Ubuntu vs Greek Philosophy

Ο αγαπημένος Νέλσον Μαντέλα έλεγε κάπου κάπως κάποτε τις όμορφες απόψεις του για τον αφρικανικό λαό και τις φιλοσοφίες του και όλα… Πριν λίγες μέρες ένα διπλό χτύπημα μου τον θύμισε.. το ένα στην τιβί  με μια ταινία για εκείνον…το άλλο στο mailbox μου…με ένα περίεργο μη αποδεκτό προσωπικά για μένα τριγυρισμα γύρω από μια στάση ζωής…η τύχη είναι περίεργη..και τα έφερε και τα 2 μαζί..σε μια μέρα..

Ubuntu λοιπόν…θα σου μιλήσω λίγο για μια αφρικανική φιλοσοφία με άξονά της καθαρά ανθρωπιστικό… Φράσεις και φράσεις και στάση ζωής ενός ταπεινού λαού. Το να υπάρχεις λέει το μέιλ γιατί υπάρχουν και οι άλλοι. Το να είσαι ο,τι εισαι γιατί είναι  ο,τι είναι και οι άλλοι λέει η φιλοσοφία λίγο πιο σωστά τοποθετημένα..μιας και το είμαι αυτό που είμαι είναι διαφορετικό από το υπάρχω..γιατί υπάρχεις….. Το να ξέρεις ότι για να ζούμε ομαλά οφείλουμε να προσέχουμε να ζούνε και οι γύρω μας καλά…

Θα θυμώσω με το μέιλ.  Το έχω ξαναδεί επισκέπτη λίγο καιρό πριν…Μια σύγκριση -για να μην αρχίσω να περιγράφω κάνε λίγο google και θα το βρεις καθότι διάσημο μαζικο μέιλ..κλπ κλπ…-  μια  σύγκριση λοιπόν λέω.. ανάμεσα σε 2 εντελώς διαφορετικούς λαούς κάνει τα ελληνάκια να φαίνονται κακομαθημένα  παιδιά με μηδενική την έννοια του μοιραζομαι.. και αυτό το…λεξάκι μοιραζομαι…το «καθαρό» όπως μου το χαρακτήρισαν πρόσφατως και απόρησα η αμαθής και η άσχετη…….το εμφανίζει ως  ανύπαρκτη φιλοσοφία στην ελληνική κοινωνία…

Ο Νέλσον που λες έφερε ένα παράδειγμα  της ubuntu φιλοσοφίας.. να περνά λέει ο ξένος …ο άγνωστος από μια πόλη…και χωρις να τον ξέρεις να τον φιλευεις… Αν ταυτίσουμε λοιπόν τις αφρικανικές περιοχές με ελληνικές…για να γίνουμε δίκαιοι στη σύγκριση..τότε θα βάλουμε δίπλα τους διάφορα μικρά ελληνικα χωρια. Και εδώ λοιπόν σηκώνω τα χέρια ψηλά σα τροχονόμος και σε σταματώ. Αν  δε σου δόθηκε η ευκαιρία να δεις χωριά…να πάρεις κάτι από τη γεύση τους να μιλήσεις με κόσμο..να δεις..να μάθεις..να ζήσεις.. σώπαινε που λέμε και στο νησί… Εγώ όμως εχω ζήσει σε αυτα εχω γυρίσει γιατί με τρώει να γνωρίζω ντόπιους εκτός και εντός του  νησιού μου κι εχω δεχτεί απλόχερη συγκινητική φιλοξενία…ζεστασιά σαν το ζεστό μας ήλιο κι εχω νιώσει περήφανη ως Ελληνίδα..

Αν παμε στο μεγάλο μας χωριό την αθήνα..εχω δει δικα μου παιδιά να μοιράζονται…ένα να ρθεις κι εσυ σε μια χαρά…ένα φάε κι εσυ μαζί μου...ένα δε θέλω να πεινάει κάνεις..έχει κάνει την καρδιά μου να βουρκωσει από μια βαθειά ευτυχία.και με έχει γεμίσει μια προσωπική περηφάνια…. Αυτή η περηφάνια γεννιέται απο οικογένεια σε οικογένεια και είναι τόσο μα τόσο ελληνική..

