To 12ωρο του «υπαλλήλου»

Σκέφτομαι μιας και η δουλειά μου τελευταίως το ενισχύει…Τι θα μπορούσα να κάνω σε ένα 12ωρο?

  • Να παω μια μονοήμερη μέχρι τη…Μανη ..να.φάω…να πιω καφέ και να βολταρω στη ριζούλα μου που εχω αφήσει στην άκρη..
  • Να καθαρίσω όλο το σπίτι….και  να το λερωσω πάλι!!
  • Να δω όλους τους φίλους της Αθήνας…έναν έναν για καφέ..
  • Να οργανώσω τραπέζι σε ένα σωρό κόσμο
  • Να ξυπνήσω με μια ποδηλάταδα…να ψωνίσω…να γράψω..να σταθώ σε ένα μέρος και να το φωτογραφίσω από την ανατολη ως τη δύση και να φτιάξω το time laps μου.
  • Να κάνω μια πτήση δοκιμαστική
  • Να πάω στο ναύπλιο να φάω εκείνο το ωραίο ιταλικό παγωτό..
  • Να πάω σε ενα εργαστήρι να παρακολουθήσω ο,τι σεμινάρια βρω
  • Να γυρίσω όλα τα σινεμά
  • Να δοκιμάσω να φτιάξω ένα δύσκολο φαγητό να το κάψω..να το φτιάξω πάλι..κτλ κτλ
  • Να κατασκευάσω κάτι για το σπίτι μου
  • Να βρω τι φωτογραφίες θα φτιάξω σύνθεση σε μια γωνιά του σπιτιού
  • Να σχεδιασω ένα μακρινό ταξίδι εισιτήρια..ξενοδοχεια μέρη να δω…
  • Να διαβάσω σερί ένα βιβλίο
  • Να παίξω ατελείωτες ώρες με τα ανίψια μου
  • Να ανακαλύψω γωνιές της Αθήνας αυτές τις όμορφες
  • Να γνωρίσω καινούριο κόσμο..
  • Να βοηθήσω ένα φίλο
  • Να βάλω μουσική και να χορεύω για ώρες
  • Να δώ μια τριλογία στο λαπτοπ
  • Να οργανώσω το μπλοκ μαγειρικής
  • Να κάνω όλα τα μπακ απ στις φωτογραφιες μου
  • Να οργανωσω μια έκπληξη για τον άντρα της καρδιάς μου..

Να…να..να..

Και τώρα πες μου…πάει 10 μόλις μπήκα σπίτι από 13 ώρες δουλειάς..όχι πες μου τώρα που πεινάω νυστάζω θέλω ένα μπάνιο και τίποτε άλλο…τι μπορώ να κάνω? Φιλαράκι την  έχουμε πατήσει..Πότε το ένα φιλότιμο..πότε το άλλο..πότε ο φόβος της απόλυσης..πότε ο φόβος της μείωσης.. πότε ο φόβος οτι είσαι πίσω και πρέπει να ανέβεις επίπεδο γιατί αλλιώς είσαι ξεκρέμαστος στην ελληνική αγορά…πότε το ένα πότε το άλλο…ξεχάσαμε το 8ωρο..αν και πληρωνόμαστε λιγότερο και από αυτό… Αν σκεφτώ τι μου αναλογεί τις ώρες που δουλεύω βάσει του μισθού μου που έχει να δει αύξηση από τον καιρό του Νώε..και έχει απλά φάει τις γνωστές μειώσεις..θα ξύνω το κεφάλι μου να καταλάβω..τι σκτ διάβαζα..σε αυτή τη ζωή..τι πίστευα οτι θα κάνω..Και προσπαθώ να με πείσω..Μπόρα είναι θα περάσει και πάλι θα τα βρούμε..αλλά όταν το αφεντικό σου σου δίνει εμμέσως πλην σαφώς δουλειά για τον ελεύθερό σου χρόνο εκτός του 12ωρου που σου αναφέρω…εσύ πώς πρέπει να το πάρεις; Γκλουπ?

και έτσι γυρίζοντας από την κουρασμένη μου μετρο διαδρομή…σκέφτομαι πόσο πολύτιμες είναι 12 ώρες…τι σημαίνει να χάνεις χρόνο από τη ζωή σου..και τι deadline μπορείς να δώσεις εσύ σε αυτό…όχι το deadline της δουλειάς σου..των άλλων…το deadline του ως εδώ… Γιατί αν είναι όταν γυρίζω..να τσακώνομαι..να μην ξέρω τι μου φταίει και να έχω μόνο ελάχιστες ώρες πριν τον ύπνο για να αποφορτιστώ…ε..συγγνώμη κιόλας..είμαι πολύ…»τεμπέλα» δε θα πάρω.. Τόσο καιρό μου χρέωνα οτι έχω μείνει πίσω..οτι άλλοι δουλεύουν σκληρά κτλ κτλ..οτι πρέπει το ένα πρέπει το άλλο..Τώρα δε μου χρεώνω τίποτα. Τη δουλειά μου την έκανα πάντα. Το έργο μου το παρέδιδα πάντα. Είναι επιλογή μου στο σπίτι μου να μη κουβαλάω καμία δουλειά…Το εκνευριστικό του θέματος είναι οτι το να επιλέξεις να μη δουλέψεις ΚΑΙ στο σπίτι σου…ή τόσες εξαντλητικές ώρες για να απολαύσεις και λίγο την προσωπική σου ζωή..σε κατατάσσει στη μέτρια κατηγορία υπαλλήλων…στους ανθρώπους με το μικρό CV…στην κατηγορία των άφαντων αυξήσεων..για χρόνια…και σε κάνει να νιώθεις λιγότερος από ότι είσαι..

ξύπνα κουφιοκέφαλη μου λέει ένα νέο ανθρωπάκι που δεν ήρθε να με κατηγορήσει για τίποτα…όπως συνήθιζε ένα άλλο που έχω πλέον εξορίσει. ξύπνα..μου λέει με χιούμορ και γελάκι. Σήμερα φτιάχνεις τον » κόσμο » που θέλεις να ζησεις. Βρες τρόπο..χρόνο..τόπο..και προχώρα. Προετοίμασε  τη λύση και σαν την τελευταία έξοδο φοβερή ταινιούλα..κάποια στιγμή έχοντας σκάψει λίγο λίγο το τούνελ σου…φυλάγοντάς το πίσω από την πολύτιμη αφίσα της Ριτούλας …άνοιξε το αφισάκι μια νύχτα και πάρε το δρόμο που θες..

Advertisements