Ανθρωποι σακκουλες

connection lostΤον είδα μέσα στην πλατεία. Ο άνθρωπος με τη σακούλα. Θα μπορούσες σίγουρα να του δώσεις ένα τέτοιο παρατσούκλι. Κρυμμένος μέσα σε μια μάυρη σκουπιδοσακούλα με έκανε να νιώσω το κρύο της Αγιά Βαρβάρας να με τρυπάει περισσότερο. Τα πόδια του ενωμένα καθισμένος στην άκρη σε ένα παγκάκι. Ακούνητος. Δίπλα  κοιμόταν μια γνώριμη φιγούρα σε ξεχωριστό παγκάκι. Είπαμε υπάρχει ιεραρχία. Εκείνος όμως τυλιγμένος άγρυπνος σε μια σακούλα. Τον πλησίασα και του άφησα λίγο φαγητό σε μια σακούλα. Εκείνος άκουσε το θόρυβο και σακούλα και σώμα κινήθηκαν μαζί βγάζοντας ήχους.  Ο ίδιος υπήρξε σιωπηλός. Κάνω πιο πίσω ασυνείδητα. Βγάζει τη σακούλα για λίγο και βλέπω ένα μαύρο πρόσωπο κατάμαυρο με άσπρα γένια..μάτια σχεδόν γκρι τρομακτικά..θυμωμένα..χαμένα.. Με κάρφωσε με το βλέμμα του και πέταξε τη σακούλα κάτω. Τυλίχτηκε γρήγορα μες στη σακούλα του πάλι. Σα να μπήκα κάπου που δεν έχω το δικαίωμα ένιωσα. Ο κύριος δίπλα που στάθηκε για να με προστατέψει όπως μου πε αργότερα..μου πε οτι τριγυρνουν τέτοιες «φυσιογνωμίες» εδώ που δεν έχουνε μπει σε κάποια άσυλα..  Μάταια τον πλησίασα και του πα..μην τρομάζεις φαγητό είναι ακούς..Ακίνητος..ούτε κιχ..με τη σακούλα από πάνω του…

Εφυγα παραξενεμένη εκείνη τη μέρα..και όμως αυτό το περίεργο τριπάκι του  μυαλού μου με έκανε να τριγυρίσω όπου θες..Το έχω εκπαιδεύσει βλέπεις τελευταίως να μη μένει στο απλό γεγονός.. Να μπορεί να γυρίζει πίσω ή μπροστά να συνδέει γεγονότα..να ταυτίζει ανθρώπους….εικόνες..να γενικεύει ή να ειδικεύει. Στο λέω δεν υπάρχει μεγαλύτερο παιχνίδι και πιο απολαυστικό από τούτο.. Ο άνθρωπος σακούλα..καθισμένος σε ένα παγκάκι…εγώ που πάλεψα να δώσω κάτι από την καρδιά μου… Τι λάθος..εκείνος δε θέλει βοήθεια..εγώ θέλησα να πάρω ικανοποίηση ίσως..από μια φανταστική εικόνα..την εικόνα οτι βοηθώντας ..θα νιώσω κι εγώ καλύτερα ίσως πιο σημαντική σε αυτόν τον κόσμο.. Οπως άγρια μου πέταξε το φαγητό..έτσι άγρια έχω δει ανθρώπους να απαρνιούνται την όποια προσφορά..έτσι άγρια νιώθουν πιεσμένοι απο ανθρώπους που νοιάζονται..που προσπαθούν να τους πλησιάσουν να τους δώσουν την καρδιά τους.. καταπιέζονται και απομακρύνονται ..με διάφορες ταμπελίτσες δηλώσεις..

Έχω στο νου μου ακόμα τα μάτια εκείνου του ανθρώπου..εκείνο το άσε με εδώ που είμαι και δίνε του..και πάρε και την ηλίθια προσφορά σου μακριά..δε θέλω.. Μπορεί να έχει δίκιο εκεινος ο κύριος που αργότερα έμαθα οτι είναι γιατρός.. Να είναι τρελός και τότε όλα εξηγούνται..Ναι.. Μπορεί όμως και να έχει άδικο. Να ναι απλά εκείνος ο σκληρός ο περήφανος..που δε θέλει βοήθειες και αηδίες.. Που όλα αυτά τα θεωρεί υπερβολές..που θίγουν την περηφάνια του οτι μπορεί να τα καταφέρει μόνος. Μπορεί αν καθόμουν δίπλα του με μια άλλη σακούλα να γινόμασταν και κολλητοί.. Αστείο δεν είναι.. 2 άνθρωποι σακούλες..καθισμένοι στις 2 άκρες στο παγκάκι..αμίλητοι και ακούνητοι να αντέχουμε μόνοι μας το κρύο..χωρίς καν να βγάλουμε τα χέρια μας να συστηθούμε..

Κι αν ήμουν στη θέση του; Αν ήμουν; Θα έβγαζα τη σακούλα να πω οτι πονάω οτι κρυώνω και έχω να φάω μέρες; Θα πέταγα αυτήν την προσπάθεια; Θα διάλεγα να μιλήσω; Θα ήθελα να πω οτι μέσα μου κάτι σπαράζει και θέλω να το μοιραστώ γιατί δεν ξέρω καν πώς να το πολεμήσω; Ή θα διάλεγα τη σιωπή; Ή πάλι θα διάλεγα να πω οποιαδήποτε αερολογία με κάνει δυνατή και αξιοθαύμαστη;

Ανθρωποι μέσα σε σακκούλες..ξαφνικά μπήκαν πολλοί εκεί μέσα..και λυπάμαι…
Οχι δε θέλω να μοιάσω..προτιμώ να μαι εκείνη που θα δίνει τη σακκούλα..και απλά θα είναι πιο προετοιμασμένη οτι μπορεί να της την πετάξουν.. Δε βαριέσαι..εγώ θα έχω έτσι κι αλλιώς τη χαρά της προετοιμασίας εκείνου του μενού στο σπίτι..το χαμόγελο..τη σκέψη..την ανάγκη..όλα μαζί.. Ας είναι που λέμε και στο νησί..υγεία και καλή καρδιά..

Advertisements