μη μου κουραζεσαι…

Ζάχαρη και κανέλλα και κρέμες τυριών και γάλατα και αλεύρι και νερό και μαγιά και ένας τσελεμεντές ηλεκτρονικός ή μη κι εσύ με ματιές κρυφές πότε εκεί πότε στο κατασκεύασμα σου παλεύεις να φτιάξεις το γλυκο… και μια ζύμη που συνεχώς σε δυσκολεύει άλλες φορές πέφτει ξεφούσκωτη…άλλες φορές παραφουσκώνει…κι όταν λες έτοιμη είναι να πλάσουμε εκείνο το όμορφο σχήμα να ρίξουμε τις λιχουδιές που της ετοιμάζαμε να γίνει απόλαυση για τον ουρανίσκο…..εκείνη αρνείται να δεχτεί…μουλαρώνει πεισματικά εγωιστικά…χαλάει…και να σου το αλεύρι ξανά…και ματιές στο ίντερνετ για το τι κάνεις όταν χαλάει…και να σου το κοκκίνισμα το ενοχλητικό…από την πίεση και τα νεύρα…κι ο ιδρώτας…και ένα ενοχικό τι κάνω λάθος και δε μπορεί να γίνει… ξεδιπλώνει από το στόμα σου..και σε μπερδεύει…και αγωνιάς…τι σκατά εχω μάθει ως τώρα…πώς δε μπορώ κάτι τόσο απλό που θέλω.. και λες δε θα έπρεπε να είμαι χαλαρή και να το ευχαριστιέμαι…και να μη με νοιάζει κι ο,τι βγει… Και γιατί να βγει έτσι ή αλλιώς… Θα έπρεπε να μου αρέσει αυτή η διαδικασία να με ιντριγκάρει..να με κάνει να γελάω…κι όχι να με στεναχωρεί μια παλιοζύμη που δεν κ$λ$κάθεται!!!

Βγάζεις την ποδιά και έρχεται η ώρα που αλευρωμένη κοιτάς τι έχεις κάνει. Ένα τραπέζι χάος…μια ζύμη που σχεδόν σε δείχνει και γελάει χαιρεκακα…το ακούς δε μπορεί εκείνο το …….κοπελιά τζάμπα η προσπαθειααααα δε θέλω να σου κάνω καμία χάρη…δεν παίρνω σχήμα δε μου αρέσουν τα σχήματα σου με καταπιέζουν…δε γουστάρω να με κανεις κάτι άλλο από αυτό που είμαι!! Χλαπ χλουπ σου κάνει τούμπες και γελά ειρωνικά…

Κι εσυ που σίγουρα το χεις χάσει …..μια επίδοξη-φιλόδοξη-φύσει αισιόδοξη μαγείρισσα που αγαπά τη μαγειρική σταματάς και σκύβεις στην ζύμη και της γελάς…Θυμάσαι και 2 βασιλόπιτες που σου βούλιαξαν και γελάς δυνατά… Πώς έμπλεξα έτσι μαζί σου βρε? Δε μου αρέσει να φτιάχνω γλυκά δε μου παει… Και γιατί πρέπει να σε φτιάξω…να προσπαθήσω τόσο να με κεράσω ένα γλυκό που τελικά κοίτα να δεις…δε μου αρέσει και τόσο και δεν ταιριάζει στη γεύση μου με την καμία!!  Ακόμα κι αν γίνεις τέλειο …εγώ θα θυμάμαι ότι δεν πέρασα καλά σε όλη τη διαδικασία…και καμία γεύση δε θα ναι ικανή όσο γλυκό κι αν γίνεις να μου πάρει την πικριλα..της προετοιμασίας…που θα έπρεπε να ναι ευχάριστη. Ένα ταλαιπωρημένο ταξίδι μια σειρά από στεναχώριες και απογοητεύσεις και ο,τι θες δε θα γίνει ωραίο από έναν ωραίο προορισμό…μην πιστέψεις κανέναν ότι θα σε ανταμείψει…

Πετάς  όλο το τραπεζομάντηλο από το μπαλκόνι…και η ζύμη κάνει σβουρες στον αέρα…τη νιώθεις δε μπορεί  και εκείνη  είναι επιτέλους ελεύθερη…δίκιο έχει κι αυτή…γιατί τόση χούντα…κάνεις δεν την αντέχει.. της κλείνεις το μάτι.

.. και γελαστά κοιτάζεις τα υλικά στο ψυγείο.

Μμμμ σήμερα θα φτιάξουμε μια τάρτα. Μια τάρτα μέ τυριά και καραμελωμένα κρεμμύδια … Γιαμ…γιαμ…χαμογελάς γλυκά και με ηρεμία φτιάχνεις ένα απίστευτο πιάτο…με ένα ντριν φίλοι  καλοί και ξεκαρδιστικοί γέμισαν το σπίτι και πέσανε μέ τα μούτρα γελώντας…

Τα πράγματα στη ζωή μας δε θέλουν υπερπροσπάθεια για να πετύχουν. Ο,τι χωράει…χωράει…ο,τι ευχαριστεί μένει ο,τι στεναχωρεί θέλει και το ίδιο να φύγει.. Να παλεύεις για εκείνα που και η πάλη σου είναι όμορφη..και τρυφερή ..γεμάτη ενδιάμεσες απολαύσεις..ανταμοιβές… Μην περιμένεις να πάρεις την ανταμοιβή σου στο τέλος..γιατί ζύμη είναι μπορεί στο τέλος να ναι μια φούσκα σαν εκείνες τις τυρόπιτες που αντιπαθεί ο πατέρας μου ψάχνοντας απεγνωσμένα για λίγο τυρί..

Ο,τι είναι να γίνει….ας  γίνει λοιπόν…μην το κουράζεις.
Χαλάς καρδιά και φαιά ουσία…και εντάξει για το δεύτερο δεν πειράζει να γίνεις και λίγο πιο χαζός…αλλά τη ρημάδα την ταλαίπωρη δεν τη σκέφτεσαι που συσσωρεύει;

Advertisements