Του Σεπτέμβρη…

Πρώτη του Σεπτέμβρη και η εκκλησιά στον Πετρέ του Ρεθύμνου εκεί στη γέφυρα..βάζει τα καλά της…με θέα τα όμορφα σεπτεμβριανά θαλασσινά νερά από τη μια και απο την άλλη το πανέμορφο μικρό φαράγγι που ξεκινά από το χωριό μου.. Οι καμπάνες ηχούν..και εγώ ακούω από μακριά στη θάλασσα να ψέλνεται ένα καλό φθινόπωρο..με υγεία..με χαμόγελα..έτσι όπως το ακουμπάνε οι κρητικοί…κι έτσι όπως το ζητά ο καθένας μας…

Ο Σεπτέμβρης των σχολείων…το μάζεμα στα σπίτια…ο Σεπτέμβρης των αποφάσεων…οι εγγραφές σε καινούριες ή παλιές ομάδες…νέα σχέδια σε συλλόγους σε δράσεις..πελάτες στη δουλειά που περιμένουν..και σιγά σιγά ο κάθε διακοπάρης υπάλληλος μαζεύεται πιεσμένος στο καβουκάκι του…Σεπτέμβρης με τις δόσεις της εφορίας που μας κάναν όλους να νιώσουμε ωνάσηδες..δεν εξηγείται αλλιώς…και Σεπτέμβρης με δυνάμεις από το καλοκαίρι για μεγάλα φευγιά ή μικρά..για πατήματα γερά ή δειλά…για αποφάσεις ανατρεπτικές …για παρατάσεις στην υπομονή…

Τι να ευχηθεί κανείς σε αυτό το φθινόπωρο..Μια δύσκολη χρονιά περιμένει όλους μας. Δύσκολες στιγμές και αποφάσεις..στενέματα..και στρίμωγμα…και εκεί μέσα πρέπει να κρατηθεί όμορφη η ψυχή και ζωντανά τα όνειρά της…ποικίλα τα σχέδιά της…να μην την πατήσει κανένας..και μέσα σε μια χρονιά με κατηφόρα..ο καθένας να τραβήξει έναν ανήφορο..που κάπου θα τον πάει..ο καθένας μας οφείλει να βρει εναλλακτικές λύσεις..οφείλει στον εαυτό του να μην τον αφήσει να χαντακωθεί..ή να πιστέψει πως δε μπορεί πια να είναι δημιουργικός..

Το ευχάκι μου λοιπόν..σε μένα..σε σένα…είναι να βρούμε εκείνα τα όνειρα που θα μας πάνε κάπου αλλού…να βρούμε εκείνες τις λύσεις που θα αλλάξουν τη ζωή μας..να βρούμε εκείνες τις στάσεις ζωής που δε θα μας στερήσει κανείς το χαμόγελό μας. Να στηρίζει ο ένας τον άλλον…και να εμπνέει ο ένας τον άλλον για κάτι άλλο… Να ανοίξουμε τα σύνορα της σκέψης..να γίνουμε ανοιχτόμυαλοι..με ματιά αγαπηριάρικη στον εαυτό μας..με γνώμονα εμάς..και εκείνους που αγαπάμε.. Να μην πούμε όχι στη χαρά…να μη τρομάξουμε με…»όσα έρχονται»…να οραματιστούμε έναν δημιουργικό χρόνο…και πολλές ανατροπές.. Να μας δούμε σε διάφορα μέρη…να μας φανταστούμε να ζούμε διαφορετικά…να ελπίζουμε οτι μπορούν όλα να αλλάξουν..και αν δεν αλλάξουν και στενέψουν τα όρια…να μη στενέψουμε εμείς…να μη χωρέσουμε…να μη στριμωχτούμε…να μη δεχτούμε μια ζωή αναπηρική…τρομοκρατημένη και φοβητσιάρα..

η ζωή φιλαράκι θέλει πάνω από όλα…να επενδύεις σε εσένα..ο,τι σημαίνει αυτό..και όπως το λαμβάνει ο καθένας..

Καλό μας φθινόπωρο..

Advertisements