Είμαστε Κρητικοί γιατί…

πριν κάποιο καιρό…είχα αναρτήσει ένα άρθρο που προσωπικά με εκφράζει. Οχι εδώ.. Φέτος πιστεύω οτι του αξίζει μια θέση εδώ..γιατί είναι η ταυτότητά μου.  Γιατί είναι η ταυτότητα του νησιού μου. Με το βίντεο που μου έστειλε χτες ένας φίλος και με έκανε λίγο να ξεχαστώ από το άτιμο θλασάκι της μέσης..ξαναθυμήθηκα τι είναι να κινείσαι απο τις φήμες και τις εικόνες των άλλων..εκείνων που δεν έχουνε δει ένα μέρος…αλλά τους έχουνε πείσει οι άλλοι οτι έτσι είναι..εκείνων που τρώνε ο,τι ακούσουν..ο,τι τους πλασάρουν… Εχω ακούσει πολλούς ηλίθιους να γειώνουν το νησί μου. Είτε γιατί δε κουνάνε το ποδαράκι τους να το γνωρίσουν..μιας και τους πέφτει βαρύ να οδηγήσουν λίγο παραπάνω…(συγγνώμη κιόλας που η Κρήτη είναι το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδος και το 5ο της Μεσογείου…τι να πω συγγνώμη …που έχει απίστευτα μέρη να ανακαλύψεις..αλλά δεν ειναι  Mall  να τα έχει όλα μαζί στο πακετάκι που μάθανε οι περισσότεροι…βολεψοτουρίστες…!!) είτε γιατί απλά..άκουσαν από άλλους οτι δεν αξίζει… Δε μιλάω για τους μή Ελληνες…εκεί πέφτει δυστυχώς και η κατηγορία του παραπάνω βίντεο…και είμαστε άξιοι της μοίρας μας….(μπράβο πάντως που επιτέλους είδαμε και ένα διαφημιστικό για ελληνικό νησί που λέει κάτι…μιλάει λίγο..έστω και ελαφρά…)

Μαζεύομαι και μοιράζομαι..τον προσωπικό μου ύμνο…το γιατί είμαστε Κρητικοί.. και γιατί αγαπάμε αυτο το νησί..και κοιτάζω ψηλά στον ουρανό…σε κάποιον απο τους λίγους που μου έμαθε να νιώθω Κρητικιά με μεγάλη περηφάνια…

«Το να’σαι Κρητικός δε σημαίνει οτι έχεις ένα επίθετο που τελειώνει σε -ακης. Εξάλλου αυτο το έβαλαν κάποιοι για να μας υποβιβάσουν! Ουτε σημαίνει οτι έχεις ένα σπιτι δίπλα στη θάλασσα ή κοντά στο Ψηλορείτη. Ούτε οτι μιλάς με το Κκκκαι και το ήντα.

Κρητικός σημαίνει να αγαπάς το τόπο σου, να πατείς στο χώμα και να βγαίνουν ρίζες απο το σώμα σου να τρυπώνουν βαθειά. Η αγάπη για την Κρήτη πηγάζει απο την αγάπη που νιώθεις πλαι σε εκείνους που σε κάνουν να νιώθεις και να είσαι οικογένεια. Εχω στο συρτάρι μου δαντέλες απο μια θεία που λείπει, στο πορτοφόλι τον παππού που δε γνώρισα να καβαλάει το άλογο με περηφάνια. Περηφάνια απο αυτή που τον έκανε να ανέβει στην Ηπειρο και να γυρίσει νικητής για να μπορώ να σπουδάζω στα Γιάννενα…χρονια αργότερα. Εχω στο αμάξι μουσική απο το Ψαρονικολή και στη μνήμη του ραδιοφώνου το Κρήτη FM για τις δύσκολες ώρες… Κρητικός ειναι αυτός που με το άκουσμα της λύρας ή του λαούτου απλά κοκκαλώνει…παγώνει το χρονο και ταξιδεύει.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα δίπλα σε ανθρώπους που μάθανε να είναι κοντά ο ένας στον άλλον σε όλα τα δύσκολα. Δεν ειναι λοιπον ούτε η θάλασσα..ούτε το βουνο..ούτε ο αέρας..ούτε οι ελιές..ούτε τα αμπέλια ούτε τα κρι κρι που μας ακουτε φανατισμένους..τοπικιστές…μη σας γελάσει κανείς…

Δεν ειναι ούτε το θυμάρι..ούτε το αρισμαρί…ούτε η τσικουδιά μας. Δεν είναι ούτε τα φαράγγια..ούτε τα Λευκά Ορη..ουτε ο Μινωικος πολιτισμος.

Είναι το δάκρυι του θείου που αποχαιρετά οταν ξεπροβοδίζει, είναι οι βεγγέρες στην αυλή με τη μυρωδιά του βασιλικού και τα γέλια που κάνουν ηχώ…Είναι η αγκαλιά στον ερχομο…και η μυρωδιά του καλωσορίσματος…Είναι τα παρεάκια μας…και το κρασί που ενώνει…Είναι η διάθεση να μην είναι κανείς του μονος…αλλα να προτιμά το μαζί…

Αυτό μας κάνει διαφορετικούς…Μια μυστική ένωση. Μια κρυφή -πάντα χαμογελαστή – συνομωσία ενάντια στο χρονο και στην αποσταση και στα προβλήματά μας. Ενα «ώρα καλή»  και ένα «κέρασέ ντους όλους μια τσικουδιά»…

Η Κρήτη ειναι στο αίμα μας. Στο κέρασμα μας. Στο χαμογελό μας. Στους χτύπους της καρδιάς μας. Στο καλώς όρισες και στο αντίο.

δηλωνω περήφανη και τυχερή.»

Advertisements