Ο ήλιος ο ηλιάτορας…

Λένε για τη Σαντορίνη….για τα φοβερά της ηλιοβασιλέματα…λένε για την Οία..για την όμορφη καλντέρα..για την απαλή μουσική σαν δύει ο ήλιος ο βιγλάτορας.  Λένε…διαφημίζουν..και τρέχουν οι φωτογραφικές μηχανές…και τρέχουν όλοι οι τουρίστες..και τρέχουν τα ερωτευμένα..και πιάνονται χεράκι χεράκι και λένε λόγια αγάπης παντοτινής..και αγκαλιάζονται στη θέα του ήλιου που πέφτει στη θάλασσα….και να σου το χειροκρότημα…και να σου τα κλικ κλικ κλικ…με ρυθμό καλοκαιρινών κουνουπιών..

κι αν νομίζεις οτι σνομπάρω..στη Σαντορίνη και πήγα και πέρασα πολύ όμορφα…Και πήγα με φωτογραφική μηχανή..και έκανα τα κλικς μου στο ηλιοβασίλεμα..Και δε θα ξεχάσω να τελειώνουν οι μπαταρίες και απογοητευμένη να λέω..τέλος για σήμερα δεν πειράζει και να σου η φοβερή τουρίστρια..που βγάζει ένα πάκο από μπαταρίες και μου δίνει..και μας βγάζει και μια αναμνηστική φωτογραφία..με σιλουέτες στο ηλιοβασίλεμα..Κρίμα να μην έχω καν το όνομά της…τα στοιχεία της κάτι..για να της πω οτι η φωτογραφία της έγινε διάσημη…επίσημη και τα λοιπά..έστω..

Λένε λοιπον..και διαφημίζουν..και όπου διαφημίζουν τρέχουν..Να σου πω την αλήθεια εγώ τη Σαντορίνη θέλω να τη θυμάμαι για στιγμές εκτός ηλιοβασιλέματος γιατί στον πολύ κόσμο αναγουλιάζω..ιδίως στις καλοκαιρινές μου διακοπές..Αλήθεια δε μπορούσα να με πατάνε την ώρα που προσπαθώ να βρω μια γωνιά για να τον απολαύσω…και θυμάμαι που ..βρήκα τον τρούλο μιας εκκλησίας..(ήμαρτον τέκνον μου) και μπόρεσα να κερδίσω ένα χώρο δικό μου!!! Ολε.. Οχι λοιπόν..τη Σαντορίνη θα τη θυμάμαι για το τέλειο κρασί της..εξάλλου μου τη …θυμίζω συχνά μιας και θεωρώ οτι είναι το πιο αξιόλογο οινο-κυκλαδίτικο νησί. Θα τη θυμάμαι για μια γάτα με γλώσσα γυαλόχαρτο..για ένα σκύλο χαζό που έσκαβε τον ένα λάκκο μετά τον άλλο στην άμμο..και για πολλά πολλά άλλα…αλλά όχι για το ηλιοβασίλεμα..με το μπαρντόν…

Η δύση του ήλιου κρύβει κάτι ποιητικό…αγαπησιάρικο..παραμυθένιο…Δε θέλει χειροκρότημα..δε θέλει τόσα κλικς να χαλάνε τη ροή του…θέλει σιωπή…σε μια θάλασσα..σε μια ερημιά…αλλά ακόμα και σε μια ταράτσα πολυκατοικίας αν ανεβείς θα τον απολαύσεις..Αρκεί να δώσεις το χρόνο…να απολαύσεις μια καθημερινή στιγμή..Δεν είναι οτι τα κατάφερε και θέλει χειροκρότημα φιλαράκι..είναι οτι εσύ τα κατάφερες και σήμερα να τον δεις…οτι είσαι τυχερός που μπορείς.. θέλει ματιά καθαρή..απέναντί του…και ψυχή ορεξάτη…για να σκεφτεί..να νιώσει..να θυμηθεί…

ως «ντόπια» θα διαφημίσω το δικό μου ντόπιο ήλιο…στις δικές μου ερημιές..που δε βρίσκει εύκολα κανείς σε χάρτες τουριστικούς…και δε θα σου πω κάν που είναι γιατί σκοπεύω και του χρόνου να κάνω το ίδιο..να πάω να τρυπώσω εκεί σε μια θαλασσα όλη δική μου..με μια ομπρέλα ένα ψυγείο και 2 ξαπλώστρες..και ως ντόπια λοιπόν που αγαπά το νησί της όσο τίποτε άλλο..και που ακόμα κουβαλά καλοκαιρινή ματιά..που δε λέει να φύγει σε αντίθεση με το μαύρισμα που άρχισε το εκνευριστικό ξεφλούδισμα..θα καταθέσω στο μπλογκάκι μου..τώρα που πλησιάζει το χρόνο..ένα από τα πιο αγαπησιάρικα ηλιοβασιλέματα…και με τον Κρητικό μου ποιητή θα κλείσω το αρθράκι υπνωτισμένη..απο το πανέμορφο κρητικό πέλαγος…

«Ε σεις στεριές και θάλασσες τ’ αμπέλια κι οι χρυσές ελιές
ακούτε τα χαμπέρια μου  μέσα στα μεσημέρια μου
«Σ’ όλους τους τόπους κι αν γυρνώ μόνον ετούτον αγαπώ!»
Από τη μέση του εγκρεμού   στη μέση του αλλού πελάγου
κόκκινα κίτρινα σπαρτά  νερά πράσινα κι άπατα
«Σ’ όλους τους τόπους κι αν γυρνώ  μόνον ετούτον αγαπώ!»
Με τα μικρά χαμίνια του καβάλα στα δελφίνια του
με τις κοπέλες τις γυμνές που καίγονται στις αμμουδιές
με τους λοξάτους πετεινούς  και με τα κουκουρίκου τους!’

«Ο Ηλιος»  – Ο Ήλιος ο ηλιάτορας – Ο.Ελύτης

Advertisements