Το γράφημα του Ευθύμη…

μέρα σούπερ λες.. ήλιος και μικρό Σάββατο (η Πέμπτη ντε) και όλα όμορφα ή έστω σχεδόν όμορφα..μπορεί να σε κυνηγάνε κάτι μάυρες σκέψεις και να έχεις πατήσει κόκκινο αλλά δε… γ@#@# …έρχεται Σάββατο..θα δεις φίλους και θα χαλαρώσεις. Η βδομάδα είχε γιορτές..και ακόμα και αν το στομάχι το μάχιμο είπε να τις αποφύγει..οι καιροί ελέησαν και η παλινδρόμηση έλαβε τέλος – ω parriet θαυματουργόν –  και το άγιο πρεκνιάρικο – χρυσοχόος rulezzzz –  με φιλικά κεράσματα αγάπης επισημοποιούσαν μαζί σου μια πέρσοναλ στιγμή..τόσο γλυκά.. Και όλα λες νατα έρχονται στη θέση τους..και αν κάποια δεν μπαίνουν σε καμία θέση..δεν είσαι και θεός να τα βάλεις…και ούτε κάποιος σοφός από μέρη μακρινά που έχει λύσει τους γρίφους..ούτε η μάγισσα με εκείνο το ραβδί που μεταμόρφωνε σε ο,τι ήθελε και ο,τι ήθελε.

Καμία καμπάνα δε θα χτυπήσει νταν τα μεσάνυχτα at least οπότε ο,τι είσαι είσαι..μην κοιτάς την άμοιρη σταχτοπούτα που είχε πάθει σύγχυση προσωπικότητας.  Εσύ τουλάχιστον ξέρεις οτι δε θα γίνεις κάτι άλλο από αυτό που είσαι και σε όποιον αρέσει και το δέχεται. Είσαι κουλ..έκανες και τα ξεκαθαρίσματά σου..μακριά από ξενέρωτες καταστάσεις και ανθρώπους κλπ. σταμάτησες και να δικαιολογείς οτιδήποτε δε σου άρεσε  και να βρίσκεις άλλοθι στα pause των αλλαγών ρότας…και πήρες και τις νέες σου out of season  αποφάσεις ..έγινες μέλος νέων ομάδων..όλε….και αποφάσισες να ανέβεις λέβελ..και να τη φτιάξεις τη νέα ταυτότητα που αρχίζει να σου μοιάζει..όχι σαν αυτή του Γυμνασίου που δε λες να αλλάξεις που είσαι σαν κατάδικος και όλοι απορούνε όταν πάνε να κάνουν την τάυτιση.. κοιτώντας πάνω κάτω μια τη φώτο και μια εσένα..

Μια χαρά όλα..κουλ..πεμπτάκι αγαπησιάρικο..δουλειά ανεκτή..αλλά υπάρχει όμως..μπαίνει χρήμα στην τσέπη και θέλει σεβασμό και τη φοβερή ελληνική ψυχραιμία αυτή που επέβαλλε η τροικανή και βάλε τρομοκρατία του έχεις δουλειά μη μιλάς..και κράτα την γερά με  νύχια δόντια ή ο,τι άλλο λένε..δεν το έχω με τις εκφράσεις… Μια χαρά λοιπόν..το πεμπτάκι έχει βραδινο κρασάκι σε ταρατσάκι..και η διάθεση φουλ..και όλα σούπερ…και παίρνεις τη μία συγκοινωνία μετά την άλλη για να βρεις το χαμένο σου αυτοκίνητο εκεί κάπου που το άφησες με τη τσίμπλα στο μάτι και του πες το πολύ σε ένα δεκάωρο θα σε βρω σήμερα…και εκείνο κατσούφιασε με το παράπονο του παιδιού που του λες  το δραματικό «σε λίγο»

