Ο Τάκης ο ικανός…

takis rulezο Τάκης ξυπνά το πρωί νωχελικά και πλένει τα στρογγυλά του μάτια με το βλέμμα το θολό. Πού να ξεπλύνει κι αυτή η βρύση. Ο,τι μπορεί να δει ..βλέπει. Ο,τι μπορεί να ξεπλύνει το κάνει. Χαζεύει το πρόσωπό του στον καθρέφτη και χαζογελά. Βάζει και το ζελεδάκι του στο λιγοστό μαλλί και φωνάζουν οι τρίχες του όχι άλλο ρε βλάκα..μα εκείνος δεν ακούει..Με το θολό του το βλέμμα χαζεύει την ομορφιά του. Νωχελικά, σέρνοντας τις σαχλές του παντόφλες προχωρά στη ντουλάπα με τα πλουμιστά του πουκάμισα. Αρπάζει ένα από εκείνα τα γυαλιστερά και κουμπώνει ένα ένα τα κουμπιά χαζεύοντας ένα κουτσομπολίστικο κανάλι..και λικνίζοντας το χλαπατσένιο του κορμί στους ρυθμούς της μουσικής από το ράδιο που χει και εκείνο ανοιχτό..Σένιος ο Τάκης. Φορά και το μοντέρνο αθλητικό που ταιριάζει με τα πάντα..του το πε η πωλήτρια και τώρα το περπατά στο μωσαικό του διαδρόμου του σπιτιού για την έξοδο μασωντας μια τσίχλα

 
Στο δρόμο περπατά φορώντας το μάυρο του γυαλί σκέτος ηθοποιός.. Μπαίνει στο λεωφορείο λες και του άνοιξαν τις πόρτες να μπει λιμονκοντόροι με στολές και προχωρά στη μέση της σκάλας μη βλέποντας εκεί ψηλά που είναι, τις γκριμάτσες των ταλαίπωρων πίσω του στην ουρα .. Πιάνεται από ένα χερούλι και κοιτάζει τις αιθέριες υπάρξεις του λεωφορείου. Είναι σίγουρο οτι τον κοιτάζουν όλες. Κι αυτές που δεν τον κοιτάζουν απλά ντρέπονται. Δε βγάζει το γυαλί κι ας έχει σκοτεινιάσει μέσα. Μη δείξει τα γοητευτικά γουρλωτά του μάτια με το μοιραίο βλέμμα. Ας μείνει μυστήριος. Σταρ..ο Τάκης.
 
Θα μπει στο ασανσέρ της δουλειάς φορώντας το γυαλί και μασώντας τη τσίχλα. Τι έχει να κάνει σήμερα; Δεν αναρωτιέται. Αν κάνει κάτι λάθος; Δεν αναρωτιέται. Στο στομάχι καμιά πεταλούδα. Τι αγχώνονται όλοι και χάνουν και τους παλμούς τους αναρωτιέται. Και αμάν πια με αυτήν την κρίση..σιγά.. Ολα καλά. Εκείνος την έχει τη δουλειά του..οι άλλοι ειναι βλάκες.. Μπαίνει υπουργός στο γραφείο του. Αρχηγός σε μια αόρατη παρέα. Θα απλώσει το άχαρο του κορμί στο γραφείο και θα ανοίξει τον υπολογιστή του. Το τηλέφωνο χτυπά λέει ναι σε όλα μα δε θυμάται τίποτα. Σημειώνει στον αέρα. Ερχονται συνάδελφοι του αφήνουν παραγγέλματα και καλόχαρα με το θολό γουρλωτό βλέμμα κουνά καταφατικά το άδειο του κεφάλι. Ναι ναι..θα το γράψω..ναι ναι..το θυμάμαι..ναι ναι τώρα θα ασχοληθώ…Ο Τάκης…αυτός ο Τάκης..ο Τάκης του θα.  Σχεδόν κοιμισμένος θα σερφάρει στο ίντερνετ..θα δει τον εαυτό του τραγουδιστή..ηθοποιό..γκομενιάρη..τα έχει όλα..Να παραγγείλει και τούτο και τ’άλλο. Σηκώνεται πού και πού να κάνει κανά θέλημα στο μεγάλο αφεντικό και τριγυρνά στο διάδρομο..λες και περπατά στην πασαρέλα..λες και τον φωνάξανε να πάρει το Όσκαρ.. Ο Τάκης ο σούπερ σταρ..