Η ελληνική φιλοσοφία..που έχει απίστευτες ρίζες…έμαθε στον κόσμο για την αγάπη..τη φιλία..την οικογένεια.. για τον άνθρωπο..Μοίρασε μια μικρή χώρα τις γνώσεις της σε όλους..μοίρασε ακόμα και τη γλώσσα της για να μπορεί να μιλάει το αμερικανάκι.. Μοίρασε την ιατρική της.την παιδεία της….μοίρασε τα πάντα… και μοιράζει ακόμα και τώρα τον τουριστικό της ήλιο και ας έχει λυγίσει..Είδα τουρίστες να φιλεύονται στο χωριό μου..είδα πόρτες να ανοίγουν..είδα να μοιράζονται προβλήματα…φαγητό…τα πάντα…

Ο πατέρας μου με μεγάλωσε με αρχές.  Απο εκείνον έμαθα να έχω ανοιχτό και φιλόξενο το σπίτι μου..και να δίνω..να προσφέρω..  Η φιλοσοφία..η όποια φιλοσοφία..γεννιέται απο την κάθε  οικογένεια..αναπτύσσεται στην κοινωνία…Αν εσύ..εγώ..μάθουμε στα παιδιά μας..στα ανίψια μας…να προσφέρουν..τότε δε θα γίνουμε ποτέ ίδιοι…Αν τιμάμε τους οικογενειακούς θεσμούς..τους θεσμούς της φιλίας…αν τους σεβόμαστε..τότε αυτή χώρα θα συνεχίζει να λάμπει από αγάπη και προσφορά και κατανόηση… Το παράδειγμα που τριγυρνά αφορά όπως πάντα τη μερίδα εκείνη που υπάρχει σε ολόκληρη τη γη..και ειναι θέμα καλλιέργειας..και δεν εννοώ πνευματική..Υπάρχει και το χαιρέκακο αφρικανάκι..ο εγκληματίας σε όλη τη γη..ο αχόρταγος..ο λαίμαργος..ο εγωιστής.. Κάθε κοινωνία ακόμα και τόση δα…έχει από όλα τα είδη.. Σημασία έχει πόσο βαστάς τα θετικά που λαμβάνεις..πόσο μαθαίνεις να δίνεσαι στις αξίες που έχουνε νόημα..σε αυτές τις αρχαίες ελληνικές αξίες..που πέρασαν από στόμα σε στόμα..και από βιβλίο σε βιβλίο…

Η Ελλάδα με πληγώνει..τελευταίως..και πληγώνει πολλούς δικούς μου ή μη δικούς μου  ανθρώπους.. Ομως όπου κι αν βρεθώ..όπου κι αν σταθώ…θα διαφημίζω αυτή τη χώρα όπως διαφημίζω το νησί μου..γιατι της αξίζει..και γιατί με θεωρώ τυχερή που γεννήθηκα σε μια χώρα..που τα βράδια της ακους χαχανητά απο τα μπαλκόνια…που ο κουλουράς μου βρίσκει το πιο ξεροψημένο κουλούρι..που ο φίλος θυμάται τι έχω και την επόμενη μέρα και την παρεπόμενη…και αγκαλιάζει ο ένας την ψυχή του άλλου.. ..όσο μας επιτρέπει ο ρημαδοχρόνος…και η ρημαδοτρόικα..και τα 11,5 δις …

Θα κλείσω με ένα μικρό φρασάκι για σένα που εξακολουθείς να διαβάζεις το τεράστιο άρθρο μου αυτή τη φορά..Αν η χώρα αυτή αγαπά…και αν η αγάπη είναι η ψυχή που κατοικεί σε 2 σώματα…φαντάσου πόσα όμορφα ζευγάρια…ομάδες…ανθρώπων ενώνει τούτος ο τόπος..

Φιλία εστί μία ψυχή εν δυσί σώμασιν ενοικουμένη
Αριστοτέλης

 

Advertisements