Μαγκιά σου!

Βράδυ Παρασκευής στο μετρό..γυρισμός από ένα όμορφο βραδάκι ταρατσένιο με μουσικούλα και κουβεντουλα και πειραγμένα ποτάκια..με γέλια και ομορφιά καλοκαιριού… στριμωγμένες φωνές στα βαγόνια εκείνων που ξενυχτάνε ή θα ξενυχτήσουν κι άλλο…και να σου εκεί ανάμεσα στο πλήθος ο ήρωας της ιστορίας. Κάθεται απέναντί μου. Τι ώρα είναι ρωτά.Να προλάβω λέει ..να πάω στον Ερυθρό πονάω. Σηκώνει τη μπλούζα του..γάζες από ράμματα..Μιλάει με σπαστά ελληνικά. Είμαι Αλβανός λέει. Και θέλω να βγάλω τα ράμματα. Πριν λίγες μέρες μου κάναν 8 ώρες χειρουργείο…

Από πίσω του οι κοριτσούδες και τα αγοράκια κάνουν φασαρία. Δεν αντέχει. Πιάνει το ένα από αυτα..Σωπάστε βρε παιδιά..είμαι από εγχείριση..βρεεεεεε..γίδιααα…φωνάζει. Τα ψιλο προσβάλλει.. Γυρίζει και λέει.. Ελληνες..έναν Παπαδόπουλο θέλανε..και εμείς εκει στην Αλβανία ένα Χότζα…άκου με που σου λέω.. κοίτα τους όλους..! Πού πάνε? πες μου πού πάνε..όλοι αυτοί..απορεί.. Εγώ είμαι Αλβανός…μου λεει…ένας χαζός..

Ο χαζός ήρωας θα σηκωθεί..όταν δει στο πλήθος μία ηλικιωμένη κυρία. Της φωνάζει. Ελα κάτσε. Κάθεται η κυρία..με το πεντάγλυκο βλέμμα. Τον ακούει.  Τα κορίτσια θέλουνε ένα γαμπρό η μάνα θέλει 2. Και νατη πάλι η Ελλάδα που θέλει Παπαδόπουλο και η Αλβανία του Χότζα. Απορεί..κοιτάζει γύρω.. Ε…κατσίκιααααααα φωνάζει…σωπάστε! Πονάω!

Ενα παιδί..από την παρέα..του μιλάει. Ενα αγόρι γελαστό. Δε σου κάνω εγώ φασαρία του λέει και γελάει. Από πού είσαι? Αλβανός του λέει. Ωραίος του απαντάει ο άλλος. Τον ξέρεις τον τάδε; Δεν κατάφερα να ακούσω και ο ήρωας λέει ναι. Το αγόρι του λέει θείος. Τι έχεις? του λέει. Εγχειρίστηκα του λέει 8 ώρες..τώρα πάω να βγάλω τα ράμματα.. Ασε..και του κουνάει το χέρι..Στην επόμενη στάση το αγόρι θα φύγει. Ο ήρωας θα γυρίσει και πάλι προς το μέρος μας.  Καλό παιδί..θα τον δείξει από μακριά. Καλά παιδιά μωρε είναι και κουνάει το χέρι..

Με απλές αλήθειες..κάποια στιγμή θα πει για την οικογένειά του..Παιδιά μορφωμένα..γιατροί..με πτυχία..και εκείνος να ξαναλέει..εγώ χαζός..εγώ Αλβανός.  Κάτι μέσα μου τον συμπαθεί πολύ. Στην αρχή μου φάνηκε ενοχλητικός. Μετά όχι και τόσο. Μέχρι να μας χαιρετήσει..αντιλαμβάνομαι οτι εδώ που ήρθε για κάτι καλύτερο έφαγε τα μούτρα του..Απογοητευμένος διπλά. Από τη χώρα του αλλά και από τη χώρα με ένα καλύτερο αύριο από τη δική του.. Διπλή ήττα. Μην κοιτάς εμάς. Εμείς δεν έχουμε καν καταλάβει την πρώτη του απογοήτευση ακόμα. Σταδιακά θα το καταφέρουμε…είμαστε πιο χαζοί..ρε φίλε..Ελληνες..Ελληνάρες βασικά..

Φεύγει.  Μένουμε εμείς και η κυρία. Ξαναλέμε τις ατάκες του. Η κυρία..η μεγάλη…η ηλικιωμένη..με τις γλυκές ρυτίδες..έχει μια τόσο ωραία χροιά η φωνή της..τόση ώρα δεν είχε μιλήσει.. Γυρίζει και μας λέει

» Κι όμως..έλεγε τόσες αλήθειες….τον ακούσατε ε? Δεν ήταν και τόσο ενοχλητικός. Και να σας πω και κάτι? Μέσα σε όλους εδώ μέσα εκείνος με είδε και είχε τη φιλοτιμία να σηκωθεί. Και όταν άκουσα οτι είναι από εγχείριση..ντράπηκα..που κάθισα..και τον σήκωσα..αλήθεια ντράπηκα…» είπε  χαμογελαστή..

Αχ…αχ…σου λέω…ρατσιστή της δεκάρας. Αχ…εσύ που χαζοχαιρόσουν στο διπλανό κάθισμα και κουνούσες το χέρι για εκείνον. Εσύ που ζεις στον κόσμο σου και δε βλέπεις..πού πάμε..πού έχουμε βρεθεί… Εσύ που τον δείχνεις τον..»χαζό» …εσύ ο έξυπνος…ο φοβερός…εσύ που τριγυρνάς το κορμί σου από εδώ κι απο εκεί..το μεθάς και το τριγυρίζεις βολεμένος μες στην ασφάλειά σου…εσύ που δεν το πιάνεις το φρασάκι του …η Ελλάδα θέλει έναν Παπαδόπουλο και η Αλβανία ένα Χότζα..είσαι στην κοσμάρα σου..λες οτι ξέρεις..αλλά δε θες να δεις…λες οτι πολεμάς..οτι τσαντίζεσαι..αλλά αρκεί ένα κοκτέιλ και λίγο φλερτάκι και λίγο καλοκαιράκι..για να ξεχάσεις..την αλήθεια..να ξεχάσεις ποιος είσαι…ποιους έχεις γύρω σου..πού βαδίζεις..τι πρέπει να κυνηγήσεις και τι όχι…Βολεμένε Ελληνάρα..δε σε χώνεψα ποτέ μου…ποτέ όμως.. Μια γεύση αηδίας μόνο.. Το πα και λίγο πριν στο φίλο..απορώ με εκείνους που ακόμα τρέχουν από το ένα γκουρμέ στο άλλο γκουρμέ εστιατόριο..ξέρουν τι άνοιξε και πότε..τι πιάτα έχει..σκορπάνε 40…50..60 ευρώ και βάλε τη βραδιά..Απορώ…ρε γαμώτο…απορώ…

δεν είσαι χαζός ρε φίλε…εσύ εκει μέσα σους πολλούς…που περιμένεις στις ουρές των νοσοκομείων μας..που έμπλεξες…δεν είσαι… Περήφανος να σαι για την πάρτη σου. Δουλεύεις σαν το σκυλί..ξέρεις τι σου γίνεται και δε λύγισες ποτέ.. Μαγκιά σου!

 

Advertisements