The joy…effect

b_effectΗ χαρά είναι το πιο όμορφο συναίσθημα. Σου δίνει φτερά..σε κάνει να νιώθεις ίσως οτι κατέκτησες κάτι..σε κάνει να νιώθεις πιο πλήρης..οτι ολοκλήρωσες κάτι στη ζωή σου ίσως..οτι σου δόθηκε κάτι που πολύ επιθυμούσες …οτι διανύεις μια περίοδο στη ζωή σου που όλα πηγαίνουν όμορφα και γελαστά…κάτι απο τα όνειρά σου έχει έρθει η ώρα να πραγματοποιηθεί…με διάφορες εκδόσεις της έρχεται να δώσει γλυκά χρώματα στη ζωή μας.. 

Κι εκεί έρχεται ένα διαολάκι..είτε μικρό είτε μεγάλο ανάλογα με τα κυβικά της ψυχής και του μυαλού σου…ανάλογα με τα όσα έχεις ζήσει ως τώρα..ανάλογα με τα όσα έχουνε χαραχτεί πάνω σου σαν κώδικας γραμμένος στο dna σου. ..έρχεται να λερώσει τα χρώματά σου με τα δικά του..να κάνει το διαβολάκι και να σταθεί δίπλα από το αγγελάκι που μόλις υποδέχτηκες. Ντύνεται με διάφορες μορφές.. και παίρνει πολλά ονόματα.. Πότε το λένε ανασφάλεια..πότε φόβο…πότε ανησυχία.. Κι εκεί που παίρνεις τις όμορφες ανάσες ευτυχίας σου έρχεται και κάθεται εμπόδιο στην αναπνοή σου και σε πνίγει.. Σα να μη σε αφήνει να δεχτείς τον καινούριο ολόφρεσκο αέρα σου …..σα να έφτασες σε ένα τέλειο δάσος..με μπόλικο οξυγόνο και κάποιος σου βάζει μια μάσκα για να παίρνεις πιο μικρές τούτες τις νέες δόσεις..

Κι εκεί που λες Παναγιά μου τι χαρά με βρήκε δεν το ζω αυτό..και όλα τα συναφή…αρχίζεις και φοβάσαι. Ο φόβος πνίγει το συναίσθημα της χαράς..το τσαλακώνει. Απίστευτο..Η χαρά είναι εκείνο το χορταστικό περιτύλιγμα που έχουνε τα χριστουγεννιάτικα δώρα.. το βήμα πριν την απόλαυση..το μάτι που θα χορτάσει την ύπαρξή της ακόμα και αν αργεί να έρθει η Πρωτοχρονιά να τα ανοίξει…θα ξέρει οτι είναι εκεί..και τον περιμένει…θα δώσει νέο αέρα… Και τσουπ να σου το τσαλάκωμα..ενώ ξέρεις οτι είναι ένα περιτύλιγμα από ένα δώρο που θα σου δοθεί..αρχίζεις και σκέφτεσαι όλα τα ανάποδα που μπορούνε να συμβουνε..Λάθος δώρο..δώρο σε κάποιον άλλον και όχι σε σένα…σκέφτεσαι οτι αν το ανοίξεις ίσως να απογοητευτείς..να μην είναι αυτό που περίμενες…φοβάσαι οτι μπορεί να πρέπει να το δώσεις κάπου αλλού οτι μπορεί να μην πρέπει να το κρατήσεις..οτι τη στιγμή που θα σκίσεις με όρεξη το περιτύλιγμα τούτο..κάποιος θα σου αρπάξει το δώρο από τα χέρια..και λοιπές σκέψεις..

κάπως έτσι ανάπηροι οι περισσότεροι αντιμετωπίζουμε τη χαρά. Μας είναι πιο εύκολο φιλαράκι να στεναχωριόμαστε ή να προετοιμαζόμαστε για τη στεναχώρια παρά …για τη χαρά!! Θα το έχεις ακούσει από πολλούς το λογάκι «Πω πω τι γέλιο είναι αυτό..ελπίζω να μη μας βγει σε κακό..!»….το «Too good to be true»… το «Εχω κάτι ευχάριστο αλλά δε στο λέω μη χαλάσει..μή το γρουσουζέψω» …Πόσες φορές σε ένα ευχάριστο γεγονός..εσύ φοβάσαι οτι κάτι θα το χαλάσει..Πόσες φορές ενώ χαίρεσαι με μια αλλαγή στη ζωή σου..δε φοβάσαι ταυτόχρονα μην κάτι τη χαλάσει..;

Μάθαμε κάπου από μικροί να βιώνουμε τη χαρά έτσι προβληματικά; Μα όταν είμασταν παιδάκια..χοροπηδάγαμε στο κέρασμα ενός παγωτού..στο άκουσμα μιας εκδρομής…στη θάλασσα όταν πλησιάζαμε. Δε λέγαμε..πω πω θα έχει κύματα…ή θα χαλάσει με το που βουτάγαμε.. Δεν λέγαμε επίσης οτι στην εκδρομή μας θα σκάσει το λάστιχο ή το ξενοδοχείο θα είναι μάπα…ούτε οτι το παγωτό που θα μας κεράσουν θα μας δηλητηριάσει..

