Το σημειο

Γνωστή γέφυρα..γνωστά όλα…παλιά γειτονιά.. θυμάμαι πως όταν έγινε η γέφυρα είχα καταχαρεί… Οχι για να περνάω απέναντι…είπαμε δεν είμαι φυσιολογικό άτομο..αλλά γιατί θα είχα καλύτερο σημείο να χαζεύω τα βράδια τα αυτοκίνητα και την κίνησή τους.. Αυτή η νυχτερινή παρακολούθηση με σημαδεύει από μικρή..κάτι τα κόκκινα και λευκά και κίτρινα φώτα..κάτι ο ατελείωτος δρομος..κάτι η ησυχία και η φασαρία μαζί…κάτι η βραδιά..συνθέτανε μια λαμπερή εικόνα που πότε προκαλούσε χαρά πότε θλίψη πότε ανάμεικτα συναισθήματα..

Σκέφτομαι..πως πάντα έχουμε ένα σημείο Χ…μια θέση απλή μικρή στην οποία μπορούμε και κάνουμε πιο άνετα τους διαλογισμούς μας.. άλλοι έχουνε ένα παράθυρο..άλλοι ένα βουνό..ένα παγκάκι..άλλοι έχουνε ένα ταβάνι..άλλοι μια θάλασσα…ένα βράχο..Συνηθίζουμε να απελευθερώνουμε πιο εύκολα τις σκέψεις μας εκεί…σα να εκπαιδεύουμε τον εαυτό μας..να ανοίγεται περισσοτερο και να ταξιδεύει καλύτερα στα ενδότερα όταν κάθεται εκεί..ένας άλλος σκύλος του Παβλόφ θα μου πεις και δε θα σου πω όχι…

Καλατράβα..και σκέψεις μετέωρες..ταξιδεύαν σε αυτοκίνητα γρήγορα ή αργά…σε σκουπιδιάρικα ή σε φορτηγά..σε μηχανάκια ή και ποδήλατα ακόμα..  Οταν σήμερα είδα τη γέφυρα ένα κομμάτι ήθελε να ανέβει πάνω γιατί έχει ανοιχτά θέματα..και ένα άλλο έλεγε πού πας ρες τρελλή να αποτρελλαθείς!

Σημείο Χ. Το σημείο που όλα τα άλλα σταματάνε. Και επιλέγεις να σκεφτείς αυτό που σε διαολίζει και ο χρόνος και η ροή της μέρας δε σε αφήνει.  Μια συζήτηση της Δευτέρας έχει σκαλώσει. Μια εικόνα στο παρελθόν απέκτησε μια άλλη εικόνα. Πόσο μπορεί να σε αλλάξει κάτι τέτοιο το έχεις σκεφτεί; Εκεί που έχεις δέσει ένα περιστατικό με ένα συγκεκριμένο συναίσθημα..και είσαι 100% σίγουρος για το πώς έγινε..πού αποσκοπούσε κάτι…τι προκάλεσε..τι κέρδισες..τι έχασες και λοιπά..έρχεται ένα τσακ  και σου λέει..συγγνώμη κιόλας…αλλά αυτή την πόρτα την άνοιξες; Και ανοίγεις μία τεράστια πόρτα που δεν έχεις ιδέα πώς δεν την είχες εντοπίσει πιο πριν…και ανακαλύπτεις μια νέα ιστορία που μοιάζει λίγο με τη δική σου αλλά ταυτόχρονα διαφέρει πολύ..και απορείς αν όντως την έζησες έτσι ή όχι..Ποια Καλατράβα..και ποιο σημείο είναι ικανό να σου επαναπροσδιορίσει τα κομμάτια της μνήμης…Ποιο σημείο θα σου πει..οτι καμιά φορά μπερδεύουμε την πραγματικότητα με το φανταστικό…και κουβαλάμε έναν αδικαιολόγητο στόχο στη ζωή μας..τον ακολουθουμε πιστά για να γίνουμε οι ευτυχισμένοι της υπόθεσης..και ξαφνικά μία πόρτα..ένα κλικ..είναι ικανό να ανατρέψει τη θεωρία μας..;

Από σημείο σε σημείο τριγυρίζω μια νέα εικόνα. Δεν ξέρω πού  να τη χωρέσω και δεν ξέρω καν αν με καταλαβαίνεις. Αλλά αυτή τη φορά αυτό το άρθρο θα μπει στο δικό μου προσωπικό συρτάρι…Θα το ανοίγεις εσύ και θα λες..δεν καταλαβαίνω γιατί τα φυλάει αυτά..σαβούρα σαβούρα…και θα το ανοίγω και εγώ και θα λέω νατος ο σταθμός μου..εκείνη η στιγμή..που ένα σημείο..ένα κλικ..και μια διάθεση αλλαγής ..φέρανε νέες αναμνήσεις και κάνανε τη Νικολούλη σκόνη…

Advertisements