Happy End!

[…] Θα περπατήσεις ένα τεράστιο δρόμο με δέντρα και λουλούδια. Θα περάσεις τη λίμνη με τους πράσινους βατράχους που χοροπηδάνε στα νερά και θα συναντησεις στο τελευταίο δέντρο τη σοφή κουκουβάγια να σου  πει ποιο δρόμο θα ακολουθήσεις στο σταυροδρόμι που θα  βρεις. Να την καλοπιάσεις όσο μπορείς και να μην της πεις ψέμματα. Τα σιχαίνεται. Να περπατήσεις στο δρόμο που θα σου πει σκυφτός και να μη γυρίσεις πίσω. Να συνεχίσεις με γρήγορα βήματα και στο κάλεσμα της ίδιας κουκουβάγιας να γυρίσεις πίσω εσύ να κάνεις πως δεν ακούς και να φύγεις γιατί σου στήνει παγίδα για να σε δοκιμάσει για την αντοχή σου..        ήπιε μια γουλιά νερό και σταμάτησε να λέει την ιστορία…

–  Και μετά; Τι έγινε μετά; Γιατί σταμάτησες;
–  Δεν ξέρω.. ώρα σου δεν είναι να κοιμηθείς;
–  Οχι ακόμα άλλο λίγο..είπε και χασμουρήθηκε..
–  Ναι με έπεισες..του είπε τον σκέπασε και του έκλεισε το φως
–  Θα μου πεις τη συνέχεια αύριο; είπε σχεδόν κοιμισμένος
–  Ναι θα στην πω αύριο..και προχώρησε προς το σαλόνι

Πήρε ένα μολύβι και χαρτί …και έγραψε από την αρχή την ιστορία να μην την ξεχάσει. Οταν έφτασε στο ίδιο σημείο..σταμάτησε να γράφει.  Δεν της αρέσει.  Η σοφή κουκουβάγια η εμπιστεύσιμη είναι πονηρή…δε θέλει ψέμματα αλλά θα πει ψέμματα. Τι την έπιασε;  Ακους εκεί ιστορία. Με ψεύτες…που το παίζουν αληθινοί…και σε περιμένουν στην επόμενη γωνιά. Το κινητό χτυπάει. Μήνυμα. Αρνείται να το δει. Σαν την ιστορία της κι αυτό. Ψεύτικο. Κουκουβάγιες που δείχνουν το δρόμο. Που θα σταθούν εκεί στο σταυροδρόμι. Δήθεν συμβουλάτορες και στο επόμενο βήμα θα σε φωνάξουν να γυρίσεις πίσω..να ξεγελαστείς να κοιτάξεις..και να χάσεις το δρομο σου. Και αν τελικά δε σε συμβούλεψαν να πας στο σωστό δρόμο; Τι θα του πει αύριο; Να πάει που ο ήρωάς τους; Να δει τι; Να βγει κανένα αθώο ελάφι την τελευταία στιγμή να το ακολουθήσει στον αντίθετο δρόμο ;  Οχι όχι..ένας γυπαετός δίκαιος να σκύψει να αποτελειώσει την κουκουβάγια και μετά τι θα του πει; Λυπάμαι αλλά το παραμύθι μας τελείωσε;

Για κοίτα πώς γίναμε..έκανε ιδρωμένη. Αν μου ζήταγες πριν λίγο καιρό να στο πω το στόρυ δε θα πήγαινε έτσι. Εκανα τους ήρωές μου ψεύτες..υποκριτές..επικίνδυνους..θέλω ο ήρωάς μου να γυρίσει το κεφάλι..και η κουκουβάγια να του πει Εχασες..έχασες…και να τρέξει κατά πάνω της να την ξεπουπουλιάσει.. Ωραία …ωραία…έκανες το παραμύθι θρίλερ..εύγε..να δω αν θα του δίνεις λεξοτανίλ αντί για γάλα!  Κάτι δεν πάει καλά. Τα παραμύθια λάσπωσαν. Η ιστορία δε θέλει happy end…είναι και αυτή η ζωή μες στη ζέστη..και στους λογαριασμούς..και γεμάτη από ψέματα….φαμφαρώδη ψέμματα και των πολλών αλλά και των λίγων…Κυρίως των λίγων..είναι αυτά που πονάνε..Των πολλών τα ξέρες..

Σηκώνεται και τριγυρίζει στο χώρο. Μέχρι που βρίσκει ένα απο τα παραμύθια του στο γραφείο. Τα τρία γουρουνάκια. Γελάει. Κάτι μέσα της γίνεται απλό..

[…] άρχισε να περπατά στο δάσος…έφτασε κοντά στην κουκουβάγια …της μίλησε γλυκά και εκείνη του έδειξε το δρόμο.. όταν έφτασε στο σταυροδρόμι…η κουκουβάγια του φώναξε να γυρίσει πίσω….Γύρνα πίσωωωω γύρνα πίσωωωω…έκανε με σοβαρότητα μεγάλη..Εκείνος δεν άντεχε…είχε αρχίσει να την πιστεύει..Εκανε να γυρίσει..ώσπου μια νεράιδα του δάσους..του έκλεισε τα αυτιά και τον γύρισε και πάλι στο δρόμο του. Εκείνος περπάτησε μαζί της σιωπηλά..και μαγεμένος. Οταν έφτασε στο παλάτι της πριγκίπισσας…η νεράιδα σταμάτησε..και του ψιθύρισε στο αυτί.. «Οταν παίρνεις απόφαση για ένα δρομο..να μην πισωγυρίζεις και να μη δέχεσαι κανέναν να σε γυρίζει πίσω..Είμαστε οι αποφάσεις μας. Και οι επιλογές μας. Αν κάποιος σε βοηθά να προχωρήσεις και μετά σε τραβάει πίσω..τότε είναι εχθρός και όχι φίλος. Αν κραυγάζει πως είναι σοφός και αληθινός..συνήθως είναι χαζός και ψεύτικος. Η σοφία γεννιέται στην απλότητα και στη χαρά. Στα αληθινά λόγια. Τράβα μπροστά σου και μπες νικητής στο παλάτι. Εφτασες! Και το οφείλεις σε σένα»  […]

Σταμάτησε να γράφει. Δε χρειαζόταν. Αυριο της έμενε μόνο το πάρτυ στο παλάτι. Το λύσιμο από τα ξόρκια. Το ζήσανε αυτοί καλά και εμείς ακόμα καλύτερα. Βγάζει ξανά το κινητό. Σβήνει το μήνυμα. Σβήνει και την επαφή. Είμαι η απόφασή μου. Τέλος.

 

 

Advertisements