Δηλητηριάσει…ναι…δηλητηριάσαμε και εμείς την ενήλικη σκέψη μας.. Ισως και να βοήθησαν τα γεγονότα..Κάποιοι στόχοι που δεν πέτυχαν..κάποια απρόσμενα προβλήματα.. ίσως να αφήσαμε το φόβο να μπει πιο γερά στη ζωή μας….ίσως κάτι κάπου κάποτε..να στράγγιξε εκείνη τη πρωτόγνωρη χαρά…και να αμυνόμαστε…Είναι πιο εύκολο..λέμε από μέσα μας..να είμαστε προετοιμασμένοι οτι κάτι στραβο μπορει να συμβεί σε κάτι χαρούμενο…για να μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε… Και θεωρούμε οτι το να εξασκούμε την καρδιά και το μυαλό σε αυτήν την «ισορροπία» …οτι έτσι μπορούμε και πατάμε με μεγαλύτερη ασφάλεια στο μονοπάτι της ζωής..

Ασφάλεια…άλλη μια δύσκολη λέξη…για τη ζωή.. Βοηθάει να σαι πάντα τόσο προστατευμένος; Και αυτό το τσαλάκωμα της χαράς…η μουντζούρα πάνω στα όμορφα χρώματά της..δεν έχει συνέπειες; Αυτή..η δήθεν ασφαλής και άκρως πειθαρχημένη επιλογή ..μήπως κάτι μειώνει…μήπως υποβαθμίζει κάτι; Μήπως περιορίζει; Αν περάσαμε κάτι πολύ άσχημο κάποτε…θα μας στοιχειώνει στην επόμενη χαρά; Εφόσον και τότε πήγε στραβά τώρα να μαι προετοιμασμένος για το ενδεχόμενο στραβό;  Δε λερώνει τίποτα αυτό;  Δε χαλά κάτι; Πιστεύεις οτι προστατεύει;

Αν είσαι τόσο σίγουρος φιλαράκι…οτι αυτή είναι η σωστή επιλογή…τότε δε μπορώ να σε πείσω..και δε θέλω…Πες λοιπόν οτι ήρθε μια χαρά στη ζωή σου..κάτι που λαχταράς…  πες οτι είναι κάτι που έχει και ένα μικρό ποσοστό πιθανότητας να πάει στραβά.  Και διάλεξε ποιο χρώμα θα βάλεις..διάλεξε πώς θα το δεις αφημένο εκείνο το δωράκι στο δέντρο σου. Δες αν θα χοροπηδήσεις σαν μικρό παιδί…και θα αφήσεις κάθε κύτταρό σου να το καλοδεχτεί…ή αν θα αποφασίσεις να αφήσεις ένα κομμάτι σου τρομαγμένο και ανάπηρο… Διάλεξε αν θα μαζεψεις το χαμόγελό σου ..αν θα τσιτώσεις την ευτυχία σου…και σκέψου…όταν τελικά πραγματοποιηθεί αυτό το χαρμόσυνο γεγονός..χωρίς να έχει πάει κάτι στραβά…όλο αυτό το διάστημα που δεν το απόλαυσες…και δεν ρούφηξες τις στιγμές του…δε θα έχεις χάσει τίποτα; 

αν λέω αν…αφήναμε το κάθετί όμορφο στη ζωή μας να το απολαύσουμε όπως μας δόθηκε με τη χαρά του όμορφου…και αν όντως συνέβαινε κάτι άσχημο αργότερα…τότε να μαυρίζαμε τη χαρά μας…μήπως θα ταν ένας πιο λογικός και κατά πάσα πιθανότητα πιο ασφαλής τρόπος να ζήσουμε τα συναισθήματά μας όπως τους πρέπει;  Δε θα ήταν προτιμότερο όταν έρχεται η χαρά να χαιρόμαστε..και όταν έρχεται η λύπη να λυπόμαστε; Δεν είναι άδικο να υποσιτίζουμε τη χαρά και να υπερσιτίζουμε τη θλίψη και το φόβο; Τόσα παχύσαρκα αρνητικά συναισθήματα…ενάντια σε ένα καθαρά νευρικά ανορεξικό ευχάριστο συναίσθημα..δε δηλώνουν οτι κάτι δε λειτουργεί και τόσο ομαλά στον οργανισμό μας; Και δε θα έπρεπε κάτι να μας χτυπήσει το καμπανάκι; 

Στο κάτω κάτω αν τρέμουμε μια χαρά…τις περισσότερες φορές προκαλούμε την τύχη μας… Mπορεί να λέμε οτι ένα μικρό τρεμούλιασμα δε μπορεί να τσακίσει κάτι…αλλά για σκέψου τι μπορεί να κάνει το τρέμουλο στα φτερά μιας πεταλούδας και το ξανασυζητάμε…  🙂

Advertisements