Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά…

Ο Οκτώβρης ήρθε. Ενας Σεπτέμβρης εκκίνησης μιας φθινοπωρινής περιόδου έλαβε τέλος. Ο μήνας που όλα αλλάζουν ή που έχουν όλα μια τάση να αλλάξουν ή να ρυθμιστούν μας τελείωσε. Κάποιος κανόνισε στην αρχη του φθινοπώρου να αρχίζουν σχολεία..να ανοίγουν φροντιστήρια..να παίρνει ο κόσμος αποφάσεις για τη δουλειά για τη ζωή του για όλα..λες και κάποιος μπορεί να βάλει πρόγραμμα στη ζωή του κατα αυτόν τον τρόπο. Και λέω πρόγραμμα και η μνήμη φέρνει το πρόγραμμα κάτω από το τζάμι του παιδικού μου σχολικού γραφείου…Δευτέρα Αγγλικά..Τετάρτη ακκορντεόν..Πέμπτη Καλλιτεχνικά..Θρησκευτικά και λοιπά…και με πιάνει μία περίεργη ασφυξία…Καμία σχέση με την όμορφη νοσταλγική αίσθηση που θα έπρεπε να αφήνει μία ανέμελη παιδική περίοδος..

Κάποιος μας έβαλε στο μυαλό οτι οι αλλαγές πρέπει να ταυτίζονται με μία εποχή..με μία περίοδο.. Πώς εισέβαλε και το αμερικάνικο σχέδιο της πρωτοχρονιάς τα resolutions και άλλες βλακείες; Τη νέα χρονιά θα αδυνατίσω….ακόμα και αν δεν έχω βρει γιατί έφτασα να παχαίνω εξαρχής.. θα αλλάξω δουλειά ακόμα και αν δεν έχω ψάξει τι θέλω….θα βρω εκείνο το φίλο που έχασα..ακόμα και αν δεν ξέρω αν όντως έπρεπε να τον χάσω…..θα χωρίσω..ακόμα και αν δεν έχω σκεφτεί αν αυτό θέλω πραγματικά ή αν πρόκειται για καπρίτσιο….θα παντρευτώ. ακόμα και αν δεν ξέρω αν θέλω να το κάνω για μένα ή για την εικόνα μου…..θα βάλω τέλος….σε κάτι που μπορεί να μην υπήρξε και ποτέ αρχή…..θα είμαι πιο καλός…ακόμα και αν δεν ξέρω γιατι με λένε κακό…αλλά γιατί ..»πρέπει»….θα γίνω….πιο από όλα χωρίς τζατζίκι..και άλλες αηδίες.. Σταθμοί..στη ζωή μας…είναι πολλοί αλλά όχι όσους μας βάζουνε.  Αυτό το οτι τώρα είναι η περίοδος για να πάρεις μία απόφαση είναι εκνευριστικά γελοίο. Ή το να βάλεις ένα πρόγραμμα όπως…όλοι!!

Ο άνθρωπος είναι ένα είδος απερίγραπτο. Ναι είμαστε απερίγραπτοι. Και μοναδικοί. Κανείς δε μοιάζει με κανέναν. Και κανείς δε λειτουργεί το ίδιο με κανέναν. Και δεν ήρθα εδώ σήμερα για να σου πω  μία γνωστή θεωρία. Είναι που μου μπερδεύεσαι και πιέζεσαι να πάρεις όλες τις αποφάσεις τώρα γιατί αλλιώς θα έχεις ένα ή τώρα ή ποτέ. Αυτόν τον εαυτούλη σου τον σκέφτηκες; Αυτήν την…¨τάξη» που θέλεις να βάλεις ενάντια στους νόμους της φυσικής σου αταξίας τη σκέφτηκες; Και αν πρέπει να χαλάσει όλος σου ο κόσμος και να αφήσεις μετέωρες όλες τις αποφάσεις σου όλα..τα σχέδιά σου..για να έρθουν από μόνα τους μετά από ώρες σκέψης και μέρες ή μήνες ή χρόνους περισυλλογής και να σου φανερώσουν τη νέα σου προσωπική ταυτότητα δομημένη και ξεκάθαρη τι κακό έχει όλο αυτό;