Βγαίνεις στους δρόμους και καλωδιώνεσαι..είσαι θεός..όλα δικά σου ..έχεις τα τραγουδάκια σου τα σούπερ..πατάς το γνωστό σου play και η σιωπή σε κάνει να πιέζεις το πλαινό του volume αλλά τζίφος….και να σου ένα ενοχλητικο μήνυμα οτι δεν υπάρχουν τραγούδια στο android σου..και βγάζεις έναν διακριτικο καπνό..μα οκ…ράδιο και ηρεμία…κανένα θέμα..αποφεύγεις τις τζαμπο διαφημίσεις..δε μετράς πόσες μέρες έμειναν για Χριστούγεννα….και συνεχίζεις. Μετά από ώρα βρίσκεις το ξεχασμένο τουτού…και πάτε να κάνετε μπάνιο και να ετοιμαστείτε…και όλα καλά..Και ξαφνικά ένα γντουπ που σε κουνάει λίγο τσιφτετέλι και θυμάται η μέση σου οτι κάποτε είχε πονέσει και λέει να ξαναπεί το ποίημα…σε αφήνει με το γνωστό φρασάκι του Σπύρου..Τι έγινε ρε παιδια; Μια άστοπη οδηγός έχει πέσει πάνω σου..δε χαλιέσαι..συμβαίνουν..είστε καλά..φταίει..το παραδέχεται όλα καλά.. Πας λίγο σαν την καραγκούνα με τη μέση να κάνει κάτι περίεργα αλλά σιγά… Πόρτα δεν ανοίγει..πίσω πόρτα σηκωμένη λες και αγόρασες εκείνο το διθέσιο που οι πορτες ανοίγουν προς τα πάνω..κρίμα δεν το χω..συμπλήρωσε εσύ…παράθυρο μας τελείωσε..και οι 2 πόρτες έχουνε αγκαλιαστεί..γμτ…τέλεια εικόνα…και εσύ γελάς! Αυτό είναι λες..έχω την απόλυτη ισορροπία μέσα μου..επιτέλους δεν πανικοβάλλομαι με αηδίες..και έχω δεχτεί οτι ζω στην τρελλούπολη που όταν μας πιέζουν από παντού θα τρακάρουμε εύκολα και δε θα φταίει και κανείς..

Και τότε ζεις το μια αιωνιότητα και μια ημερα του φοβερού Θεόδωρου και νιωθεις να σε ξεχειλίζει η ελληνική περηφάνια..γιατί μέσα σε ένα τέταρτο..έχουν έρθει δικοί σου να βοηθήσουν..μέσα σε ένα 40λεπτο..έχει έρθει και ο ασφαλιστής σου..να πάρει τις αναμνηστικές φωτογραφίες..και περιμένεις αυτήν την αιωνιότητα της  απίστευτης τροχαίας..τα παιδιά από την Πάτρα…(βρε λες να ερχόντουσαν από εκει;) ..Καταφτάνουν μπερδεμένοι με τα gps που σε 3 διαδοχικά τηλέφωνα τους έχεις πλήρως επαληθεύσει πώς και πού θα έρθουν..με τη βαρεμάρα στο βλέμμα..αρπάζουν τα στυλό τους και κάθονται δίπλα διπλα να καταγράψουν.. Προσπαθείς να κρατηθείς από τα γέλια  όταν για να βρούνε την οδό στο gps και να καταγράψουν τη φορά του καθενός..είναι ικανοί να το ρίξουνε κάτω και να πατήσουνε με τα πόδια τους πάνω του για να καταλάβουν πού βρίσκονται… Δοξάζεις το φαρμακείο που ειναι εκεί..όχι γιατί χτύπησες αλλά 2 ώρες μετά έχεις γίνει η καλύτερη τροφή των κουνουπιών..και δεν ξέρεις τι σε πειράζει περισσότερο… Το οτι τράκαρες..οτι άργησε η τροχαία..οτι σε τρώνε τα κουνούπια..οτι θα αργήσεις για το ποτό σου…έτσι να σαι και εκεί θολός για να μην ξέρεις πού να παραπονεθείς..!!

