Ανέραστος Απρίλης…

roseΤα γκαρσόνια στις ταβέρνες του Απρίλη φτιάχνουν το νέο μενού. Γράφουν δειλά με τις χρωματιστές κιμωλίες για σχέδια για το Πάσχα..για πιο μακρινά για το καλοκαίρι..γεμίζει το μενού από νόστιμα πιάτα…από εκείνα που κάνουν το στομάχι ή την καρδιά..να γουργουρίζει…Γεμίζουν τους μαυροπίνακες με ερωτικές ποικιλίες..άλλες ψητές..άλλες στα κάρβουνα ανάλογα με το πόσο θέλει κανείς να καεί.. Και δεν πέρασε κανείς ανυποψίαστος σε αυτόν τον μήνα και αναίσθητος έξω από τούτα τα ταβερνάκια. Ολοι φάγαμε εκείνα τα καυτερά πιάτα..ενίοτε ανατρεπτικά..άλλες φορές διδακτικά….άλλες απλά ανέμελα.. Ο Απρίλης ήρθε κλασσικός ερωτιάρης άντρας. Σίγουρα άντρας καμία αμφιβολία. Θα μου πεις όλοι οι μήνες αντρικοί…ρατσισμός.. Αλλα η μοναδική  γυναικεία εποχή τον γραπώνει. Λες και ήταν στημένο να σμίξουν και να ερωτοκαυγαδίζουν στο άνθισμα της φύσης. Είναι και η δική μας η φύση που ανθίζει. Εκείνες οι μεγάλες αποφάσεις..συνήθως παίρνονται με ήλιο. Είναι η ελληνική φύση σίγουρα. Ανθίζουμε τα ελληνάκια με το που βγαίνει ήλιος..και φεύγει αυτή η μαυρίλα..ενός κακού χειμώνα και βαρετού απαρατήρητου φθινοπώρου..

Ετούτη η μαυρίλα..υπήρξε αποπνικτική…αδειάσανε τσέπες..σπίτια …γραφεία…μπήκαν λουκέτα.. Ξεζούμισμα..Χαζεύω τις τριανταφυλλιές που περιποιείται ο πρώτος άντρας της ζωής μου. Χρόνια τώρα τον βλέπω να προσέχει τον κήπο του.. Ήταν μια εποχή που δε μπορούσε να βγει στον κήπο του.. πέρασαν μήνες μέχρι να καταφέρει να τις δει ξανά. Πέρασαν απο βροχές και απο πλημμύρες ακόμα..πέρασαν απο λάσπες…από χιόνια… Οταν βγήκε να τις δει ήταν διαλυμένες..άρρωστες…σχεδόν πεθαμένες.. Μάταια προσπαθούσα πού και πού να τις προλάβω..ο άτιμος ο χρόνος ..άνθρωπος του «έχω μόνο ένα τέταρτο» εκείνη την εποχή..τους ετοίμαζα τον επικήδειο πιο πολύ.. Κατάφεραν και ζήσανε και αναστηθήκανε επειδή εκείνος που τις αγαπά νοιάστηκε…και τις έσωσε..και ανακάμψανε..και μοσκομυρίζουν και πάλι…και στο μήνα αυτό θα δώσουν τις πιο όμορφες πόζες για τη Canon μου ..Τις περιμένω..


Μα να…σκέφτομαι ..αν κάθε ένας από εμάς είναι μια ξεζουμισμένη τριανταφυλλιά της διαολεμένης αλλοδαπής κρίσης..αν έφτασε στα όριά του..ή μάλλον αν τα ξεπέρασε…αν δίψασε..πείνασε…ζάρωσε και ρυτίδιασε απότομα…πώς θα συνέλθει στον όποιον Απρίλη; Ποιος αγαπά τούτη τη χώρα; Ποιος θα νοιαστεί να τις αναστήσει αυτές τις ζαρωμένες μορφές; Ποιος θα τους μάθει να ελπίζουν..να μην τρομάζουν..να ορθώνουν το ανάστημά τους; Ποιος θα σηκώσει εκείνο το λάβαρο; Ποιος Απρίλης θα γίνει σαν τους παλιούς που ο έρωτας γέμιζε την καρδιά και την έκανε να μη βλέπει εμπόδια..και έβγαινε πιο γενναία και μπορούσε και διεκδικούσε..και δε κρυβόταν σα φροβιτσιάρικο χοχλιδάκι.. αναρωτιέμαι..

Θέλω να πιστεύω στην άνοιξη. Θέλω να πιστεύω στο άνθισμα της φύσης. Και της δικής μας. Μα χτες η τηλεφωνική γραμμή στήριξης που διαφημίζεται για εκείνους που πέφτουν σε κατάθλιψη λόγω κρίσης.. το θεατράκι του λερωμένου mega που παρουσίαζε την πολιτισμένη συζήτηση κασιδιάρη και βενιζέλου και λοιπών…#@$@$ …το συσσίτιο για τα σχολεία που αποφασίστηκε να αρχίσει τέλη του Απρίλη…αφήνοντας τόσους μήνες ατάιστα ένα σωρό παιδιά…προσπαθώντας να το παίξουνε καλοί τώρα που κλείνουν τα σχολεία….μου διώξανε τα αρώματα της εποχής και πάλι…Βαρετοί..εκνευριστικοί…απογοητευτικοί όλοι.. Ποιος στο διάολο αγαπά τούτη τη χώρα που τον γέννησε; Ποιος είναι τόσο περήφανος… ποιος νιώθει τόσο τυχερός και ποιος την πονάει τόσο που να θέλει να δώσει τη ζωή του για να τη σώσει;  Ποιος ηγέτης…ποιος λαός απο πίσω του..

Τριγυρνάω κι εγώ σε εκείνα τα ταβερνάκια..χορτασμένη απο τις παλιότερες απριλιάτικες επιλογές.. χαμογελάω στο παρελθόν γλυκά…μα να θα θελα να χαμογελάσω και στο μέλλον…να ξέρω οτι θα ανθίσει αυτή η χώρα..οτι το όποιο μικράκι έρθει στον κόσμο αυτόν θα ανθίσει μαζί της..οτι εκείνα τα παιδάκια που παίρνουν τα σχολικά τους και πάνε να μάθουνε γράμματα…έχουνε μέλλον…οτι οι παππούδες και οι γιαγιάδες που δούλεψαν για τούτη τη χώρα και σκίζονται ακόμα και τώρα για τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους  έχουνε στήριξη και δεν πετιούνται στους σκουπιδοτενεκέδες της αδιαφορίας..

Αδιαφορία..πιο πολύ αυτή η λέξη πληγώνει τον όποιον Απρίλη. Εξάλλου στις μεγαλύτερες ερωτικές απογοητεύσεις..εκείνη διέλυε μία σχέση…εκείνη έφερνε το πακέτο με τα χαρτομάντηλα και τις δραματικές ατάκες…εκείνη τερμάτιζε τον όποιον έρωτα…σωστά;

Advertisements