Βρε φιλαράκι μου…ποιος σε κυνηγά; Με ποιον τρέχεις μαζί; Ποιος σε έβαλε να συγκρίνεις; Να αγκομαχάς; να λαχανιάζεις και να ιδρώνεις. Οι όμορφες αποφάσεις που έχουνε γνώμονα εσένα..δεν έχουνε μήνα..δεν έχουνε αλλαγή χρονιάς..δεν έχουνε άνοιξη…καλοκαίρι..δεν έχουνε πρωί ή απόγευμα ή οτιδήποτε. Είναι εκείνες που έχεις κάποιες μέρες που ξυπνάς ίσως ξεκούραστος και έρχονται στο μυαλό σου εκεί που νόμιζες οτι ηταν θαμμένες. Τα νέα σου σχέδια..ξεφυτρώνουν εκεί που δεν το περιμένεις..την ώρα που τρως ένα ωραίο φαγητό…ή την ώρα που χαζεύεις ένα ηλιοβασίλεμα ή ακόμα και την ώρα που πλένεις πιάτα ή κάνεις μπάνιο !!

Δεν καταλαβαίνω τη βιασύνη κανενός..στη ζωή… Τι στο καλό..λες και σου είπανε οτι αύριο θα πεθάνεις. Να σου πω και κάτι άλλο οι άνθρωποι που ξέρουν οτι αύριο θα πεθάνουν δεν κάνουν σαν κι εσένα..στο έχω ξαναπεί σε ένα γράμμα που με έκανε και με κάνει ακόμα και τώρα να βάζω τα κλάματα σα μωρό.. Ίσα ίσα το μόνο που τους νοιάζει είναι να δώσουν στους δικούς τους ποσότητες αγάπης..να πούνε όσα δεν πρόλαβαν να πουν..να δώσουν αγκαλιές..να γίνουν πιο αληθινοί και λιγότερο εγωιστές..όπως είμαστε τώρα… Δεν τους νοιάζει κανένα πρόγραμμα κάτω από τζάμι ή μέσα σε περιοδικά ή διαλεγμένο από «δικούς» μας ανθρώπους. Τους νοιάζει μόνο η τυχερή τους αναπνοή…Ίσως εκείνοι..που τελευταίως ζηλεύω την ανθρωπιά τους…να είναι και οι μόνοι που ξέρουν να αγκαλιάζουν τη ζωή…

Τι ειρωνεία…να αγκαλιάζεις τη ζωή όταν ξέρεις οτι θα σου φύγει. Να σταματάς τα προγράμματα μόνο όταν ξέρεις οτι δε θα έχουνε νόημα… Να σταματάς το λαχάνιασμα και να κοιτάς στα μάτια τον διπλανό σου μόνο όταν ξέρεις οτι δε θα τον ξαναδείς. Να λες σε αγαπώ και μου λείπεις..και όλα τα όμορφα..να σταματάς το κυνηγητό σου…αυτό που κάνεις της ουράς σου..μονάχα όταν κάποιος σου λέει game over.   Φιλαράκι..σταμάτα…τα προγράμματα είναι για τα ρομπότ..για τους μυαλοφάγους που λέει και ένας φίλος…για αυτά τα απαίσια μηδεν ενα μηχανήματα που μας τρώνε το μυαλό και την καρδιά κυρίως. Ζήσε όπως θες να ζήσεις. Μη σε κυνηγάς. Μάθε να ζεις απλά..και να διαλέγεις με το χρόνο σου το οτιδήποτε. Η σύγκριση…η ταύτιση…όλα δεν έχουνε νόημα στη ζωή μας. Είμαστε αυτό που θέλουμε να είμαστε..και όχι αυτό που θέλουνε οι άλλοι να είμαστε. Και ούτε πρέπει να είμαστε σαν εκείνους τους άλλους απλά και μόνο γιατί δεν έχουμε βρει τι θέλουμε εμείς. Ας ξοδέψουμε και μια ολόκληρη ζωή δεν πειράζει…μέχρι να βρούμε πού καρδιοχτυπάμε περισσότερο..παρά να ιδρώνουμε..και να κοπιάζουμε…χτυπώντας το κεφάλι μας στον τοίχο..επειδή δεν καταφέραμε με τα φοβερά μας…προγράμματα και τις απίστευτες αποφάσεις να γίνουμε σαν εκείνους…

Ας σταματήσει αυτό το κυνηγητό

Advertisements