Κάνεις πάρτυ..η τροχαία έδωσε τα χέρια..έβαλες τις τζίφρες σου και γυρίζεις σπίτι…Στο δρόμο το αμάξι σου κάνει σα χριστουγεννιάτικο δέντρο..φωνάζει για ανοιχτές πόρτες αναβοσβήνει εσωτερικά φώτα..γελάς..βάζεις την κατάλληλη μουσική από ντέρντι fm και λες ξανά ένα δε γ#@#!! ολα στη θέση τους λέμε…και όλα τέλεια.. Ποτάκι έξω…κέντρο Αθήνα..τι ωραία!! Τέλεια θέα..τέλειο φαγητό…ωραίο κρασί…βασιλιάς.. βρε να το πέρασε οκ..Γεια μας..δεν πάθαμε και τίποτα..το χεις αφήσει με την κλασσική πατέντα που καλύπτει ένα σπασμένο παράθυρο..κάπου εκεί παραπονεμένο στη γειτονιά σου..πού και πού το σκέφτεσαι αλλά λες ένα όλα καλά…

Πάει πέρασε..βραδάκι…σπίτι ..αποτελειώνεις το άρθρο σου με τη Χιονάτη που σου ρθε στο μυαλό..και την ανατροπή των παραμυθιών που σε τριγυρνά τελευταίως μιας και αποφάσισες να μη γουστάρεις τα υποτιθέμενα happy ends..και τους γιαλαντζί ήρωες που δεν κάνανε και κάτι φοβερό για να κατακτήσουν …και έχεις την τέλεια φώτο..την έχεις πάρει καιρό…σκέφτεσαι ήδη πώς θα φτιάξεις με φιλτρο το νάνο σου…και γελάς..για την ιδέα σου…και τότε….μένεις με το στόμα ανοιχτό… Βρίζεις για το τελευταίο back up που δεν έκανες..για εκείνο που όλο ανέβαλλες στον εξωτερικό σου δίσκο… Κοιτάς την Cannon σου και σε κοιτάζει και εκείνη..

– όλα? σου λέει
– ε..τα περισσότερα…της λες παγωμένος
– δεν υπάρχει σωτηρία λέει τρέμοντας
– κάτι θα κάνω της λες…και τρως ένα δίωρο αγωνίας με όλα σου τα γιατροσόφια..αλλά το καρδιογράφημα άστα να πάνε..μια ευθεία γραμμή…κρύος ιδρώτας..αυπνία και ηλίθια..κατηγορώ που δεν έχουνε νόημα τώρα..
– δε μπορεί κάπου θα τα έχεις ε;
– ε..απο εδώ και από εκεί μικρή μου της λες..λίγες μεταφορές..κάποια dvd…κάποια άλλα pc κάτι web εργαλεια…και κάτι mails αυτα…σκέφτεσαι συνεχώς..έχεις αφήσει ένα τελευταίο όπλο στο τέλος..βρίσκεις την ψυχραιμία και μαζεύεις το βούρκωμα και εκείνης και το δικό σου…

Στο στριφογύρισμα του κρεβατιού..σε πιάνει νευρικό. Βρε λες να έπρεπε να χαθούν όλες; Αστείο σου φαίνεται! Δε μπορεί..ποια η λογική εξήγηση σε μια τέτοια απάντηση!! Αστο δε με πιάνεις και εσύ… Από το 0 λοιπόν…νέα επεισόδια..νέες φωτογραφίες και ας πονάνε εκείνες οι φρέσκιες του νησιού…εκείνες στο σπίτι του Κολοκοτρώνη..εκείνες..στο Κεραστάρι των ηρώων…και ας σε πονάει ένας κρητικός περσινός Οκτώβρης που δεν ξέρεις αν θα τον βρεις…ουφ…

Στο σημείο αυτό το άρθρο ποστάρεται χωρίς φώτο. Για ευνόητους λόγους. Σου υπόσχομαι recovery του δισκου ή δικό μου.
Και ίσως αυτό να υπάρξει μια ευκαιρία να σου πω..οτι πλέον το Blog..δεν έχει πια κανένα από τα περσινά του κίνητρα…και ίσως να ναι ευκαιρία να ασβεστωθεί …να μηδενίσει σαν κι εμένα..και να γελάσουμε μαζί στο νέο μας χρόνο. Για αυτό και μιας και είπα για την τροχαία..και θυμήθηκα τα ελληνικά στερεότυπα vs αγγλικών από μια ξεκαρδιστική Κατερίνα Βρανά…αποφάσισα αντί για φώτο να σου βάλω το link να γελάσεις κι εσύ..

Το γράφημα του ευθύμη (έλα ευκολάκι το παιχνίδι των λέξεων) έλαβε τέλος και ένα καλά να μαστε να γελάμε κλείνει την αυλαία.

Advertisements