Σημειωματάκι…

live«Είναι μερικοί άνθρωποι που δεν μπόρεσαν ποτέ να διαβάσουν το μυστικό σημείωμα που άφησε μέσα τους ο Θεός. Δεν είχαν το απαιτούμενο φως για να το διαβάσουν. Και τ’ άφησαν διπλωμένο να κιτρινίζει σε ένα κρυφό συρταράκι της ψυχής τους.  Είναι μερικοί άνθρωποι που, όταν πέσει στα χέρια τους η χαρά, δεν ξέρουν πως τους ανήκει.  Και σαστίζουν. Τη φέρνουν από δω, τη γυρνάνε από κει, ώσπου ανοίγουν ένα λάκκο και τη θάβουν, όπως κάνουν με τα κόκαλα τα σκυλιά.  Είναι μερικοί άνθρωποι που πίστεψαν αλήθεια πως ο Θεός αγαπάει τους μουτρωμένους.  Χαρά σ’ αυτούς που γέμισαν την ψυχή τους και διάβασαν τραγουδιστά το μυστικό τους σημειωματάκι. Αν το ‘σκισαν μετά, αν το ‘καψαν, το έκαναν μόνο και μόνο για το κέφι τους. Για να κλείσουν μάτι στο Θεό. Χαρά σ’ αυτούς που πιάστηκαν στο δόλωμα της ζωής και σπαρτάρισαν μέσα στα δίχτυα της. Αν τα τρύπησαν μια στιγμή και ξαναβγήκαν στο πέλαγος, το ‘καναν μόνο και μόνο για να ‘χουν τη χαρά να ξαναπιαστούν…»
Αλκυόνη Παπαδάκη «Σαν χειμωνιάτικη λιακάδα»

Είναι κάποιες φορές που διαβάζεις ένα κείμενο και χαμογελάς. Μπορεί αν το είχες διαβάσει πρώτη φορά να μη σου είχε πει και πολλά. Μα να..έρχεται μια στιγμή που το διαβάζεις και βλέπεις εσένα..και ανθρώπους γύρω σου και τα λόγια αυτά σου θυμίζουν εσένα κάποτε..και εσένα τώρα…ανθρώπους δίπλα σου ή και παραδίπλα και χαμογελάς. Βλέπεις εκείνον το μουτρωμένο στο μετρό…ή το φίλο εκείνο που δε χαίρεται….το γείτονα που γκρινιάζει μονίμως..και λέει πως όλα του πάνε στραβά..τη θεία εκείνη που πάντα κάτι τη βρίσκει κακό και δεν προλαβαίνει να ξεκουραστεί λίγο..και το ξέρεις οτι η Αλκυόνη έχει δίκιο.. Είναι όντως μερικοί άνθρωποι που δεν κατάφεραν να το διαβάσουν εκείνο το σημειωματάκι…Και λες ένα γαμώτο δυνατά..γιατί..γιατί…τόσοι αγράμματοι..ή αναλφάβητοι…και είναι τόσο μα τόσο μικρό σημείωμα…Τόσο δα..που μπορεί άνετα να το διαβάσει ένα παιδάκι..μα έλα που το παιδάκι δεν το έχει ανάγκη..γιατί το πράττει χωρίς να του το δίδαξε κανείς..Στο λέω μήπως το ακούσεις.. μήπως και το γευτείς…σου το μαρτυρώ σαν γλεντζιάρα (ζαβολιάρα)  κρητικιά..πως είναι μόνο μια λέξη εκεί μέσα στο σημειωματάκι…μόνο… ένα πανέμορφο χρωματιστό..λεξάκι που σαν ψίθυρος απλώνει στην καρδιά σου και σου λέει » Ζήσε»…

Μην τη πετάς τη χαρά. Δες την!  Βρες τον τρόπο να τη δεις ανάμεσα στις λύπες Μην σκορπάς τη χαρούμενη ώρα. Βρες την…βρες την ανάμεσα στις λυπημένες Μην περιμένεις εκείνο το πολύ. Δες το λίγο. Ζήσε το. Γλέντα με δαύτο το λίγο..Αύριο δε θα ζεις..  Μια ζωή καρτεράς τη μεγάλη αλλαγή..Και αν δεν έρθει; Θα λες οτι δεν έζησες; Θα λες οτι σε ξέχασε ο Θεός; Αρπαξε τη ζωή …ζήσε..γλέντησε..βρες χαρές..ανέβα ένα βουνό..βούτα με τα ρούχα σου στη θάλασσα…γνώρισε κόσμο..πολύ κόσμο κάνε νέους φίλους..γλέντα μαζί τους..και μοιράσου.. Τα μυστικά σου δεν έχει νόημα να τα ακουμπάς μόνο σε σένα.. Κάτι καλό θα βγει απο τους διαφορετικούς χρωματισμούς του ήλιου πάνω σου… Κάτι θα κερδίσεις σε κάποιον από τους γύρους..  Δες..η ζωή είναι όμορφη.. Αν δε σου αρέσει βρες τρόπους…δρόμους ολοκαίνουριους και περπάτησέ τους..

Σε λίγο θα κλείσεις τα μάτια…φρόντισε να έχεις δει πριν σφαλίσουν τα βλέφαρά σου..η ζωή είναι τώρα..η χαρά είναι δίπλα στη λύπη..άνοιξε το σωστό συρτάρι.. Κι αν κάποιος σου έμαθε κάποτε να είσαι μουτρωμένος..να τρομάζεις με τη χαρά ή να μην τη βλέπεις καν..καιρός είναι να μηδενίσεις..να δεις τον κόσμο τούτο με άλλα μάτια..απο τα μάτια τα σίγουρα που νομίζεις οτι έχεις.. Πρέπει …στο χω ξαναπεί..να αναποδογυρίσεις ολόκληρο τον κόσμο σου για να δεις τη νέα σου ζωή…πρέπει να ανατρέψεις τα δεδομένα σου…πρέπει να αμφισβητήσεις τη φύση σου την ίδια..και να πεις ένα βρε λες να κάνω εγώ λάθος τελικά; Βρε λες να μην είναι τόσο άσχημα; Βρε λες;

Μην το φθείρεις άλλο το σημειωματάκι σου. Διάβασέ το. Και γίνε το νέο δόλωμα της ερωτιάρας φίλης..

Καλό σου μήνα..

Advertisements