Black Monologue


«Διάλεξε και πιάσε ένα καθρέφτη και θα με δεις. Θα δεις το είδωλό μου από μια άλλη γωνιά. Διάλεξε μάτια και δες.  Με τα δικά σου ή κάποιου άλλου θα με δεις. Διάλεξε τον τρόπο που θα ακολουθήσεις τα βήματά μου. Έχω δύσκολο χορό. Κάνε μου χώρο. Δώσε μου χώρο. Δες πόσα χρόνια πέρασαν για να μαι μια μαύρη σκιά…για να γεννάει ιστορίες το σώμα…για να φαντάζεσαι εσύ. Διάλεξε τη μεριά που θα χειροκροτήσεις ή την πόρτα στην έξοδο για να εξαφανιστείς πριν σταματήσει ο χορός. Μάθε τα βήματά μου ή μάθε να σαι πίσω από την πλάτη μου ή γύρισέ μου τη δική σου. Χρωστάω μόνο σε μένα. Το χορό μου. Χρωστάω μόνο σε μένα. Το δικό μου τραγούδι. Λυπάμαι. Δε μοιάζει με το δικό σου χορό. Λυπάμαι δε μοιάζει με το δικό σου τραγούδι. Διάλεξε λοιπόν το χορό που θα συνυπάρξει…το τραγούδι που θα ταιριάξει..το ρυθμό που θα ενώνει ή το ρυθμό που θα χωρίσει για πάντα. Και κάνε το πάντα τώρα και ποτέ γιατί όχι. Κανείς δεν είναι κανενός. Κι εγώ απλά διαλέγω τη μεριά που θα με έχει πρωταγωνίστρια. Λυπάμαι. Δεν έχω διάθεση να καθίσω σε καμία καρέκλα να σε  θαυμάσω. Το έκανα χρόνια φτάνει. Τώρα όμως έχω έμπειρα μάτια. Εμπειρο σώμα. Ξέρει ή δεν ξέρει. Τι νόημα έχει να ξέρει αν ξέρει!  Διάλεξε καθρέφτη λοιπόν και δες αν σε έχει μέσα.  Αν δε δεις να καθρεφτίζεται η σκιά σου φύγε… γιατί αλλιώς μια ζωή θα αναζητάς αν ανήκεις και πού.  Αν όμως τη δεις να λικνίζεται στο δικό μου χορό κάνε κάτι. Δώσε της το σχήμα που επιθυμεί και όχι αυτό του κρυφού θεατή. Γίνε χορευτής. Γίνε ακροβάτης του τώρα. Δώσε το ρυθμό να συντονιστούμε ή να μη συντονιστούμε ποτέ. 2 ασυντόνιστοι μπορούν να κάνουνε ένα υπερθέαμα ή μια πατάτα.  Το καλό και το κακό συγκατοικούν ..το ίδιο και η επιτυχία ή η αποτυχία ενός χορού.. Ο χρόνος τρέχει. Αν σε νοιάζει τρέχα κι εσύ. Εγώ προτιμώ την αργή μου στροφή στον άχρονο χρόνο. Τόσο ώστε να ακούω την κίνηση του κορμιού ..τον ήχο από τα μάυρα μου κρόσσια ..να συνδιάζεται η στροφή με τη σιγουριά…η σιγουριά με τη στροφή…να γίνει το γύρισμα μοναδικό και απολαυστικό. Γυρίζω…περιστρέφομαι..στρέφομαι…με τις νότες της ψυχής που περπατάνε σε ένα κλασσικό και  μοντέρνο πεντάγραμμο.  Με βλέπεις δε φοβάμαι. Επαψα να φοβάμαι. Δε ματώνουν πια τα πόδια. Δεν κυνηγάω κανέναν κύκνο. Δε γουστάρω το χειροκρότημα στο τέλος. Το ακούω χωρίς να υπάρχει. Το βιώνω μέσα από εμένα. Το ευχαριστιέμαι.
Η σιγουριά στο χορό είναι η σιγουριά της ψυχής. Κι εμένα η ψυχή δεν είναι πια τζογαδόρισσα. Δεν παίζει στοιχήματα. Δεν την αφήνω πια. Ρισκάρει αλλά δεν ρισκάρει στο τυχαίο. Ρισκάρει μόνο όπου αγαπά.»

Ballet 17/06/2012
Thank you Black Ballerina

Advertisements