Κι ας μη μου χεις χαρίσει ποτέ ένα χάδι ως τώρα…

Λίγο πριν κουμπώσει το νέο μας τσίρκο, βάλει σαλιάρες και κρατήσει χρυσά πιρούνια, δέσει καλά τα σκοινάκια του σε χέρια και πόδια, το σώμα…η καρδιά μουδιάζουν. Με πειράζει. Με ενοχλεί. Με στεναχωρεί.. Κυρίως με βουρκώνει. Αν δε σε βουρκώνει έχεις γίνει ίδιος. Με ποιους? Εσύ ξέρεις…

Με κάνει να δακρύζω..φιλαράκι μου όταν μέσα σε λίγες ώρες τρία ατομα με κρητικο αίμα..άφησαν τις ζωές τους. Νέα άτομα που έφτασαν στο όριο και ένας 70χρονος που μαθαίνει οτι απλά…ενοχλεί η παρουσία του. Και να σου το κλάμα. Ενοχλούν με την παρουσία τους…οι άνω των 60…όσοι κόπιασαν..όσοι στερήθηκαν…οσοι ήταν εκεί στην οποιαδήποτε τρέλλα της χώρας..Ενοχλούν…δεν έχεις τι να τους κάνεις.  Ενοχλούν στα νοσοκομεία…και δε τους δίνουν σημασία..άλλοι τους αντιμετωπίζουν ως τελειωμένους αδιάφοροι μαζί τους και άλλοι τους φορτώνουν με ο,τι αντιβίωση έχουν για να σκάσουν…από τους πόνους της ηλικίας κλπ. Ενοχλούν και στα φαρμακεία οι καημένοι που ζητάνε φάρμακα που θέλουν να τα πληρώσει ο γ$@#$  ΕΟΠΥΥ και οχι από την άδεια τους τσέπη της πενιχρής σύνταξης που συνήθως συντηρεί και γιους και κόρες που απολύθηκαν..εγγόνια κλπ.. Εδώ ενοχλούν και οι 45αρηδες..οι 55ρηδες…ηλικία που δε μπορείς να της βρεις δουλεια..ηλικία που δε συμφέρει οικονομικά…οι άνθρωποι αυτοί που είναι δραστήριοι..με στόχους ώριμους..με μυαλό ώριμο…μπορούν μόνο να μενουν απολυμένοι με δάνεια για ένα σπίτι που πάλεψαν να φτιάξουν για τις νέες τους οικογένειες που κατα μέσο όρο έχουν 2 παιδιά στο δημοτικό…

Ασφυξία. Και το τσίρκο ετοιμάζεται. Σε λίγο ο ρόλος του κλόουν θα είναι έτοιμος. Να μας κάνει να χαρούμε και να ζήσουμε μαζί την ψευδαίσθηση οι αφελείς έστω…και σε λίγο καιρό να φανεί το καλοστημένο σεναριάκι που θα μας κάνει φτωχοτερους των φτωχοτερων που θα αυξήσει πολύ παραπάνω αυτές τις αυτοκτονίες…

Λυπάμαι για τη χώρα που ζω και δε μπορώ να νιώσω όπως ένιωθα κάποτε το αγαπημένο άσμα του Πορτοκάλογλου που έλεγε «Από πείσμα και τρέλλα θα ζω σε τούτη τη χώρα, ώσπου να βρω νερό..γιατί ανήκω εδω..»…γιατί πείσμα έχω..αλλά δεν οδηγεί πουθενά…τζάμπα τις μούτζες μου…τρέλλα αρκετή αλλά τα τρελοκομεία γέμισαν πολλούς και δε χωράμε…νερό θα βρω όπως βρήκαμε πετρέλαιο…και δεν ανήκω εδώ… Αποκλείεται. Ανήκουν οι αχόρταγοι αλλοδαποί που αποφάσισαν να στήσουν το τσαντίρι τους εδώ σε εμάς…και να ορίζουν  εκείνοι τι μέλλει γεννέσθαι…τη μονιμη ερώτηση που ακούω από άτομα οποιασδήποτε ηλικίας..

πιο πολύ συμπάσχω με τον  Σεφέρη….και ναι όπου κι αν ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει…και προσωπικά δηλώνω τσαντισμένη με πολλά χωριά της Ελλάδος..αυτόν τον καιρό… και μουδιασμένη που ένα νησί που θέλησε να πει κάτι άλλο…άρχισε τις πρώτες αυτοκτονίες.. Νησί…που αγαπάει τη ζωή…που χρόνια τώρα δείχνει οτι ξέρει να ζει..να γελάει και να περνάει όμορφα… Αλοίμονο…αν βλέπεις τέτοια κρούσματα στο χρυσό νησί που τα «έχει όλα» …τι θα δεις σε λίγο καιρό παντού…εσύ που ακόμα κουνάς τις γαλαζοπράσινες σημαίες σου με τη χαρά ενός απόλυτου – συγγνώμη – μαλάκα!

αυτα .-

Advertisements