Σήμερα είμαστε καλά!


Στην πόλη αυτή ζούνε δυνατοί άνθρωποι. Ανθρωποι που τους βλέπεις να περπατάνε χαρούμενοι..να κάνουνε πλάκα.. Ανθρωποι που τους βλέπεις να μιλάνε δυνατά να πίνουν..να τρώνε παγωτό ή ένα σουβλάκι στο χέρι. Τους βλέπεις και τους χαίρεσαι.. Ζούνε όμορφα..δημιουργούν..διαλέγουν ομορφα κρασιά..επιλέγουν ένα ωραίο ταβερνάκι..πετάνε νερά με λάστιχα ο ένας στον άλλον..μοιράζονται στιγμές λόγια…αγκαλιές και ζωές…ιστορίες από το χωριό ..ιστορίες από κάθε ηλικία. Κάτω απο την Ακρόπολη..ανακατεμένοι με τους τουρίστες τους λιγοστούς ζούνε σε ρυθμούς που δεν αγαπάνε αλλά μάθανε να έχουνε.. Λένε το γεια και το αντίο γρήγορα..λένε το έχω να σου πω στα γρήγορα..απαντάνε ένα καλά στο τι νέα..και στο τι κάνεις..

Εσύ που τους βλέπεις να φωτίζουν όταν περνάνε μπροστά σου και γυαλίζουν στα μάτια σου….δεν ξέρεις τι κουβαλάνε πίσω από τα φωτεινά τους μάτια. Δε γνωρίζεις τις επιλογές τους ….τις γεμάτες δύναμη επιλογές τους…δεν ξέρεις τι τσαμπουκά έχουν στη ζωή..τι στραπάτσα έχουνε φάει…τι αναποδιές..Δεν ξέρεις τι φοβούνται πριν κοιμηθούν…πόσες στροφές κάνει το ιδρωμένο σεντόνι τους πριν τους πάρει ο ύπνος..δεν ξέρεις τι τους κάνει να κλάινε μέσα στο σκοτάδι….και πόσα άλλα

όμορφοι άνθρωποι..τριγύρω σου..με την ασχήμια της λύπης καλά κρυμμένη…με τον τρόμο..πακεταρισμένο στη πίσω κολότσεπή…ίσως και να μάθανε να ζούνε καλύτερα από εσένα. Δεν αποφάσισαν να κλείσουν την πόρτα πουθενά…δεν κρύφτηκαν…δεν είπανε ΔΕ μπορώ…δεν είπανε ένα ΝΑ ΠΑΡΕΙ…δεν έχω λύση..δεν είπανε ..αφού δε μπορεί να γίνει έτσι δε θα γίνει καθόλου…

βαθιά συγκινημένη απόψε για κάτι που δε μπορώ να σου μοιραστώ..αλλά χαράχτηκε σαν γραμμή στριφογυριστή στην καρδιά μου..για εκείνους που ζούνε με δύναμη…για εκείνους που στο μαχαίρι της ζωής δε φοβούνται καμιά λαβωματιά..ή που αν τη φοβούνται…δεν της το δείχνουν ποτέ…αλλά γελάνε δυνατά..για να τη τρομάξουν όταν κάνει τις επιθέσεις της..

Στο διάολο δουλειές…λεφτά..επιτυχίες…καλοζωία..ταξίδια..και λοιπές αηδίες. Ακούς? Αρκεί να ακούς την ανάσα του άλλου και να λες..και σήμερα είμαστε καλά!

 

Advertisements