Το σημαντικό γεγονός…

Το άρωμα της ζωής είναι αυτό που δίνουμε εμείς στην καθημερινότητά μας…είναι αυτές οι πινελιές σε μια απλή ζωγραφιά..ίσως οι μουτζούρες που κάνει ένα παιδί…και ναι τον θυμήθηκα τον μπαγασάκο μου τον ανιψιό μου…τι είναι αυτο τον ρώταγα..σε μια απλή μουτζούρα και έλεγε έκανα έναν ήλιο…εκείνο τι είναι…σπίτι έλεγε..εκείνο…σύννεφα…πουλιά…και κάποια στιγμή του δείχνω άλλη μία μουτζούρα από το σωρό και του λέω..και αυτό τι είναι…και με παιχνιδιάρικο ύφος μου λέει…μουτζούρα..!!! Αν εκείνο μπορεί να ξεχωρίζει μέσα στις μουτζούρες σχήματα…σχέδια χρώματα…αν εκείνο τις μουτζούρες του μπορεί και τις βλέπει ζωντανές..και με χρώματα…αν η ώρα που ζωγραφίζει έχει μαγεία…τότε εμείς που μεγαλώσαμε κάπου κρύψαμε αυτή τη φαντασία..αυτή τη δημιουργικότητα…αυτή τη φοβερή ικανότητα που μας κάνει να δούμε έναν Παράδεισο σε μία κόλαση…αυτή την ικανότητα που σε μια καθημερινότητα μπορούν να ξεπηδάνε μπαλόνια ευτυχίας πολύχρωμα σε ένα σπίτι….από ένα όμορφο Κυριακάτικο πρωινό…από μάχη με νεροπόλεμο ανάμεσα στα δωμάτια…από χαχανητά για κάτι που έσπασε..που διαλύθηκε…από μία πιεστική δουλειά…

Είμαστε εμείς που θα κάνουμε την ανατροπή στην καθημερινότητα και όχι η καθημερινότητα σε εμάς για να ευτυχήσουμε..και να ζήσουμε ΟΜΟΡΦΑ. Και όχι η ζωή δεν είναι όμορφη πάντα..δεν έχω μαστουρώσει μην ανησυχείς!!…είναι γεμάτη απο αναποδιές..και από λύπες..και αναπάντεχα γεγονότα που αφήνουν σημάδια στο σώμα και στην καρδιά για πάντα. Είναι όμως και τόσα άλλα..είναι στιγμές απλές..που είτε θα τις αρπάξεις και θα πεις..εγώ δε βλέπω καμία μουτζούρα…βλέπω έναν ήλιο..ένα σπίτι…χαμογελαστούς ανθρώπους και μυρωδάτα λουλούδια..είτε θα τις βλέπεις πάντα απλές μουτζούρες…. Είσαι εσύ που θα γελάσεις στη δουλειά σου..κι ας είναι βαρετή…που θα βρεις τρόπους να περάσεις καλά..που θα βρεις τον τρόπο να δημιουργήσεις παρά τις αηδίες…είσαι εσύ που όταν γυρίσεις σπίτι θα αφήσεις απέξω τα νεύρα…την απογοήτευση..τη ζέστη της ημέρας που σε ίδρωσε και τσαντίστηκες ή την αγενή κυριούλα που σε έσπρωχνε στο λεωφορείο… Είσαι εσύ που θα δώσεις ζωή στην καθημερινότητά σου..που δε θα σε νοιάξει ένα άταχτο σπίτι..ή μία στοίβα από δουλειές που δεν έχουνε γίνει ακόμα…και είσαι εσύ που θα κλείσεις την πόρτα δυνατά και θα πάρεις την παρέα σου για μία βόλτα..

Είσαι εσύ που δε θα περιμένεις το θαύμα για να ζήσεις. Που δε θα περιμένεις να στρώσει κάτι που δεν σου πήγε καλά για να περάσεις τώρα καλά. Είσαι εσύ που θα πεις οκ..μου ρθε αυτή η κεραμίδα..με πόνεσε με διέλυσε…αλλά να..σηκώνω το χέρι ψηλά και λέω..αντίο πόνε..και σε βαρέθηκα γιατί εγώ θα ζήσω..έτσι όπως είναι τα πράγματα και να δεις που θα πάνε και ακόμα καλύτερα από όσο νομίζεις.

Το άρωμα λοιπόν…τα χρώματα της ζωής είναι σαν το καλό φόρεμα που έχουμε στην ντουλάπα ή το καλό κουστούμι που το φυλάμε στο ντουλάπι για όοοοοοοταν…για μιααααα καλή στιγμή….ιδιαίτερη..σαν το κρασί το καλό που κάποιοι λένε θα το ανοίξουμε σε εκείνο το φοβερό γεγονός…και πόσα άλλα αφήνουμε για όταν…!! Κάνε λοιπόν το ανατροπάκι σου και θα μαι εδώ να σε πάρω αγκαλιά με τα λόγια..την ψυχή μου…και θα σου πω και μπράβο…Βάλε το καλό σου το ρούχο..και κάτσε στο πάτωμα…πάρε και το ακριβό σου κρασάκι και πιες το στην υγειά σου …Το σημαντικό γεγονός που περιμένεις για να ζήσεις ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ!

Τέλος.

Advertisements