Δεν αρκεί ένα φιλί και ένας βάτραχος!

[…]Και τότε, με ένα όμορφο φιλί στο πράσινο γλιτσερό πλάσμα…άστραψε ολόκληρος ο ορίζοντας από πανέμορφα αστέρια και πολύχρωμες κουκίδες στον ουρανό σαν χρωματιστές χιονόμπαλες..ο βάτραχος χάθηκε μέσα σε ένα σύννεφο μαγικού καπνού…και η πριγκίπισσα με την έκπληξη ζωγραφισμένη στα μάτια της..περίμενε να δει τι θα συμβεί..Μέσα από το σύννεφο καπνού ένας πανέμορφος ξανθός πρίγκιπας με στολή και στέμμα και όμορφα γαλάζια μάτια..εμφανίστηκε μπροστά της… Την πήρε αγκαλιά..τη φίλησε και όλο το παλάτι χειροκροτούσε και χαμογελούσε..Ακολούθησε ένα γάμος πολυτελής και ένα πανέμορφο ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα…[…]

Αναρωτιέμαι όταν έγραφαν οι Γκριμ για τον  πρίγκιπα βάτραχο περίμεναν αυτήν την εξέλιξη; Το φιλί της βασιλοπούλας..τη διαγραφή της αδιαφορίας της..τη διαγραφή του πιστού φίλου που είχε αλυσσοδέσει την καρδιά του για να αντέξει το χαμό του φίλου του; Αστείο ε και εσύ που το διαβάζεις νομίζεις οτι με ψήνει ο πυρετός…. Και όμως το παραμύθι χάθηκε…πλέον τα παραμυθάκια των βιβλιοπωλείων έχουνε παραλλαγές της κυρίας Baker και πολλών πολλών άλλων. Και όχι δεν το παίζω συντηρητική ή παλιομοδίτικη ή ότι άλλο.. Απλά..χάνεται το νόημα..όλα εστιάζουν στο φιλί μιας κακομαθημένης πριγκίπισσας που πρέπει να είναι πριγκίπισσα και στη μεταμόρφωση ενός βάτραχου..που πρέπει να είναι ένας όμορφος πρίγκιπας.. Χάνεται η ιστορία από ένα χρυσό τόπι μιας κλαμμένης πριγκίπισσας…η υπόσχεση που δίνει σε έναν βάτραχο βοηθό …και μετά η εύκολη απόρριψη ενός γλιστερού πλάσματος..που αποκλείεται να του δώσει ο,τι του έταξε… Δε δίνει καν φιλί σε εκείνον το βάτραχο όταν γίνεται ξανά πρίγκιπας..ίσα ίσα τον πετάει από το κρεβάτι της..και πολλά πολλά άλλα που έχουνε ξεχαστεί…

Αναρωτιέμαι λοιπόν…αν το να φέρνουμε ένα παραμύθι στα μέτρα μας βολεύει…και αν τελικά όταν βολεύει χάνεται και το μάθημά του. Η ομορφιά..γίνεται εξωτερική…η υπόσχεση που αθετείται..περιττό στοιχείο του παραμυθιού…ο φίλος που δένει την καρδιά του για να αντέξει τη μεταμόρφωση του φίλου του…..ο πατέρας βασιλιάς που διδάσκει αλλά δε συμφωνεί με τα καπρίτσια..χαμένος..μέσα σε Disney δήθεν μη ρατσιστικά ταινιάκια και άλλες βλακείες..

Ενα φιλί θα κάνει όμορφο έναν βάτραχο. Θα ενώσει πριγκίπισσα με πριγκιπόπουλο. Θα λύσει τα μάγια. Δεν έχει κάτι άλλο σημασία. Καληνύχτα και φιλί και ίσιωμα στο πάπλωμα και πάρε και ένα αρκουδάκι αγκαλιά και τσικ το κλείσιμο του διακόπτη.  Κάπου εκεί μέσα στη νύχτα..τριγυρνά ο αλυσσοδεμένος φίλος που πόναγε για το φίλο του…αλλά δε χωρά τελικά στο παραμύθι…κάπου μέσα στα αστέρια που λένε καληνύχτα στο μικρό που κοιμήθηκε τριγυρνά ένα παράπονο για την πριγκίπισσα που αθέτησε το λόγο της και κλειδαμπάρωσε την πόρτα της..που όταν πήρε στα χεράκια της το χρυσό τόπι ξέχασε την πολύτιμη βοήθεια ενός τυχαίου βατράχου… Κάπου εκεί…χάνεται..η στήριξη…η φιλία..ο σεβασμός…εξαφανίζεται η ανθρωπιά…και το πρότυπο της ομορφιάς της ψυχής ταυτίζεται με την εξωτερική ομορφιά και πολλά πολλά άλλα…

Διαφωνώ με την εξέλιξη των παραμυθιών..με την εύκολη τροφή…και στεναχωριέμαι για τους Γκριμ που τους νίκησε η Disney.  Λατρεύω τα εικονογηραφημένα παραμύθια…όπως και το κινηματογράφο όταν τα αναπαριστά..και ας έχουνε υπερβολή..και από όλα..δε με νοιάζει. Ο παιδικός κινηματογράφος..τα χρώματα..οι μουσικές είναι ένα τόσο αθώο ταξιδι… Αλλά λίγος σεβασμός στους παραμυθάδες και στα όσα είχανε πει δε βλάπτει… Τα παιδιά είναι εξυπνα και η καρδιά τους έχει την κατάλληλη ηλικία για να εκπαιδευτεί όμορφα..να αγαπά όμορφα..να πατά σε αξίες..και να μη βολεύεται σε καμία ευκολία …

Γιατί ναι… δεν αρκεί ένα φιλί σε ένα βάτραχο σε ένα παραμύθι…για να βγει το ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.. Στο κάτω κάτω..εξισώνουμε όλους εκείνους τους βατράχους που δεν τους αξίζει καμία μεταμόρφωση και όλες εκείνες τις πριγκίπισσες που τα δίνουν αβέρτα… Ας μείνουμε παραδοσιακοί και σε κάτι…δεν είναι κακό… Ας λέμε το μία φορά και έναν καιρό κρατώντας ένα παραμύθι στα χέρια με τη γνήσια υπογραφή αυτών που ενέπνευσαν τόσο κόσμο…

 

Advertisements