Χρόνια Πολλά

χρονια πολλαΜέρα αγάπης κι απόψε.  Ναι και απόψε. Δε μπορεί να είναι μόνο μία ε; Από εκείνες που θυμόμαστε οτι αγαπάμε…Που ξυπνάμε πάμε εκκλησία ή όχι και γεμίζουμε από εορταστικά συναισθήματα. Που μας πιάνει η ανάγκη να ευχηθούμε να αγκαλιάσουμε να δώσουμε μεγάλες αγκαλιές σε μικρά ή σε μεγάλα ανθρωπάκια. Που έχουμε ανάγκη εκείνες τις οικογενειακές στιγμές που άλλες φορές μας εκενευρίζουν;  Μια μέρα δίχως ενοχές; Μια μέρα δίχως δισταγμούς; Μια μέρα δίχως εγωισμούς;

Περίεργοι που είμαστε..να κατεβάζουμε εκείνες τις μασκούλες..να χαλαρώνουμε εκείνη την πανοπλία πάνω μας..στην ονομαστική γιορτή της αγάπης… Λες και η αγάπη πρέπει να κρύβεται…να μη φαίνεται πόση είναι..πόση ανάγκη έχει να δοθεί..να χαρίσει καθημερινά..να ελαφρύνει τα προβλήματά μας..να κρατηθεί από χέρια που ξέρουν να την κρατάνε ως πολύτιμη και αγνή..
Άκου με που σου λέω…δεν είναι μόνο ετούτες οι μέρες οι μέρες αγάπης..Δεν είσαι μόνο αυτό. Δεν είμαι μόνο αυτό. Δεν είμαστε σάκοι από πείσματα και από «τόσο-όσο»…από εγωισμούς και από φαντασιώσεις και απογοητεύσεις.. Δεν είμαστε μόνο σιωπές και σκιές στη ζωή των άλλων. Δεν είμαστε μόνο αυτό το λίγο που μπορούμε να δώσουμε..ούτε αυτό που δε θα πονέσει ή πληγώσει ή θυμώσει. Δεν είμαστε το ένα βήμα και όχι το επόμενο…η όμορφη κίνηση και μετά το κρυφτό. Δεν είμαστε μόνο οι θυμωμένοι με τους άλλους …δεν είμαστε μόνο εκείνοι που εκτονώνονται στους ανθρώπους που αγαπούν..και που ξεχνάνε επίσης όσους τους αγαπούν όταν βυθίζονται στα δικά τους προβλήματα…

είμαστε κάτι παραπάνω…μμμ όχι..είμαστε κάτι πολύ παραπάνω…

Χρόνια Πολλά…

Advertisements