Soul Recovery

Δίσκος καλώδια και φίλοι καλοί και τεχνικοί σε σημείο που προκαλούν συγκίνηση προσπαθούν να σώσουν. Τηλέφωνα από μακριά..μηνύματα για έξτρα τιπς και μια αγκαλιά ηλεκτρονική στο ψηφιακό μου φωτογραφικό στερέωμα. Και να σου dvd από εδώ dvd από εκεί…και έξτρα υπολογιστές back up φέρνουν πάκους από στιγμές και μια Κρήτη του Οκτώβρη εκείνου δεσπόζει ολόκληρη και ανόθευτη στον υπολογιστή μου…και το σπίτι του Κολοκοτρώνη είναι εκει και η μάνα του η Ζαμπία η Κωσταντού…τυχαία ίδια ονόματα με τον παππού και τη γιαγιά μου..λέει ιστορίες στον μικρό Θεόδωρο για να γίνει εκείνος ο μαχητής ο γέρος του Μωριά…ο γέρος της Τριπολιτσάς…ο ήρωας… Ενα χαμόγελο κυματίζει από εμένα..και ας χάθηκαν χιλιάδες στιγμές…δεν έχει σημασία…υπάρχουν όλες εδώ να μέσα στην καρδιά…κανείς δε μπορεί να κλέψει τη μνήμη της καρδιάς μου.

Φώτα κάμερα πάμε…η ζωή είναι αυτό το τώρα που ζούμε. Τα κλικς μας εκείνα τα βήματα τα καθημερινά. Τι πόσα έχασες; 10000? 20000? 30000? Ε και? Μέτρα πόσες στιγμές έχεις μέσα στη μέρα.. Σκόνη θα τα κάνεις! Αφορμές να έχει το χέρι…αφορμές το μάτι..να χορταίνει η ψυχή από το φλας να προβάλλεται να προβάλλει ….να ανασαίνει.. Τίποτα δεν είναι πιο ιερό από το τώρα εδώ…τίποτα δε συγκρίνεται..Οποιος το μάθει ξέρει να ζει και να μη χάνει. Αν ζεις στο τώρα και αν στο τώρα δίνεις το παρόν..δε σε χάνεις και δε χάνεις τους ανθρώπους σου.

Η φωτογραφία…είναι μια γραφή..είναι μια καταγραφή…είναι μια ζωγραφιά.  Είναι αυτό που γεννιέται από την ψυχή μας όταν θαυμάζει κάτι που την εξιτάρει. Δεν έχει σημασία η τεχνική..το εξωτικό τοπίο…το οτιδήποτε. Μπορεί να μην πει ποτέ τίποτα σε κανέναν μία δική σου αποτύπωση.  Αν λοιπόν κάθε κλικ υπάρχει στην ψυχή σου γιατί αυτή το είδε πρώτη..τότε τα πάντα έχουνε χαραχτεί εκεί μέσα. Η ψυχή έχει μέσα της χιλιάδες..εκατομμύρια κλικς…μικρά και μεγάλα και έξτρα..έχει μέσα της τον ήχο και τη μυρωδιά της στιγμής…

Πρόσεχε λοιπόν…μη σου κρασάρει ποτέ αυτή η ψυχούλα. Πρόσεχέ την…μην την σπαταλάς από εδώ κι απο εκεί….Να μπορεί να την αναγνωρίζει το σώμα σου…να μη χάνει την ταυτότητά της. Και τις στιγμές της..πρόσεχε πού τις κουβαλάς και σε ποιους τις χαρίζεις. Τα κλικς της ψυχής τα πολύτιμα δεν τα ακουμπάς όπου λάχει..Γιατί αν κρασάρει..πού θα τα αναζητήσεις και από ποιούς εκείνα τα κλικάκια; Δίνε τα εκεί που τα μετράνε..και δεν τα ποδοπατάνε..δίνε τα εκεί που τα θυμούνται και τα ξεχωρίζουν και σου το δείχνουν. Δίνε τα εκεί που τα αγκαλιάζουν… τα αγαπάνε…και πού και πού τους ρίχνουν και κανά στοργικό χάδι… Κλικάκια είναι..αγάπη θέλουν από εσένα για αυτά…άσε τους άλλους. Εσύ…εσύ….εσύ είσαι το recovery της ίδιας σου της ψυχής…εσύ και το back up..

Advertisements