«Γη»…

Από τα μεγαλύτερα φωτογραφικά σποτ…δεσπόζει στο ενετικό λιμάνι των Χανίων…Είτε τον δεις λαμπερό μέσα στη νύχτα να απλώνει τα όμορφα χρώματά του και να αντανακλάται η ομορφιά του…είτε τον βλέπεις σε ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα να κλέβει από το φως του ήλιου το κόκκινο..είτε στο ξημέρωμα ανάμεσα σε ομιχλη και υγρασία..ή σε ένα μεσημεριανο ταξιδάκι με τα γλαρόπουλα να τον χαιρετάνε..αποτελεί ένα πανέμορφο κόσμημα στο χανιώτικο λιμάνι. Δεν ξέρω τι γεννά σε κάθε φωτογράφο…πόσα θέματα βρίσκει δήθεν μπροστά και τον κάνει φόντο..ερωτευμένα ζευγαράκια..παλιές άμαξες…έμποροι  μιας άλλης εποχής..γιορτές και χοροί..απλές συναντήσεις..τουριστικές επιδρομές..και λοιπά…δεν ξέρω καν τι νιώθει ο καθένας..αλλά ξέρω ντόπιους που θα αρπάξουν μια αντίστοιχη Cannon ή και καλύτερη..και κάθε λίγο και λιγάκι θα βρίσκουν διαφορετικές τοποθεσίες για να τον απαθανατίσουν και κάθεμιά θα είναι ομορφότερη της άλλης..

Εγώ στο ταπεινό μου κλικ φύλαξα όχι τόσο τη μαεστρία μου..καθότι δεν είχα τριποδι μαζί…αλλά την καρδιά μου..τη συντόνισα με τα φώτα του…Χώρεσα μέσα όμορφες κρητικές σκέψεις..την τύχη να χτυπάει η καρδιά κρητικά και περήφανα… χώρεσα και απλές ανθρώπινες σκέψεις που δεν κρατάνε από νησί…αλλά πονάνε ή θυμούνται ή απλά χαμογελάνε στις αναμνήσεις…Ξέρω πόσες βόλτες έκοψα εδώ..και δεν είναι λίγες…Κρυφά ραντεβουδάκια..συναντήσεις συγγενών..φαγοπότια..γέλια…βόλτες..με παγωτό..με σουβλάκι ..με παρέα καλή και όμορφη… Στο κλικ εκείνο..στο βραδινό παγκάκι της απόλαυσής του…ένα ξενυχτισμένο Cannon-ακι μου είπε οτι θέλει να κλέψει κάτι από τη λάμψη του …για να το θυμάμαι στα επόμενα κλικς μου… Το EOS-ακι μου…θέλησε να φορέσει κεφαλομάντηλο και στοιβάνια..δεν το αδικώ..

Ούτε εμένα με αδικώ…αρκεί λίγη κρητική μουσική…μια κουβέντα με συγγενείς…το άκουσμα μιας θάλασσας…το περπάτημα σε ένα όμορφο σημείο..για να δυναμώσει η ψυχή…Αρκεί…να πω ένα ώρα καλή…και να το νιώσω βαθειά στα στήθη μου…αρκεί να ακούσω το όνομά μου λίγο διαφορετικά…αρκεί…

ο φάρος και σήμερα αναβοσβήνει στον υπολογιστή για να ξορκίσει τους καιρούς…να δώσει νέο καλοκαίρι στο φθινόπωρο για κείνο που δεν έφτασε…για να πει πως η κρήτη είναι μέσα μου αν καμιά φορά το ξεχνάω..και η απόφαση μπορεί να φαίνεται δύσκολη ή ακατόρθωτη αλλά τελικά ίσως να είναι ένα απλό θα το κάνω μωρέ!

ο άνθρωπος της καρδιάς μου λέει

Ορτσα διαλέ την τύχη ντου κι όπου κι αν βγάλει βράση
γη που θα σιάξει μια δουλειά γη που θα σιοχαλάσει…

για κάποιο λόγο..φάρος…μαντινάδα..και μουσική…στήσανε ένα πανηγυράκι εκτός εποχής…
Ετσι είναι…αυτό το «γη»΄το άνετο…μπορεί να φτιάξει τον πιο τέλειο χορό. Τέλος.

Advertisements