώριο επιλογής. Σέρβις αυτοκινήτου, φολορολογική δήλωση (τρέμω), πληρωμές ασφάλειας, τηλεφώνων..λοιπών λογαριασμών…το κουτί της Πανδώρας..το κουτί της κακομοιριάς..σετάκι η μείωση του μισθού λίγο πριν την επερχόμενη απόλυση.

Και εκεί που είμαι στο όριο…και εκεί που θέλω να βρίσω να φωνάξω να πάω να τους τα σπάσω όλα…εκεί που περιμένω ακόμα και τις εκλογές για αυτό το διαφορετικο ίσως κάτι…να σου το βιντεάκι που δυστυχώς κυκλοφόρησε και σε μένα
https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=j24Tphmp-00

Αίσχος! Ντροπή…αηδιάζω….τι πλύση εγκεφάλου. Αποσυνδέσου δε στο πα? Ελεος…τι πρέπει να σου πω?? Μα είναι δυνατόν…βάζεις αυτά τα αγγελούδια και τους λες οτι δεν παίζεις με το μέλλον τους όταν χρόνια τώρα εσύ κι εσύ..κι εσύ κι εσύ κι εσύ…τους το πετσοκόβετε?? Τι ντροπή…η σύγχυση της κακομοιριάς μιας χώρας..με το φόβο του ευρώ…Πώς να πάμε μπροστά..Να σου το δάκρυ κορόμηλο της Ελληνίδας μάνας που βλέπει τα παιδιά να απορούν..να σου ο φόβος της οτι μάλλον πως πρέπει να ξανα σκεφτεί τι θα ψηφίσει!!! Να σου όλα!!

Βαρέθηκα! Τους σιχάθηκα! Ρε γμτ μου δε μπορώ να σου πω τίποτε άλλο παρά μόνο να μην ξεχνάς να βάζεις το μυαλό σου..να δουλεύει!!! Τι γινόταν παλιά…? Τι μεθοδεύτηκε?? Ποιοι ήταν τέλεια πιόνια? Ποιος θέλει αυτή τη κακομοιριά? Ποιος θα κερδίζει απο μνημονιακά ξεζουμίσματα και χαράτσια? Μη στέκεσαι εκεί στην πόρτα.. Σε βλέπω..διστάζεις να μπεις..σε βλέπω σε εκείνο το μπλε παραβάν..πότε να κοιτάς τη βέρα..πότε φωτογραφίες των παιδιών σου..πότε να πιάνεις την κοιλιά σου..πότε να ονειρεύεσαι μια μελλοντική εικόνα! Ξεκόλλα…!!  Εσύ θα αποφασίσεις τι βάσεις θα δώσεις για το μέλλον.

Δεν παίζεις με κανένα μέλλον…σε παίζουν με τις λέξεις..σύνελθε..κανείς δε θα σε πει ήρωα αργότερα…κάτι άλλο θα σε πουν…και θα χουν και δίκιο..!

Advertisements