Ας τους αγαπάμε τους τόπους μας…

η Αράχωβα είναι λένε η χειμωνιάτικη Μύκονος. Και όταν μπαίνει το Μύκονος σε παρομοίωση τόπου οι εναλλακτικοσάμθινγκ έλληνες αναγουλιάζουν… Δεν ξέρω..ως φανατική Ελληνίδα που δεν έχει επισκεφτεί όσα μερη θέλει στη χώρα της αδυνατώ να πιστέψω ότι ένας τόπος είναι ο,τι λανσάρει το κάθε μέσο..σαν τη καημένη τη Σκιάθο που τελευταίως το Σταρ την έκανε διάσημη δείχνοντας απο μπαρ σε μπαρ διάφορα οπίσθια καλλίγραμμα να λικνίζονται  και το καημένο όμορφο πράσινο νησί με τις τέλειες παραλίες έγινε κόκκινο πανί για κάποιους..και μπήκε στη μυκονιάτικη μπούκα. οκ…είμαι από την Κρήτη…τυχερή γαρ…σε ένα νησί που τα έχει όλα…αλλά αυτό δε σημαίνει οτι είμαι τόσο τοπικίστρια για να μη πιστεύω οτι ο κάθε τόπος κρύβει ομορφιές και μέρη να εξερευνήσεις και να ανακαλύψεις..όταν εγώ πάω 33 χρόνια στο νησί και ακόμα βρίσκω νέες γωνιές..αδυνατώ να πιστέψω πως κάποια μέρη είναι τόσο στεγνά και επιφανειακά όσο και αν τα δουλεύω και εγώ καμιά φορά…τι να κάνουμε κινούμαστε με τις ταμπέλες μας..

Η Αράχωβα που λες..με δέχτηκε τέλη καλοκαιριού. Ναι και όμως την είδα για μια φορά και χωρίς χιόνια..και κόσμο ενοχλητικό σε κάθε σημείο…την είδα να έχει ήρεμα σοκάκια..χάρηκα τις πέτρινες γωνιές της..και τις πηγούλες που έβρισκε πριν χρόνια η ανιψιά μου και τη βάζαμε να πίνει νερό από ολες..χαχα…Χάρηκα να φωτογραφίζω αυτο το μέρος..τους ανθρώπους τους..κι αυτούς τους κήπους τους δουλεμένους..τις γλάστρες σε κάθε σπίτι…τη γιαγιά που μου μίλησε με το βασιλικό της…και εκείνον τον τρελλό που με σταμάτησε να μου πει οτι εκπέμπω θετική αύρα χαχα… ηθελα να του πω…ρε φίλε σε διακοπές ήρεμη και κάνοντας το χόμπι μου..έχοντας σταματήσει ο χρονος..είμαι σα να ζω στη μελωδία της ευτυχίας χωρίς το παρτ με τους Ναζι!  Ετσι έμαθα ξανά έναν τοπο..ήπια από το κρασί του..λιγουρεύτηκα σαφώς τη φορμαέλα του..συζήτησα με κάποιους μαγαζάτορες για την ήσυχη περίοδο του καλοκαιριού..και κυρίως του Σεπτέμβρη…τις δικές τους διακοπές…

Είδα το κάθε καφέ..που το χειμώνα ήταν φίσκα από νέους σκιέρ..κλπ..να έχει γεμίσει στις αυλές του..από τους ντόπιους..να πίνουν τα φρεντάκια τους γεροντάκια και γιαγιάδες…να μαζεύονται μετά την κυριακάτικη εκκλησία..εκεί…που λίγους μήνες μετά σφύζει από άλλη ενέργεια..άλλη ζωντάνια..που σαφώς και δεν σνομπάρω..! ανέβηκα τα σκαλάκια πάνω στον Αη γιώργη…χάζεψα το άγαλμα του Καραισκάκη..φωτογράφισα τα όμορφα κανόνια..τη θέα από την εκκλησία…και σκαλί σκαλί λάτρεψα τις πανέμορφες γλάστρες…τους ήλιους..κάτι γλυκές γωνιές με τραπεζάκια και βασιλικούς..και κάθε που άκουγα ομιλίες απο παρέες..έκανα πως χάζευα τίποτα λουλούδια με τη μηχανή για να ακούσω…να μάθω τι συζητάνε..Μια απλότητα στα λόγια..μια κοινή ανησυχία..μια γλυκειά στάση ζωής..αυτό εισέπραξα…

η Αράχωβα πήρε το κάτι παραπάνω από το λίαν καλώς στο εκδρομάκι…και έκλεισε πανέμορφα το καλοκαίρι…για να θυμίζει οτι ο κάθε τόπος..μπορεί να σου δείξει σε κάθε εποχή κάτι άλλο..και σε κάθε διάθεση για εξερεύνηση…και σε όλα..σημασία έχει στο κάθε σου ταξίδι..μακρινό ή κοντινό..να έχεις ανοιχτά τα μάτια της καρδιάς..και να πας εκεί που σου λέει…παράτα λίγο και τους χάρτες και τα πρέπει ανάλογα με τα must του τοπου…Βγες λίγο από τα in μέρη και τις in εποχές..και δες κάτι άλλο ζήσε κάτι διαφορετικό…Μάθε να αγαπάς την Ελλάδα..και να τη σέβεσαι…

Advertisements