Καλό μήνα…

2 καφέδες, 2 αναψυκτικά, 2 ξαπλώστρες…μια μικρή θέση στο πνίξιμο μιας αττικής γωνιάς που κρατά τη γαλάζια τη σημαία με τη βούλα….και βάλε και τη βενζίνη…κίνηση και ήλιος και παιδιά που γκρινιάζουν..γκρινιάζεις και εσύ που το πορτοφόλι δε φτάνει για την επόμενη Κυριακή να ξαναβουτήξεις ή να χορτάσεις το καφέ σου στην ξαπλώστρα..

Το εξοχικό του φίλου…σε οποιαδήποτε γωνιά ένας μικρός Παράδεισος. Κάποτε το έφτυνες για Σαντορίνες και λοιπά νησιά με τρελλά πάρτυ..απίστευτες παραλίες..με τις ξενοδοχειάρες σου…και τη θέα στη θάλασσα…και τις μπουρνουζέ τις παντοφλίτσες στο μπάνιο. Τώρα το Κιάτο..η Κόρινθος..ο Ωρωπός μαγικές τοποθεσίες… και ποιες ταβέρνες…μια χαρά τα σουβλάκια και οι τυρόπιτες και τα σπιτικά σαντουιτσάκια. Και κρασιά πολυτελείας..και αφρώδη και ημίγλυκα και digestive…τώρα ας είναι digestive το στομαχάκι σου…ας μπορεί να κάνει χώνεψη και είσαι οκ..

και εκείνα τα διακοποδάνεια..μπα..κάτι ευκαιρίες που χαζεύεις σε κάτι site και αυτές αν τις βάλεις κάτω…συν εκείνο συν το άλλο συν το παράλλο..πάλι ακριβές γίνονται…Πορτοφόλι άδειο…η φορολογική δήλωση τσούζει…βάλε τα τρέχοντα έξοδα..Μείωσες κινητά..μείωσες ψώνια..ε όχι και κρέας κάθε βδομάδα…χορταρικά..σαλάτες που είναι και διαίτης..ψωμί για στούμπωμα…οι κλασσικές σου πατάτες…και λοιπά και λοιπά..

Μα πρόβλημα? Ποιο πρόβλημα? ολοι σωπάσανε..ήσυχοι…διακοπές λέμε…κλείνεις και την τιβί γίνανε τώρα εκλογές..τι να δεις..χάνεις και τις αυτοκτονίες που νομίζεις οτι σταμάτησαν…Δε βλέπεις και τη χρυσή αυγή να ανοίγει κοινωνικά παντοπωλεία…και ηρεμείς… Το μόνο που σε νοιάζει είναι λίγες μέρες να ξεχαστείς..όπου…βάφτισες και τις νέες σου διακοπές…μια ευκαιρία να στεριώσεις τις σχέσεις με φίλους που  σνόμπαρες..ή με συγγενείς που ξίνιζες τα μούτρα σου…αλλά τώρα το χωριό σου μοναδική ευκαιρία χαλάρωσης…και τέλος.

Ιούλης. Διακοπομήνας. Ομορφος μήνας. Είχε πάντα την αίγλη..μέσα καλοκαιριού..δε νιώθεις οτι μόλις ήρθε…δε νιώθεις οτι θα φύγει. Είναι εκεί με τις θάλασσές του..με τα αντηλιακά του..με το χταποδάκι..την ξαπλώστρα τη ρέγγε μουσική και τους φίλους να ξημερώνουν στην παραλία… Αλλά το όνειρο σταματά και ξυπνάς ιδρωμένος που λέει και ο Νικόλας..ο αγαπημένος.. και βρίσκεσαι σε ένα γραφείο που πρέπει απαραιτήτως να δείξεις σούπερ απαραίτητος…που υπέγραψες τις μειώσεις σου …αν δεν υπέγραψες κάποιο άλλο πιο τελεσίδικο χαρτί…πάνω απο λογαριασμούς που τρέχουν…και να σου οι εφιάλτες…να σου η θολούρα…αντιο ανεμελιά…

Δεν ξέρω τι να σου πω. Σε θεωρώ και λίγο ένοχο. Αλλά από την άλλη ίσως και να σου μοιάζω. Δεν ξέρω αν πρέπει να σου πω καλό μήνα..άντε βρε καλές διακοπές..και τριαλαρί τριαλαρό…και να δούμε λίγο θάλασσα να γεμίσουμε αλάτι και ιώδιο..ή να σε πιάσω να χορέψουμε κανα χορό του Ζαλόγγου… Από την άλλη έχει χάζι το όλο σκηνικό…τι θα γίνει αύριο…μεθαύριο…τι το ένα τι το άλλο…

Το σπίτι κουνιέται από τον αέρα σήμερα. Μια μανία να σηκώσει ο,τι υπάρχει και δεν υπάρχει. Κάθε μέρα κάτι έχει μετακιηθεί στη γειτονιά ή έχει σπάσει. Ιούλης. Αυτό ακριβώς..κατι μετακινείται…κάτι έχει σπάσει..κάτι θα μετακινηθεί…κάτι θα σπάσει…και εσύ? Τι λες? Θα μετακινηθείς….θα σπάσεις?  Ποιο το καλοκαιρινό σου κοκτέιλ…στο μπαράκι που δε θα πας φέτος?   Με ένα μπλουμ στην μπανιέρα σε ικετεύω τουλάχιστον να μην προστεθείς σε καμία σειρά αυτοκτονιών… Ας πνίξουμε τους άλλους…ας τους πετάξουμε το αλατάκι της θάλασσας όπως κάναν κάτι γυναίκες σε χωριά….που πετάγαν το αλάτι πίσω από τους ανεπιθύμητους…για να φύγουν μια ώρα αρχύτερα…γιατι όχι?

Advertisements