 
Με το ηλίθιο του βλέμμα θα ξαναμείνει μετέωρος στον υπολογιστή..θα κάνει λάθη θα τα μπουρδουκλώσει μα δεν στάζει ούτε σταγόνα ιδρώτας.. Βρε αυτός ο Τάκης..γενναίος..ο Τάκης..άφοβος..δε μασά,.,παρά μόνο τη τσίχλα του..Οι γενναίοι Τάκηδες δε φοβούνται..βρε..
 
Ντριιν…τέλος. Θα βάλει το μοδάτο το παλτό και θα γυρίσει καλλιτεχνικά το κασκόλ στο γυαλιστερο του γιακά. Σχόλασε και σήμερα. Τι έκανε; Πολλά πολλά πολλά..κουράστηκε…ζόρικο το 8ωρο.πίεση θα πει ο Τάκης ξεφυσώντας…Ολα από εμένα περνάνε…εδώ μέσα..τι ντοσιέ..τι υπογραφές..τι τηλέφωνα..Αν φύγω από εκεί..πάνε διαλύθηκαν θα πει στην παρέα με το ίδιο βλέμμα..και να σου οι θαυμασμοί..και κορδώνεται ο Τάκης…Ο Τάκης ο σούπερ ήρωας της κρίσης…ο ικανός..ο αποδοτικός..η κολώνα της εταιρείας..
 
Στο μπαράκι θα ρθει κι ο φίλος του να πιούνε. Εβίβα κολλητέ θα του πει..ο Τάκης…Φίλοι χρόνια με το μικρό αφεντικό της δουλειάς. Οχι μην πεις πως είναι κονέ. Ο Τάκης μισεί τα κονέ. Αγαπά την αξιοκρατία. Σχεδόν το έχει πιστέψει οτι αξίζει. Οχι …σχεδόν… λάθος..!! Είναι σίγουρος. Δεν αγχώνεται γιατί αξίζει οχι γιατί είναι βολεμένος αλλά γιατί τα κάνει όλα σούπερ. Δεν έχει να φοβηθεί ο ικανός! Λαμπρός ο Τάκης. Δεν τον νοιάζει που κάνει λάθη…όχι γιατί δε θα τον διώξει κανείς..αλλά γιατί δεν κάνει λάθη. Είναι σίγουρος. Δεν τα βλέπει καν. Το θολό του το βλέμμα δε τα έχει δει ποτέ. Και όσα του λένε και ξεχνά…ε…σιγά..ας τα λεγαν καλύτερα όλοι τους..μουρμουρά με γκρίνια στο φίλο. Ο τάδε κι ο τάδε..ρε φίλε..πολύ με κουράζουν… Και ο φίλος με το ίδιο το βλέμμα το μοιραίο..και το άδειο..θα κάνει εκείνα τα τηλέφωνα που θα πάνε τον τάδε και τον τάδε σπίτια τους…
 
Ο Τάκης…έχει φίλο..ο Τάκης ο Ελληνάρας..δουλεύει ακόμα εκεί μέσα..και σε στριμώχνει..κι εσύ το ξέρεις οτι είναι ο Τάκης που σε έχει χεσμένο και σκύβεις το κεφάλι και φοβάσαι..γιατί αυριο θα σαι εκείνος ο τάδε..Ο τάδε που σκυφτός και κλαμένος θα πας σπίτι σου. 
 
Ο Τάκης όμως σε παρακαλώ..δεν είναι ο τάδε…Δε θα γίνει ποτέ εκείνος ο τάδε… 

Γκέγκε?  😉
Advertisements