Από το νησί μου με αγάπη…

the_weddingη μυρωδιά ενός νησιού δεν είναι μόνο η μυρωδιά της θάλασσας ή του βουνού…ή της αμμουδιάς..ούτε ενός ωραίου ηλιοβασιλέματος..  Είναι κάτι πολύ παραπάνω.. Είναι εκείνο το καλωσόρισμα που όμοιό του δεν υπάρχει. Ενα τραπέζι με γραβιέρα και παξιμάδι…χυμούς από πορτοκάλια πεντάγλυκα και κέικ της ξαδέρφης που το έβγαλε ζεστό για το καλωσόρισμα.. Είναι το ψητό με δεντρολίβανο στο φούρνο που μπήκε έτσι απλά..και το τραπέζι που στρώθηκε χωρίς κανένα αναστεναγμό κούρασης αλλά μόνο χαράς.. Το κρασί που τσούγκρισε και οι ιστορίες απο τα παλιά και τα καινούρια.. Τα χαχανητά εκείνων των μικρών που μεγαλώσανε…εκείνων των μωρών που γίνονται μανάδες και εκείνων των μπομπιράκων που τώρα τριγυρνάνε με τα ..κορίτσια τους.. Τα «μη μου βάλεις άλλο»… στο χιλιοστό σερβίρισμα..και οι απίστευτες δόσεις μια φρέσκιας σπιτικής καρυδόπιτας που ετοιμάστηκε με το κέφι της προσμονής..και πέτυχε.. Είναι οι κουβέρτες που μυρίζουνε παππού και γιαγιά..και ο ήχος απο τα κοκκόρια…Είναι ο μανάβης που θα φωνάξει απο το μεγάφωνο παίζοντας λύρα…και ο ψωμάς που θα κατέβει σε λίγο και θα ποτίσει το δρόμο με αρώματα… Είναι τα παιδιά στη διπλανή αυλή που θα παίζουν με τον ήλιο που δε στερεύει εδώ πέρα…και η γιαγιά που τα κυνηγά λαχανιάζοντας… Η μυρωδιά ενός νησιού είναι αυτή που μαζεύει σε ένα τραπέζι και ο ένας πειράζει τον άλλον…είναι η χαρά που πολλαπλασιάζεται και η λύπη που μοιράζεται… είναι η κορνίζα που ζωντανεύει και κάθεται μαζί μας…είναι ο ξάδερφος που θα σηκωθεί για να μη στριμωχτεί η θεία του και θα τριγυρνά όρθιος με ένα ποτήρι κρασί γελαστός και ήρεμος..  Η μυρωδιά ενός νησιού είναι η αγάπη των συγγενών ..των ανθρώπων που αγαπιούνται..και το δείχνουν χωρίς να ντρέπονται…που δίνουν εκείνες τις χορταστικές αγκαλιές με το «μου έλειψες»  ολοφάνερο και χρωματιστό.  Είναι το φορτωμένο αυτοκίνητο της επιστροφής με ντομάτες που μοσχοβολούν..και λεμόνια που αρωματίζουν …με χόρτα και πατάτες που ξέθαψε ο εγγονός μαζί με τον παππού του απο τον κήπο και πορτοκάλια που ξεκρέμασαν μαζί για να πρωτογευτεί το δισέγγονό του…

Η μυρωδιά ενός νησιού…βαστά από τους ανθρώπους του.. και όποιος έχει την τύχη έχει και τη χαρά…και όποιος έχει τη χαρά..δεν πρέπει να ξεχνά ποτέ την τύχη που του δόθηκε έτσι απλόχερα..

Στο μικρό μου τετράδιο, γράφω με ολοστρόγγυλα γράμματα..που πατάνε προσεκτικά στις γραμμές…όπως κάνει το πρωτάκι η ανιψιά μου..ένα μεγάλο ε υ χ α ρ ι σ τ ώ στο κρητικό παρεάκι εκείνων των συγγενών …που με χορταίνουν με τις κατακόκκινες καρδιές τους…


Advertisements