Τετράποδα παραδείγματα…

Μνημάκι από τα παλιά..ξεφύτρωσε πριν λίγο…Αγγλία..Λονδίνο..Πάει ώρα που περιμένουμε το κόκκινο δίπατο δεξιοτίμονο λεωφορείο. Κάποια στιγμή ένας κύριος που δε βλέπει ….και γλιτώνει την ασχήμια του κόσμου έτσι όπως έγινε…έρχεται με ένα φιλαράκο σκύλο…που δεν τον αφήνει στιγμή. Στα μάτια του ξεχειλίζει αγάπη και να σου η ασημόσκονη που φεύγει από τη ματιά του και κάνει κύκλους γύρω από το φίλο του..θέλω να σκουντήξω τον κόσμο γύρω μου και να πω…Τη βλέπεις..τη βλέπεις; μα ξέρω οτι τη βλέπω μόνο εγώ και λίγοι άλλοι..

Πιστός κάθεται δίπλα του ακίνητος και κοιτάζει το δρόμο. Ερχονται κόκκινα και κόκκινα λεωφορεία..ο φίλος ακίνητος περιμένει. Κάποια στιγμή ένα κόκκινο λεωφορείο..αυτό που περιμένουν… πλησιάζει, ο τριχωτός άγγελος σηκώνεται και τον κουνά να τον ακολουθήσει… αναστενάζει η καρδιά μου..ποιος ακολουθεί ποιον; ποιος προστατεύει ποιον; ποιος αγαπά πιο πολύ;…Και να σου η σκηνή με έναν άλλο τριχωτό φίλο που δεν κούναγε από μια παραδομένη αντρική ψυχή…λες και ήξερε οτι κάπου εκεί τριγυρνά..λες και αρνιόταν πιο πολύ κι από τους ανθρώπους το «τέλος» αυτό…

Το μεγαλύτερο αξίωμα της αγάπης θα μπορούσε να στο δώσει ένα τετράποδο προσωπικά γαβάκι που έμαθε απλά να αγαπά και να ακολουθεί. Να προστατεύει και να είναι δίπλα. Και αυτά δεν τα έμαθε σε καμία εκπαίδευση. Αυτά γεννήθηκαν ως συναισθήματα με το που κάθισε δίπλα από το φίλο ..τον όποιο φίλο. Θα απορείς και εσύ γιατί στα αναφέρω τώρα..και γιατί με έπιασαν τα φιλόζωα αισθήματά μου..αλλά να..είναι που πάνε μέρες τώρα που είδα έναν παππού μόνο του σε ένα τραπέζι..να δένει μια πετσέτα στο λαιμό και να ετοιμαζεται να φάει..ανέκφραστος ή λίγο μελαγχολικός πες το όπως θες..έσκυβε χαμηλά στο πιάτο του…έτρωγε λίγο και ανέβαινε σιγά σιγά…κοίταζε διακριτικά και χανόταν το βλέμμα του στο πουθενά.. Είναι που τον είδα λίγο μετά..να μεταμορφώνεται..όταν τον πλησίασε ένας καφετής πεινασμένος μάστορας.  Εφαγε από το πιάτο του..το μοιραστήκανε..και ο παππούς μεταμορφωνόταν..και να σου πάλι αυτή η ασημόσκονη γύρω τους…και να σου μια ασπίδα..ένας κύκλος γελαστός γύρω του..και εκείνος ο ανέκφραστος λίγο μελαγχολικός..έγινε παιχνιδιάρης και γελαστός..και χαδιάρης..με το νέο του φίλο να στρώνεται στα πόδια του να του κάνει παρέα μετά από ένα χορταστικό γεύμα προσφοράς..

Αν τα δεις στο δρόμο μην τα κλωτσήσεις…δώσε τους και λίγη σημασία..Καμιά φορά ο ρόλος τους είναι να κάνουν παρέα σε τέτοιους γεράκους…

Advertisements